Η σίτιση των προσφύγων στα δύο κέντρα φιλοξενίας στο Χέρσο και τη Νέα Καβάλα ουσιαστικά ανατέθηκε σε επιχείρηση της Θεσσαλονίκης με προβληματική επί της ουσίαςδιαδικασία. Και τούτο παρά τις δεσμεύσεις του Υπουργού Άμυνας ότι θα προτιμηθεί η τοπική κοινωνία και οι τοπικές επιχειρήσεις για τις υπηρεσίες που θα προσφερθούν στους πρόσφυγες και μεταξύ αυτών και η σίτιση.
Το Υπουργείο Άμυνας λοιπόν επέλεξε για την ανάδειξη των προμηθευτών σίτισης να προκηρύξει διαγωνισμό χωρίς δημοσίευση, επικαλούμενο λόγους εθνικής ασφάλειας και δημόσιας τάξης, με μόνη την ανάρτησή του στη «Διαύγεια» την Παρασκευή 11 Μαρτίου και καταληκτικό χρόνο κατάθεσης προσφορών την Τρίτη 15 Μαρτίου! Τούτο σημαίνει ότι λόγω και της αργίας της Καθαράς Δευτέρας οι τοπικές επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να συμμετάσχουν είχαν ελάχιστες ώρες για να συγκεντρώσουν τα έγγραφα, τις εγγυητικές κο.κ. Πρακτικά τούτο είναι αδύνατο και αποδείχτηκε αφού καμιά τοπική επιχείρηση δεν κατέθεσε φάκελο, μιας και ζητούσαν και δυο ISO! Και η σίτιση χιλιάδων προσφύγων κατακυρώθηκε σε μια επιχείρηση της Θεσσαλονίκης που προσέφερε έκπτωση 3%! Σύμφωνα με πληροφορίες μας στο διαγωνισμό κατέθεσε φάκελο μια ακόμα επιχείρηση από την Καβάλα.
Σημειώνουμε ότι βάσει του διαγωνισμού(;) ο ανάδοχος έναντι 420.000 ευρώ θα σιτίσει επί ένα μήνα με τρία γεύματα ημερησίως τους 2.400 πρόσφυγες στο κέντρο της Νέας Καβάλας και με άλλα 420.000 ευρώ τους 2.400 πρόσφυγες στο κέντρο του Χέρσου.
Αρχικά και για πέντε ημέρες η σίτιση των προσφύγων στα δυο κέντρα έγινε από το στρατό, όπως άλλωστε αποτελούσε και αρχική δέσμευση του κ. Υπουργού. Στη συνέχεια και για τις επόμενες 10 ημέρες η σίτιση ανατέθηκε σε επιχειρήσεις μεταξύ των οποίων και τοπικές. Και για αδιευκρίνιστους λόγους επιλέχθηκε η παραπάνω διαδικασία σε ασφυκτικές – ουσιαστικά ανύπαρκτες- προθεσμίες που είχαν την αναμενόμενη κατάληξη. Καμιά τοπική επιχείρηση δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό αφού δεν θα μπορούσε να συμπληρώσει και να καταθέσει φάκελο.
Κι όλα αυτά σε βάρος ενός νομού και των κατοίκων του που επέδειξαν και επιδεικνύουν τη μέγιστη αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες, σε βάρος ενός νομού που κατά πανελλαδική πρωτιά δέχθηκε αδιαμαρτύρητα τη δημιουργία δύο κέντρων φιλοξενίας προσφύγων, ενός νομού που αντέχει αγόγγυστα επί μήνες το δράμα της Ειδομένης…
Αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που είναι έτοιμη να καρατομήσει τον ικανότερο, παρά τα λάθη του, εργατικότερο και μακράν τον καλύτερο υπουργό της κυβέρνησής της επειδή το απαιτεί ο κ. Καμμένος!
