Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να τολμήσει πρωτοκλασάτο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας να πει το αυτονόητο: Η Νέα Δημοκρατία είναι η πολιτική έκφραση της Δεξιάς. Είμαστε η Δεξιά στην Ελλάδα.  Ο νυν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος και Υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης δεν το είπε απλά, αλλά το διασάλπισε από την αίθουσα όπου την Παρασκευή η τοπική Ν.Δ. οργάνωσε την επετειακή εκδήλωσή της τιμώντας τα 40 χρόνια από την ίδρυσή της.
Και για όσους δεν άκουσαν καλά ή είχαν αμφιβολίες ο κ. Βορίδης το έκανε περισσότερο κατανοητό: Είναι (η Ν.Δ.) κληρονόμος της ΕΡΕ, παλαιότερα του Ελληνικού Συναγερμού με ηγέτη τον στρατηγό που νίκησε τον κομμουνισμό και εξασφάλισε την ελευθερία της Ελλάδας.
Κι ήταν οι αναφορές αυτές που ενθουσίασαν περισσότερο τους 150 περίπου Νεοδημοκράτες που ανταποκρίθηκαν στην κάλεσμα του κόμματος για την επετειακή του εκδήλωση. Με την ευκαιρία η τοπική ΝΟΔΕ τίμησε δια εύφημης μνείας τους διατελέσαντες προέδρους της νομαρχιακής της οργάνωσης αείμνηστους Χρ. Αναστασιάδη και Δημ. Σισμανίδη και τους κ. Ξενοφώντα Στεργιάδη, Γιάννη Τσογγίδη, Ευάγγελο Μπαλάσκα, Γιώργο Συμπιλίδη, Δημήτρη Βουλγαράκη, Μάκη Πεντζερετζή και  Δημ. Ιωακειμίδη,  διαπράττοντας όμως ασύγγνωστη παράλειψη μη μνημονεύοντας  τον  αείμνηστο Θέμη Παναγιωτίδη και τον κ. Μιλτιάδη Χριστοφορίδη.
Στην εκδήλωση προβλήθηκε βίντεο με τους κατά καιρούς διατελέσαντες προέδρους του κόμματος από τον ιδρυτή της αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή και στη συνέχεια τους αείμνηστους Γεώργιο Ράλλη και Ευάγγελο Αβέρωφ, τον κ. Κ. Μητσοτάκη, τον αείμνηστο Μιλτιάδη Έβερτ, τον κ. Κώστα Καραμανλή και τον νυν ηγέτη και πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.
Χαιρέτισαν πριν το κύριο ομιλητή,  από τη ΝΟΔΕ ο πρόεδρός της Τριαντάφυλλος Πέτρογλου, ο κ. κ. Ξενοφών Στεργιάδης ως η ζώσα ιστορία του κόμματος και αρχαιότερος πρόεδρος της νομαρχιακής οργάνωσης, ο υφυπουργός παιδείας και βουλευτής Γιώργος Γεωργαντάς, ο βουλευτής Χαλκιδικής  Αθ. Καρανάσιος και  από την ΟΝΝΕΔ ο κ. Κώστας Τσαβδαρίδης.
Κληρονόμος και πολιτική έκφραση της Δεξιάς στην Ελλάδα η Νέα Δημοκρατία, επανέλαβε ο κύριος ομιλητής Μάκης Βορίδης και ανέπτυξε το ιδεολογικό υπόβαθρό της. Δυο οι κυρίαρχες αξίες μας, κορυφαίες αξίες που υπερέχουν από τον αξιακό σύστημα της αριστεράς: Το Έθνος και η Ελευθερία. Η Αριστερά αμφισβητεί την έννοια του Έθνους, ανέφερε και υπενθύμισε τα περί της κ. Ρεπούση και του «συνωστισμού», την αφωνία της Αριστεράς περί τη Γενοκτονία και τη σφαγή του ελληνισμού της Ανατολής και συνόψισε: Η αλλοίωση της ιστορικής μνήμης υπονομεύει την έννοια της εθνικής ταυτότητας.
Μάλιστα ως στοιχείο της ταυτότητας συμπεριέλαβε και την Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία και επικαλούμενος οπισθοχώρηση του κ. Τσίπρα στη θέα του Σταυρού (μέσα στη Βουλή) τόνισε «Γεννάται πολιτικό ζήτημα από τη στάση αυτή»
Αναφέρθηκε επίσης στην αξία της Ελευθερίας που προσδιορίζει το αξιακό σύστημα της Δεξιάς αντιπαραβάλλοντάς την  με τη «Λαϊκή Δημοκρατία» που αποτελεί την αξία της Αριστεράς.  Είναι η παράταξή μας που κράτησε την Ελλάδα ελεύθερη, τμήμα του ελεύθερου κόσμου.
