O διαχωρισμός μεταξύ δεξιάς και αριστερής σοσιαλδημοκρατίας διαπέρασε τη συζήτηση, την τελευταία ημέρα της εκδήλωσης του Προοδευτικού φόρουμ.
Η ατμόσφαιρα είχε φτιαχτεί από τις τοποθετήσεις των ομιλητών όπως το ερώτημα του κ. Π. Σφηκάκη, «Ραντ ή Ριντ», αναφερόμενος στο βιβλίο «Ο Ατλας επαναστάτησε», της Αυν Ραντ που υποστήριξε τον laissez-faire καπιταλισμό και στις «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο» του Τζον Ριντ.
Στην ουσία το ερώτημα ήταν αν έχει νόημα ο διαχωρισμός μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς και ο εκπρόσωπος της Κίνησης «Π80» απάντησε θετικά, επιλέγοντας την Αριστερά «για να υπάρχει αλληλεγγύη και κοινωνικό κράτος».
Το δίλλημα αυτό προκάλεσε έντονη αντιπαράθεση με τους εκπροσώπους της «Δράσης», τους οποίους ο κ. Σφηκάκης κατάταξε στα δεξιά, και  έδωσε ζωή σε μια διημερίδα που δεν προσέλκυσε μεν μεγάλο ακροατήριο, έβαλε όμως στο ίδιο τραπέζι το ΠαΣοΚ και τη ΔΗΜΑΡ έπειτα από πολλούς μήνες.
Επίσης, οι συμμετέχοντες «Δράση», «Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα», «Δυναμική Ελλάδα», «Μπροστά», «Π80», «Τhink Π», αποφάσισαν να συγκεντρώσουν σε μια πλατφόρμα όλα όσα τους ενώνουν, όπως η ανάγκη για αναμόρφωση του κράτους, η αλλαγή του εκλογικού νόμου και της χρηματοδότησης των κομμάτων,  η διασφάλιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας, κ.α. Το κείμενο αυτό θα το καταθέσουν στο ΠαΣοΚ, στη ΔΗΜΑΡ, στους «58» ώστε να συμβάλει με ουσιαστικό τρόπο στην προσπάθεια ανασυγκρότησης.
Ο κ. Γ. Φλωρίδης που είχε μιλήσει το μεσημέρι, εκτίμησε ότι χρειάζεται ένα νέο πολιτικό συμβόλαιο ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία. Πρότεινε τρία σημεία ως περιεχόμενο του: Μια λιτή και βαθιά μεταρρυθμιστική διαχείριση του κράτους και της οικονομίας. Απομείωση του χρέους ώστε αν είναι βιώσιμο. Αναζήτηση επενδυτικών πόρων. Η συμφωνία αυτή, είπε, ο πρώην υπουργός και επικεφαλής του «Κοινωνικού Συνδέσμου» θα πρέπει να γίνει πριν από τις εκλογές και ο λαός να επιλέξει αν θα την εφαρμόσει μια μονοκομματική κυβέρνηση ή μια κυβέρνηση συνεργασίας, η οποία θα μείνει στην εξουσία για μια τετραετία ώστε να υπάρχει σταθερό πολιτικό περιβάλλον.
 «Αυτή θα είναι η τελευταία προσφορά του παλαιού συστήματος στη χώρα», είπε και πρόσθεσε ότι επειδή είναι αμφίβολο ότι θα το κάνουν τα υπάρχοντα κόμματα, προκύπτει η ανάγκη ίδρυσης ενός νέου κόμματος, αξιόπιστου και πρωταγωνιστικού που θα μπορούσε να επιβάλλει την ατζέντα.
«Όμως η προοπτική αυτή θάβεται με χορούς μεταμφιεσμένων οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν πρόσκαιρη ευχαρίστηση στους συμμετέχοντες αλλά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μετατραπούν σε εκλογικούς χορούς του Ζαλόγγου, μείον τον ηρωϊσμό και την αυτοθυσία».