«Στο μνημόσυνο χαιρέτισε ο παλαίμαχος κομμουνιστής σύντροφος Νικόλαος Μέρμηγκας από τη Γουμένισσα ο οποίος αναφερόμενος με λεπτομέρειες στο χρονικό της εκτέλεσης είπε: «Οι Γερμανοί επιδίδονταν   καθημερινά σε ατιμωτικές πράξεις εναντίον του λαού της περιοχής της Παιονίας. Με ευθύνη του ΕΑΜ στέλνετε από το 30ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ,  το οποίο είχε ζώνη δράσης το Πάικο, ομάδα ανταρτών. Στήνουν ενέδρα και σκοτώνονται 5 γερμανοί και ο διερμηνέας. Για αντίποινα στις 25 Μάη του 1944, μεταφέρονται για εκτέλεση στη Γουμένισσα 52 κρατούμενοι αγωνιστές από το στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Θεσσαλονίκη».
Την ημέρα της εκτέλεσης, όπως αναφέρει ο σύντροφος Μέρμηγκας,  η μοίρα του επιφύλαξε να γίνει μάρτυρας ενός γεγονότος που θα του έμενε για πάντα στη ζωή του.
«Οι Γερμανοί ζήτησαν από τον τότε πρόεδρο της κοινότητας Γουμένισσας 10 εργάτες με φτυάρια και κασμάδες. Αφότου επέδειξαν  το «μέρος», χάραξαν στο χώμα ένα μεγάλο τετράγωνο και διέταξαν να αρχίσει το σκάψιμο χωρίς να μαρτυρήσουν σε κανένα τα σχέδιά τους». Ανάμεσα στους εργάτες βρισκόταν και ο ίδιος ο οποίος αργότερα έγινε ΕΠΟΝίτης μαχητής.
«Σε δυο ώρες άρχισαν να έρχονται τα αυτοκίνητα με τους μελλοθανάτους και αρχίζουν να τους εκτελούν. Για να χωρέσουν όλοι στον «τάφο» διατάσσουν  να τους σηκώνουμε έναν ένα και να τους αραδιάζουμε μέσα σαν τα ψάρια στο κουτί. Έπαθα μεγάλο σοκ που μου έμεινε σε όλη μου τη ζωή».
 Χαιρετισμό  απεύθυνε η Ειρήνη Χατζή εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής Κιλκίς του ΚΚΕ, η οποία σημείωσε: «Τιμάμε σήμερα τους εκτελεσθέντες συμπατριώτες μας από τους Ναζί κατακτητές. Τιμάμε τους αιχμαλώτους αγωνιστές, αμάχους που βασανίστηκαν με μένος και εκτελέστηκαν ως αντίποινα και για εκφοβισμό των υπολοίπων, με στόχο να καμφθεί, να πάψει η λαϊκή, η οργανωμένη δράση του λαού της περιοχής.
Ο τόπος μας τόσο  εδώ στην Παιονία και συνολικά στο Κιλκίς, όσο και σε όλη την πατρίδα μας, έχει δώσει στον αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία, εκατοντάδες μαχητές και μαχήτριες μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, του ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ. Έχουν γραφτεί λαμπρές σελίδες ιστορίας, γεμάτες ηρωισμό, αυτοθυσία και αυταπάρνηση. Είμαστε υπερήφανοι και ευγνώμονες που ένα κομμάτι εκείνης της γενιάς βρίσκεται ακόμα στο «πόδι» και στον αγώνα,  παρά τα πολλά και βασανισμένα χρόνια που κουβαλά στην πλάτη του.
Παλεύουμε εναντίον της συνεχιζόμενης προσπάθειας να αποκοιμηθεί η νεολαία. Να μη μάθει και κυρίως να μη διδαχθεί από το ιστορικό παράδειγμα, πως όταν ένας λαός θέλει, μπορεί. Από ένα ιστορικό παράδειγμα τόσο ζωντανό τόσο μεγάλο. Να μη μάθουν τα παιδιά μας για  ρόλο των λαϊκών κινημάτων στην οργάνωση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα εναντίον της χιτλερικής κατοχής. Το ρόλο των κομμουνιστών και του Κόμματος τους ως βασικό αιμοδότη της Εθνικής μας Αντίστασης. Ήταν καθοριστικής σημασίας η απόφαση του τότε Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ να δημιουργήσει την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση την Ελευθερία στη Θεσσαλονίκη και αμέσως μετά τις δυο πρώτες πανελλαδικά αντάρτικες ομάδες Οδυσσέας Ανδρούτσος και Αθανάσιος Διάκος που έδρασαν στις Σέρρες και στο Κιλκίς αντίστοιχα.
Σήμερα παίζονται νέα επικίνδυνα παιχνίδια στις πλάτες τόσο του ελληνικού λαού αλλά και των λαών της περιοχής.  Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να παραχωρήσει εγκαταστάσεις, ένοπλες δυνάμεις και βάσεις για να διευκολύνει το ΝΑΤΟ στη συνέχιση του εγκλήματος του στην περιοχή, αλλά και η υπόδειξη κρατών - απειλών, όπως η Λιβύη, η Συρία, το Ιράκ και η Υεμένη. Το Κόμμα μας προειδοποιεί για αυτή την εμπλοκή και για το αποτέλεσμά της, στα σχέδια των ιμπεριαλιστικών κρατών για των έλεγχο και το ξαναμοίρασμα των αγορών.»