Να το συνοψίσω: Η παράταξή μας αμφισβητεί πλέον την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς που αν έχασε στον πόλεμο κατόρθωσε μέσα από μηχανισμούς στα πανεπιστήμια, τον τύπο, την εκπαίδευση να ηγεμονεύσει ιδεολογικά στην Ειρήνη, κατέληξε.
Κι αν όλα τα παραπάνω αποτελούσαν το θεωρητικό -  ιδεολογικό πεδίο όπου ο κ. Βορίδης κινήθηκε και ανέπτυξε στην αρχή, η συνέχεια αφορούσε το παρόν και το δέον γενέσθαι.
«Φτάσαμε στην κρίση: Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής  την έβλεπε και έθεσε το δίλημμα στους πολίτες: Να παγώσουμε μισθούς συντάξεις και προσλήψεις στο Δημόσιο για τρία χρόνια; Ο λαός της Κεντροαριστεράς επέλεξε το «Λεφτά υπάρχουν» και έφερε την καταστροφή. Κι αυτοί που έκαναν την καταστροφική επιλογή μετακινήθηκαν και βρήκαν καταφύγιο σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Και τώρα αυτοί που έριξαν την χώρα στα βράχια, μας βρίζουν διότι διαχειριζόμαστε τις συνέπειες της δικής τους πολιτικής, των δικών τους επιλογών. Πόσες μεταρρυθμίσεις δεν έχουν ακυρωθεί από την επικράτηση της ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς; Πότε ετέθη το ζήτημα του χρέους;
Τι θέλει σήμερα ο κόσμος; Δουλειές, χαμηλότερους φόρους και ανάκτηση των εισοδημάτων του. Πως θα γίνει αυτό; Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει με τις προσλήψεις στο Δημόσιο, την ονομαστική αύξηση μισθών και συντάξεων, με κρατικές επιχειρήσεις . Και που θα βρούμε τα λεφτά;
Όταν θέτουμε το ερώτημα, μας απαντούν: Καλή ερώτηση, ελάτε να συζητήσουμε που θα τα βρούμε.  Εμείς προτείνουμε: Για να αυξηθεί ο εθνικός πλούτος για να έχουμε να μοιράσουμε, πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί, παραγωγικοί.  Δεν παράγεται πλούτος με την ιδιωτική κατανάλωση. Ελλείμματα και χρέος παράγεται. Σαν αυτά που μας έφεραν στην καταστροφή.
Καταφέραμε με την πολιτική μας να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Ήδη μειώθηκε δυο μονάδες η ανεργία – είναι ψηλά ακόμη, αλλά μειώθηκε. Αυξήθηκε 1,6% το ΑΕΠ, η εθνική μας παραγωγή στο γ’ τρίμηνο του 2014. Η ρητορεία του ΣΥΡΙΖΑ συμβάλει μόνο στην πολιτική αστάθεια καθώς οι αγορές με βάση το πρόγραμμά του έβγαλαν το συμπέρασμά τους και προτείνουν: Αποεπενδύστε από την Ελλάδα.  Ο δρόμος είναι τραχύς, αλλά είναι μονόδρομος: Να ξαναγίνουμε χώρα ανταγωνιστική – παραγωγική.  Αυτή η χώρα διαχρονικά αποτελούνταν από φιλόσοφους, πολεμιστές, αγρότες, ψαράδες, εμπόρους δεν ήταν ποτέ λαός δημοσίων υπαλλήλων η Ελλάδα.  
Αγωνιζόμαστε με τις αξίες της παράταξης και θα ξανακάνουμε την Ελλάδα μεγάλη. Να είστε περήφανοι για τη Νέα Δημοκρατία.
Στην εκδήλωση παρέστησαν μεταξύ άλλων οι δήμαρχοι Δ. Σισμανίδης και Χρ. Γκουντενούδης, ο ρτέως βουλευτής Θ. Πασσαλίδης, οι πρώην δήμαρχοι Τάσος Αμανατίδης, Τάκης Κουλίνας, Σάββας Αργυρόπουλος, Αθ. Ρωσσόπουλος και Αθ. Λαπόρδας, ο πρόεδρος του Δημ. Συμβουλίου Κιλκίς Γιάννης Τσογγίδης, οι περιφερειακοί σύμβουλοι Π. Θωμαίδης και Ανδρέας Βεργίδης, οι κ. Κώστας Γιαννόπουλος, Κ. Σιωνίδης, Π. Πασσαλίδης, Καλλισθένη Πάκα κ.α.

