«Ο φθινοπωρινός ήλιος -τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Ταλαμπίρης- όδευε προς τη δύση του την 22α Οκτωβρίου του 1912, όταν, από τη δυτική είσοδο της πόλης, ένας έφιππος Εύζωνας, ανιχνευτής του Ελληνικού Στρατού, μπήκε στη Μποΐμιτσα. Έφθασε στο κοινοτικό γραφείο και σταμάτησε μπροστά στη σημερινή τράπεζα Πειραιώς. Ένα τσούρμο παιδιά του Σχολείου κατέβηκαν από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου και τον περικύκλωσαν. O Διαπιστώνοντας ο Εύζωνας πως δεν υπάρχει τουρκικός στρατός στο χωριό, χάθηκε ξανά στον ορίζοντα.
Το επόμενο βράδυ, της 23ης Οκτωβρίου 1912, ο ελληνικός στρατός μπήκε ελευθερωτής στην Αξιούπολη. Ο Ανθυπολοχαγός Φίλιππος Βώκος του 2ου Συντάγματος Πεζικού, επικεφαλής 60 στρατιωτών ανήγγειλε στους κατοίκους που είχαν βγει στους δρόμους, την απελευθέρωσή τους από τη μακραίωνη τουρκική σκλαβιά. Η καμπάνα του Αγίου Μηνά χτύπησε χαρούμενα και ο κόσμος ξεχύθηκε έξω. Δειλά, δειλά, εμφανίζονται γαλανόλευκες σημαίες. Οι μεγαλύτεροι από τους Μποϊμιτσιώτες πετούν τα φέσια τους στα πόδια των Ευζώνων, σαν ένδειξη απαλλαγής από την Τούρκικη δουλεία.
Ο Φίλιππος Βώκος, Συνταγματάρχης πλέον το 1929, εκφωνώντας τον πανηγυρικό λόγο κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου που στήθηκε στην πόλη, προς τιμήν των πεσόντων στην περιοχή Ελλήνων αξιωματικών και στρατιωτών, των πολεμικών περιόδων των βαλκανικών πολέμων και του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ανέφερε, ότι κατά την είσοδο του ελληνικού στρατού, βρήκε ήδη τους νέους Βοεμιτσιώτες ενόπλους και αποφασιμένους να μην επιτρέψουν στο τούρκικο στρατό να καταστρέψει την παρακείμενη γέφυρα του Αξιού…».
Και ο κ. Ταλαμπίρης κατέληξε: «Τιμούμε σήμερα τους πολεμιστές που με τη ζωή και τα έργα τους το ερώτημα «τι αξίζω» επισκίασε το αδιέξοδο ερώτημα του «ποιος είμαι». Η προσοχή μας εντοπίζεται στη ζωή και στον ηρωικό θάνατο ανθρώπων, που φανέρωσαν ότι στη συλλογική οντότητα φωλιάζει ένα κρυμμένο απρόβλεπτο δυναμικό. Ανθρώπων που επωμίστηκαν – όχι χωρίς παλινδρομήσεις και όχι πάντα με τη συνείδηση του πρωτοπόρου, το δυσβάστακτο έργο των εξαίρετων πράξεων.
Το τι παρέμεινε στις μέρες μας από το ήθος εκείνο, είναι ένα ερώτημα που τίθεται αναπόφευκτα. Πολλοί, συχνά το παρακάμπτουν με την ειρωνεία εκείνη που σπεύδει να βαφτίσει ως ελληνοκεντρική, οποιαδήποτε αυτοεξέταση. Όμως το ερώτημα παραμένει και επανέρχεται. Γιατί τα ηθικά ερωτήματα επανέρχονται σφοδρότερα, όσο κι αν τα αντιπαλεύει ο σύγχρονος καιροσκοπισμός. Και κάθε γενιά, βρίσκεται απέναντί τους για να δώσει τη δική της απάντηση, βγαλμένη μέσα από τις δοκιμασίες που είναι ο κλήρος της. Ποιον δρόμο θα ακολουθήσουν οι νεότεροι δεν τον ξέρουμε. Θα ήταν αβάσιμο όμως να τους πούμε ότι ηρωικά σταυροδρόμια υπάρχουν μόνον στις σελίδες της ιστορίας».
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γεώργιος Γεωργαντάς, ο Δήμαρχος Παιονίας Κωνσταντίνος Σιωνίδης, ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών Υπηρεσιών Αθανάσιος Τζούρτζος, η Αντιδήμαρχος Αξιούπολης Έλενα Λιακόπουλου, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Αξιούπολης Κύρος Καλαβάζης, ο Αντιδήμαρχος Γεωργικής Ανάπτυξης Γιώργος Γεωργίτσαρος, ο Πρόεδρος της ΔΕΥΑΠ Ναλμπάντης Τριαντάφυλλος, ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας και Πρασίνου Ιωάννης Συμεωνίδης, ο πρώην Δήμαρχος Παιονίας και επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Χρήστος Γκουντενούδης, ο δημοτικός σύμβουλος Πλούταρχος Ελευθεριάδης, η πρώην δήμαρχος Αξιούπολης Σόνια Συμεωνίδου, καθώς και εκπρόσωποι της 33ης Ταξιαρχίας και του Αστυνομικού Τμήματος Παιονίας.
