Τώρα που τα προβλήματα με την Τουρκία είναι πιο έντονα και ένα θερμό επεισόδιο ή μια γενικευμένη σύρραξη δεν μπορούν να αποκλειστούν στο εγγύς μέλλον, θα επιχειρήσω μια μικρή παρουσίαση των δύο αυτών σχολών.
Η μια σχολή εκφράζεται κυρίως από το ΕΛΙΑΜΕΠ (Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής) και τους δορυφόρους του. Το διοικητικό συμβούλιο του ιδρύματος αυτού είναι του περιβάλλοντος Σημίτη, ως άτυπο όργανο δε, συμβουλεύει τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Το συμβούλιο απαρτίζεται από 13 μέλη, μεταξύ των οποίων οι πανεπιστημιακοί Λουκάς Τσούκαλης, Θάνος Βερέμης, Γεώργιος Παγουλάτος κ.α.
Οι ακαδημαϊκοί αυτοί, ακολουθούν κατά βάση πολιτικές χαμηλών τόνων και συμβιβασμού. Τους προσάπτεται ενδοτισμός όσον αφορά την διεκδίκηση και προάσπιση των εθνικών δικαίων διότι θεωρούν επαρκή εθνική γραμμή για τα χωρικά ύδατα της χώρας τα υφιστάμενα 6 ν.μ. χωρίς ανακήρυξη της επέκτασης στα 12, όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο ή θέλουν διαπραγματεύσιμα τα κυριαρχικά δικαιώματα των 12 ν.μ.
Γερμανόφιλος ο κ. Σημίτης, γερμανοτραφής ο κ. Μητσοτακης, εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Γερμανίας, διαχρονικά φίλης προς την Τουρκία χώρας. Έχουν ταχθεί υπέρ της εθνικά επιζήμιας Συμφωνίας των Πρεσπών. Το ΕΛΙΑΜΕΠ λογίζει αδύναμη την χώρα μας και τις ένοπλες δυνάμεις.
Παράλληλα όμως υπάρχει και η άλλη σχολή σκέψης, για τους πολλούς είναι πατριωτική, κάποιοι όμως τους θεωρούν ακραίους και ακροδεξιούς.
Πατριάρχης αυτής της σχολής είναι ο πανεπιστημιακός Γιάννης Μάζης, υπέρμαχοι επίσης πανεπιστημιακοί όπως ο Κώστας Γρίβας, ο Γιώργος Φίλης, ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός και άλλοι ων ουκ έστι αριθμός (δείγμα των ορθών πατριωτικών θέσεων που εκφράζει αυτή η σχολή).
Τα όποια ανοίγματα έγιναν στην εξωτερική πολιτική τα υποδείκνυαν με άρθρα και παρεμβάσεις επί μακρό χρονικό διάστημα. Επέμεναν για την αμυντική συμφωνία με την Γαλλία, η οποία παράλληλα με την αγορά των Rafale και των Belhara, προέβλεπε στο άρθρο 2 στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση που τρίτο κράτος προσβάλει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας.
Από μια συγκυρία, μετά και το νέο αμυντικό σύμφωνο των ΗΠΑ, Αυστραλίας, Ηνωμένου Βασιλείου και τις ακυρώσεις πώλησης υποβρυχίων στην Αυστραλία αξίας πολλών δις ευρώ από την Γαλλία, δόθηκε πράσινο φως για την στρατιωτική παρουσία της Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο, χώρος ζωτικών συμφερόντων για αυτή.
Αυτό το γεγονός οδήγησε την πολιτική ηγεσία να συνάψει το σύμφωνο με την Γαλλία και η αγορά αεροπλάνων Rafale και φρεγατών Belhara και άλλων σύγχρονων οπλικών συστημάτων να ανατρέψει την μέχρι πρότινος εις βάρος της Ελλάδας ισορροπία ισχύος με την Τουρκία.
Παράλληλα υπογράφονται αμυντικές συμφωνίες υψηλής στρατηγικής σημασίας με την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και γίνεται προσέγγιση με την Ινδία. Όλες αυτές οι χώρες έχουν πρόβλημα με την Τουρκία λόγω της στρατιωτικής της παρουσίας στη Λιβύη και των αδελφών μουσουλμάνων που πίσω τους είναι ο Ερντογάν και το νεοοθωμανικό του δόγμα για την γαλάζια πατρίδα και τον εθνικό όρκο της Τουρκίας, δηλαδή την επέκταση του ζωτικού χώρου της Τουρκίας στα όρια της παλαιάς οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Όλα αυτά τα ανοίγματα στην εξωτερική πολιτική (επιλογή αγοράς πολεμικών αεροσκαφών, φρεγατών και άλλων οπλικών συστημάτων), τα προέτρεπε η δεύτερη σχολή σκέψης πολλά χρόνια πριν. Αυτή η σχολή μάλιστα λέγει ότι οι ένοπλες δυνάμεις μπορούν και τώρα να ανταπεξέλθουν αποτρεπτικά έναντι του εχθρού και μάλιστα με επιτυχία.
Όλη αυτή την περίοδο δικαιώθηκε απόλυτα η δεύτερη σχολή σκέψης. Να σημειωθεί ότι πολύ πριν υπογράψει η Τουρκία το παράνομο σύμφωνο με την Λιβύη, όλοι αυτοί με μπροστάρη τον Γιάννη Μάζη, πάσχιζαν με άρθρα και τοποθετήσεις και άλλες παρεμβάσεις να οδηγήσουν σε διπλωματικά ανοίγματα προς τους Λίβυους.
Η έλλειψη στρατηγικής στην εξωτερική πολιτική καθιστά αναγκαία την συγκρότηση συμβουλίου εθνικής ασφαλείας.
Έμπειροι στρατιωτικοί, γεωστρατηγικοί, γεωπολιτικοί επιστήμονες, διεθνολόγοι, προσωπικότητες του διπλωματικού σώματος, απόστρατοι των τριών όπλων και άλλοι με εξειδικευμένες γνώσεις θα απαρτίζουν το διοικητικό συμβούλιο ως θεσμοθετημένο όργανο που σκοπό θα έχει να σχεδιάζει και να εισηγείται την εξωτερική πολιτική και όχι μόνο, στον εκάστοτε πρωθυπουργό της χώρας και στην πολιτική ηγεσία. Είμαστε αν όχι το μοναδικό, από τα ελάχιστα κράτη στον κόσμο που δεν έχουμε συμβούλιο εθνικής ασφαλείας. Μας άγουν και μας φέρουν τα ξένα συμφέροντα και οι εξελίξεις. Το κακό είναι ότι όλα αυτά έχουν κόστος και οδυνηρές συνέπειες για την χώρα. Το συμβούλιο εθνικής ασφαλείας χαράσσει πολιτική λαμβάνοντας υπόψη το εθνικό συμφέρον.
Διαχρονικά δε η πολιτική αυτή δεν αλλάζει, είναι εθνικό κεκτημένο και «ευαγγέλιο» για την εκάστοτε πολιτική ηγεσία.