Αποσπάσματα από τα κυριότερα

σημεία της ομιλίας Βορίδη

«Στην πραγματικότητα η Ν.Δ. αποτελεί κληρονόμο της ΕΡΕ, κι εκείνη με τη σειρά της εξέλιξη του Εθνικού Συναγερμού που είχε αρχηγό της τον αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων ο οποίος οδήγησε σε νίκη εναντίον του κομμουνισμού…»

«Είναι στην πραγματικότητα η πολιτική έκφραση μιας μεγάλης παράταξης που έχει σπουδαία ιστορία, είναι η κληρονόμος και πολιτική έκφραση της Δεξιάς στην Ελλάδα…»

« Η παράταξή μας προσδιορίζεται από αρχές, αξίες και ιδέες. Με δυο κορυφαίες που υπερέχουν των αξιών της Αριστεράς. Είναι οι αξίες του Έθνους και της Ελευθερίας»

«Μπορεί να βρει κανείς την παράδοσή μας  στις αρχές της επανάστασης του 1821. Εκεί όπου το Έθνος ζητά την απελευθέρωσή του και πολιτικό εργαλείο το Κράτος. Από τότε η ίδια η έννοια του εθνικού κράτους αμφιοσβητήθηκε, χτυπήθηκε πολλές φορές. Η έννοια του έθνους αμφισβητείται από τη Μαρξιστική Αριστερά που ιδεολογικά 0 θεωρητικά θεωρεί το έθνος ως υπερδομή αλλά και πρακτικά αμφισβητείται η εθνική ταυτότητα από τους ιστορικούς της αριστεράς. Υπάρχει στη Βουλή η κ. Ρεπούση. Κατά τύχη νομίζετε ότι ειπώθηκε ο «συνωστισμός στη Σμύρνη» κι όχι σφαγή και γενοκτονία; Η αλλοίωση της ιστορικής μνήμης καταργεί την ιστορική ταυτότητα. Κι αυτό θέλει να κάνει σήμερα ένα τμήμα της αριστεράς.»
«Γεννάται πολιτικό ζήτημα όταν έρχεται κάποιος και λέει «χωρισμό εκκλησίας- κράτους» Όταν θέλει να αφαιρέσει θρησκευτικά σύμβολα, εικόνες από τα σχολεία, να βγάλει το σταυρό από τη σημαία; Η αριστερά λέει ότι μπαίνει. Η Αριστερά θέτει τα ζητήματα αυτά…»

«Η παράταξή μας αμφισβητεί ευθέως την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς. Δεν θα καθόμαστε να ακούμε τα λάθη τους, τα ψεύδη τους και μάλιστα τις κατηγορίες τους απέναντι σε αξίες και ιδέες που υπερέχουν και με παρρησία υπερασπιζόμαστε. Υπερασπιζόμαστε την εθνική ταυτότητα την παράδοσή μας, τις παραδοσιακές μας αξίες, τη γλώσσα, έναν ολόκληρο τρόπο ζωής. .”
«Δεν είναι η ελευθερία και η δημοκρατία κεκτημένο; Αμφισβητείται από κανέναν; Είμαι απολύτως βέβαιος ότι9 τουλάχιστον ένα τμήμα της αριστεράς δεν έχει την ίδια αντίληψη για τη δημοκρατία και την ελευθερία. Στην πραγματικότητα θέλουν να καταργήσουν ολόκληρο το θεσμικό δημοκρατικό οικοδόμημα, όλους τους αντιπροσωπευτικούς δημοκρατικούς θεσμούς για να πάνε στη λαϊκή δημοκρατία.  Να πάνε στην πλατεία και ότι αποφασίσει η πλατεία… και εν συνεχεία δεν υπάρχουν δικαιώματα για όσους μειοψηφούν.
Είναι η αντίληψη αυτή που θέτει πρακτικά ζητήματα αμφισβήτησης των αντιπροσωπευτικών δημοκρατικών θεσμών (στα συνδικάτα, στους φοιτητές)…»