​Από τον αγώνα κατά των κατακτητών, στην καθοδήγηση της ελληνικής νεολαίας, μέσα από τις 500 οργανώσεις των Λαμπράκηδων, όπου δίδαξε την ζωογόνο συνύπαρξη της πολιτικής με την πολιτιστική πάλη. Και μετά, δικτατορία,  Πολυτεχνείο, φυλακίσεις και εξορίες που συνεχίστηκαν μέχρι την Μεταπολίτευση. Μια πορεία πάνω στις βουνοκορφές της μουσικής και της ποίησης, εκεί απ’ όπου καθοδηγούσε με τις παρτιτούρες του έναν ολόκληρο λαό να πορεύεται στον κόσμο των ιδεών της Προόδου, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Εθνικής Αναγέννησης.

​Αυτό που φόβιζε τον κάθε αγωνιστή, αυτός το μεταμόρφωνε σε εμβατήριο για παραπέρα αντίσταση κι αγώνα. Ένας ακούραστος κυνηγός του αδύνατου, που δεν ήξερε τι πάει να πει φόβος, υποχώρηση, υποταγή. Με μόνα όπλα τη θωριά του και τη μουσική του ιδιοφυΐα σκόρπισε τον τρόμο στον σκοταδισμό, φώτισε τον δρόμο μας κι έδειξε στις γενιές της ζωής του, ότι χρήσιμος είσαι όταν αναπνέεις καθαρό αέρα έξω από τα τείχη της ιδιοτέλειας της εποχής σου.

​Μίκη,, τώρα που ήλθε η ώρα να συναντήσεις τους άλλους  γίγαντες του Διαφωτισμού και του παγκόσμιου πνεύματος, σου υποσχόμαστε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε στις λεωφόρους της ελευθερίας που μας άφησες, με το ίδιο πείσμα που εσύ βασάνιζες τους βασανιστές σου.

Το γραφείο τύπου

ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κιλκίς