Ο ναός της Παναγίας πλημμύρισε από πιστούς, που προσέτρεξαν, για να λάβουν το ευλογημένο έλαιον «εἲς ἴασιν ψυχῶν καί σωμάτων».
Τα αναγνώσματα και οι ευχές της ακολουθίας του Ευχελαίου, αναφέρονται στον ανθρώπινο πόνο και την αρρώστια, που έχουν ως αιτία τους την αμαρτωλότητα μας, παράλληλα όμως υπερτονίζουν και τη θεραπευτική ευσπλαχνία του Θεού, ο οποίος παρεμβαίνει και αφαιρεί την αμαρτία αναιρώντας τα ολέθρια αποτελέσματα της.
Ακολούθως μετέβη στον Ιερό Ναό Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Σ.Σ. Μουριών, στην εσχατιά της πατρίδος, όπου και χοροστάτησε στον Όρθρο της Μ. Πέμπτης, πλαισιούμενος από τον εφημέριο Παν. Αρχιμ. π. Ευσέβιο Κλώπα και τον Αρχιδιάκονο του π. Φιλόθεο Τσαμπαζάκη.
Στην προσλαλιά του προς τους ευσεβείς πιστούς της ακριτικής Κωμοπόλεως ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον Ιερό Νιπτήρα, τον Μυστικό Δείπνο, την υπερφυή προσευχή και την προδοσία του Κυρίου από τον Ιούδα.
«Είναι μια από τις ιερότερες στιγμές της ζωής του Χριστού και σήμερα αυτήν μοιραζόμαστε στην προσευχή μας. Ο Κύριος μας, δεν διδάσκει πλέον τα πλήθη αλλά στρέφεται στους μαθητές Του, στους φίλους του όπως τους ονομάζει, και τους μυσταγωγεί.
«Μυσταγωγῶν σου Κύριε τοὺς Μαθητάς, ἐδίδασκες λέγων. Ὦ φίλοι, ὁρᾶτε, μηδεῖς ὑμᾶς χωρίσει μου φόβος· εἰ γὰρ πάσχω, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κόσμου· μὴ οὖν σκανδαλίζεσθε ἐν ἐμοί· οὐ γὰρ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχήν μου, λύτρον ὑπὲρ τοῦ κόσμου».
Ο Κύριος μας δεν ήρθε για να τον διακονήσουν αλλά για να διακονήσει με την ίδια Του τη ζωή όλους εμάς, που ονομάζει σήμερα φίλους, και είμαστε μαθητές Του. Τους δε 12 μαθητές τους εισαγάγει στο βαθύτερο νόημα των όσων πρόκειται να συμβούν. Τους λέει «Ὦ φίλοι, ὁρᾶτε», δηλαδή φίλοι μου προσέξτε, μην αφήσετε τον φόβο να σας χωρίσει από εμένα. Γνωρίζει ο Κύριος μας την ψυχολογική κατάσταση των Μαθητών Του, όταν συλληφθεί, χλευαστεί, μαστιγωθεί, όταν σταυρωθεί.
Γι’ αυτό τους εφιστά την προσοχή ο φόβος που θα γεννηθεί στις υπάρξεις τους να μην τους χωρίσει από Αυτόν.
Πόσο επίκαιρος είναι ο λόγος του Κυρίου. Και εμείς πολλές φορές χωριζόμαστε από τον Χριστό όχι γιατί Τον αρνούμαστε αλλά γιατί φοβόμαστε. Φοβόμαστε τις δυσκολίες, την θυσία, την ομολογία. Γι’ αυτό και ο Χριστός μας προετοιμάζει «εἰ γὰρ πάσχω, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κόσμου· μὴ οὖν σκανδαλίζεσθε ἐν ἐμοί». Μας λέει ότι ο δρόμος Του περνάει από τον Σταυρό. Όποιος θέλει να τον ακολουθήσει, δεν μπορεί να αποφύγει την θυσία. Ας το κατανοήσουμε καλά, εμείς που είμαστε μαθητές Του, ότι ο δρόμος Του είναι δρόμος αγάπης και θυσίας. Γι’ αυτό και εμείς δεν πρέπει να δεξιωνόμαστε στη ψυχή μας τον φόβο αλλά θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για μια ανάλογη θυσία του ονόματος του Χριστού μέσα από τη ζωή και τους λόγους μας, έτσι ώστε να πιστοποιούμε ότι είμαστε μαθητές Του.
Αυτό είναι και το μεγάλο Μυστήριο. Ο Χριστός πάσχει υπέρ του κόσμου, όσοι προηγήθηκαν από εμάς αλλά και όσους θα έρθουν έως και την Δευτέρα Παρουσία. Δεν πάσχει από αδυναμία αλλά από αγάπη και ανατρέπει κάθε ανθρώπινη λογική με το να γίνεται διάκονος του ανθρώπου.
Αν θέλουμε να είμαστε φίλοι Του, καλούμαστε να νικήσουμε τον φόβο, να μην σκανδαλιζόμαστε και να ομοιάζουμε στο θάρρος και στην υπομονή μαζί Του με φρόνημα θυσιαστικής αγάπης!».