Γ. Γεωργαντάς:
Ο εμπαιγμός των Κιλκισιωτών συνεχίζεται
Όταν πριν είκοσι μέρες περίπου ανακοινώθηκε η δημιουργία των Κέντρων Φιλοξενίας Προσφύγων στο Κιλκίς εξέφρασα τις επιφυλάξεις μου για την αξιοπιστία των δεσμεύσεων των κυβερνητικών παραγόντων. Συγκεκριμένα την 27 Φεβρουαρίου 2016 σε δελτίο τύπου που εξέδωσα διατύπωνα εγγράφως πιθανά ζητήματα που μπορεί να προκύψουν καθώς η μέχρι τότε στάση της κυβέρνησης σε σχέση με το προσφυγικό ζήτημα στο Κιλκίς ήταν τελείως αναξιόπιστη ( γραπτή δέσμευση Μουζάλα με ημερομηνία Δεκεμβρίου 2015 ότι δεν θα γίνει άλλο κέντρο στο Κιλκίς πλην της Ειδομένης). Ταυτόχρονα εκδήλωσα και την ανησυχία μου για την ιδιαίτερη επιβάρυνση του Κιλκίς λόγω του μεγάλου αριθμού των προσφύγων. Ο Υπουργός Άμυνας Π. Καμμένος τόσο στην παρουσία του στο Χέρσο όσο και στην επικοινωνία του με τον Δήμαρχο Παιονίας και τους Δημοτικούς Συμβούλους δήλωνε ρητά ότι πρώτη του μέριμνα θα ήταν να μην επιβαρυνθούν οι τοπικές κοινωνίες. Ταυτόχρονα δήλωνε ότι τα όποια οφέλη προκύπτουν από τις ανάγκες διαμονής των προσφύγων θα ενισχύσουν την τοπική οικονομία.
Δυστυχώς και η δέσμευση αυτή αποδείχθηκε τελείως ανυπόστατη καθώς μόλις προχθές διενεργήθηκαν δύο (2) διαγωνισμοί για τη σίτιση των προσφύγων στα δύο (2) κέντρα φιλοξενίας με τρόπο που δεν δίνονταν καμία δυνατότητα ούτε καν συμμετοχής στους Κιλκισιώτες επαγγελματίες του είδους. Συγκεκριμένα στη Νέα Καβάλα με τη διακήρυξη με ΑΔΑ : 77056-ΔΧΚ και στο Χέρσο με την διακήρυξη με ΑΔΑ : ΩΦ 256-Π15 προσκλήθηκαν την προηγούμενη Παρασκευή να καταθέσουν έγγραφες προσφορές οι ενδιαφερόμενοι με ημερομηνία λήξης την Τρίτη 10.00.μ.μ. Ουσιαστικά δηλαδή σε όποιον ήταν τυχερός και έβλεπε την διακήρυξη για την οποία δεν υπήρχε υποχρέωση δημοσίευσης είχε ελάχιστες ώρες για να συγκεντρώσει πλήθος δικαιολογητικών ( ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μόνο η έκδοση εγγυητικής επιστολής χρειάζεται από μόνη της πάρα πολύ χρόνο) και να καταθέσουν τις έγγραφες προσφορές. Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Οι διαγωνισμοί κατακυρώθηκαν σε μεγάλες εταιρίες του είδους που φυσικά δεν έχουν έδρα στο Κιλκίς και περίπου 1.000.000€ ανά μήνα για την αγορά των πρώτων υλών και την αμοιβή των αναγκαίων εργαζομένων απ΄ότι φαίνεται δεν θα ενισχύσει την τοπική οικονομία. Η διαδικασία του διαγωνισμού μπορεί να είναι τυπικά σύμφωνη με το νόμο όπως πρόσφατα τροποποιήθηκε ειδικά για αυτές τις περιπτώσεις με το άρθρο 96 του Ν. 4368/21-2-2016 σίγουρα όμως σε ένα ηθικό επίπεδο αποτελεί έναν ακόμα εμπαιγμό των Κιλκισιωτών καθώς θα μπορούσε να δοθεί λίγο περισσότερος χρόνος για την κατάθεση των προσφορών.
Ελπίζω η ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας και οι έχοντες την ευθύνη της διαχείρισης αυτού του ζητήματος άμεσα να αποκαταστήσουν αυτό το ατόπημα καθώς άλλωστε οι ίδιοι έτσι είχαν δεσμευθεί. Ο νομός του Κιλκίς επέδειξε πανελλαδικά μία αλληλεγγύη και μία αποδοχή της διαμορφούμενης κατάστασης η οποία είναι πρωτόγνωρη και μάλιστα χωρίς ανταλλάγματα και προϋποθέσεις. Ας φροντίσουν λοιπόν οι υπεύθυνοι να σταματήσουν να παίζουν με το φιλότιμο των Κιλκισιωτών.
