Οπως όλα δείχνουν, όλα τα μεγαλεπήβολα με τα οποία καταπιάνεται ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Ν. Παππάς καταλήγουν σε… φιάσκο. Μετά την πανωλεθρία της ακύρωσης του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες που το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ως αντισυνταγματικό, ήρθε τις τελευταίες ημέρες το «ναυάγιο» με τον Ελληνικό Διαστημικό Οργανισμό.

Παρά το γεγονός ότι δύο σοβαρές υποθέσεις που ανέκυψαν την τελευταία εβδομάδα, τόσο αυτή με τον Ελληνικό Διαστημικό Οργανισμό και πρωταγωνιστή τον καθηγητή Σταμάτη Κριμιζή όσο και αυτή με το υπουργείο Οικονομικών και τον καταγγελλόμενο εκβιασμό από το περιβάλλον του Ευκλείδη Τσακαλώτου (που ανέδειξε «Το Βήμα»), φαινομενικά είναι διαφορετικές, εν τούτοις αποδεικνύεται ότι έχουν κοινό παρονομαστή: τη χειρότερη εκδοχή της εξουσίας.

Στα όρια οδηγείται η «κόντρα» που έχει ξεσπάσει εντός του κυβερνώντος κόμματος με αφορμή τη διάταξη με την οποία επιτρέπεται η αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ, μία από τις πιο ανεξάρτητες μορφές του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος, έλεγε ότι «η ελευθερία νοείται πάντοτε ως ελευθερία γι' αυτόν που σκέφτεται διαφορετικά». Με τις θεωρίες της Λούξεμπουργκ μεγάλωσαν γενιές των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά φαίνεται ότι οι απόψεις της δεν βρίσκοντα πια στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων τους.

Χαμένη στο Διάστημα ή μάλλον σε ένα δικό της παράλληλο σύμπαν, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου περιέρχεται σε κατάσταση αποσύνθεσης, χωρίς εμφανή δυνατότητα αντίδρασης.

Παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες περί επιστροφής στην κανονικότητα και καθαρής εξόδου από τα μνημόνια, η ομάδα περί τον Πρωθυπουργό βρίσκεται πλέον ενώπιον μιας πιθανής πολυδιάστατης κρίσης.

Επειτα από οκτώ χρόνια ύφεσης και απόλυτης αβεβαιότητας και αφού επήλθε η περιβόητη εσωτερική υποτίμηση - της τάξης του 25% με 30% - ως «αντάλλαγμα» της επελθούσης, αλλά μηδέποτε επισήμως αναγνωρισθείσης, χρεοκοπίας, φαίνεται ότι κάτι κινείται εκεί έξω, ιδιαιτέρως στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας.

Με αγώνα ταχύτητας μετά πολλών εμποδίων μοιάζει η πορεία της Ελλάδας προς την επόμενη του Μνημονίου ημέρα. Οσο αποκρυσταλλώνονται οι θέσεις των βασικών παραγόντων (Γερμανία, ΔΝΤ, Κομισιόν), καθίσταται σαφές ότι το κυβερνητικό αφήγημα για «καθαρή έξοδο» με ταυτόχρονη ουσιαστική ελάφρυνση του χρέους αποδομείται.

Σε μια λεπτή γραμμή κινούνται οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους καθώς βαδίζουμε προς το τέλος του τρίτου Μνημονίου και η επόμενη ημέρα παραμένει ακόμη άγνωστη. Αυτό που δεν έχει γεφυρωθεί είναι το «έλλειμμα εμπιστοσύνης» ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Ο λόγος ύπαρξης των εθνικών επιτροπών για τη UNICEF ήταν να συγκεντρώνουν χρήματα και να στέλνουν στη Γενεύη όπου σχεδιάζονταν τα προγράμματα τα έσοδα για τη σωτηρία των παιδιών.

Η Ελληνική Εθνική Επιτροπή κάποιες χρονιές συγκέντρωνε μέχρι και πέντε εκατομμύρια ευρώ.

Σήμα κινδύνου εκπέμπουν για πολλοστή φορά οι άνθρωποι που ζουν με HIV στην Ελλάδα. Τα τελευταία δύο χρόνια τα οροθετικά άτομα ζουν σε καθεστώς ανασφάλειας για την υγεία τους και ανησυχίας για την πιθανή έκθεση των ερωτικών τους συντρόφων στον ιό του HIV.