Η εκδήλωση ξεκίνησε μετά τις εργασίες της γενικής συνέλευσης όπου συζητήθηκαν τα θέματα αιχμής του κλάδου και στη συνέχεια τα μέλη έκοψαν την πίτα τους. Η πρόεδρος του συλλόγου Παναγώτα Γκόλιαρη μετά τον χαιρετισμό της παρουσίασε τους στόχους του Συλλόγου, ιδιαίτερα αυτούς που σχετίζονται με την αναφορά του στην κοινωνία του Κιλκίς.
Στη συνέχεια ο πρώτος πρόεδρος του συλλόγου ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ Παναγιώτης Χρυσάφης προέβη σε μια ιστορική αναδρομή της ίδρυσης και λειτουργίας του Οδοντιατρικού Συλλόγου Κιλκίς.
Ακολούθησε η απονομή αναμνηστικών πλακετών στους διατελέσαντες προέδρους του Συλλόγου με τη σειρά της θητείας τους, που ήταν η ακόλουθη :
- Χρυσάφης Σωτήριος (1967-1971)
- Αγγελίδης Νικόλαος (1971-1975) +
- Σικαλίδης Ιωάννης (1975-1978)
- Οργιανέλης Ευάγγελος (1978-1981) +
- Αβραμίδης Δημήτριος (1981-1984)
- Περπερίδης Γεώργιος (1984-1987)
- Ναλμπάντης Αντώνιος (1987-1988)
- Μακρυνιώτης Σταύρος (1988-1990)
- Τζοτζόρογλου Βασίλειος (1990-1993)
- Ιακωβίδης Χαράλαμπος (1993-2018)
- Ναλμπάντης Δημήτριος (2017-2022)
Τις πλακέτες των αποθανόντων προέδρων παρέλαβαν μέλη των οικογενειών τους.
Η απονομή έγινε, από τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου, μέσα σε κλίμα συγκίνησης και νοσταλγίας. Αυτό καταφάνηκε από τους χαιρετισμούς των τιμωμένων οι οποίοι με ιδιαίτερα λόγια περιέγραψαν τις αναμνήσεις και τα συναισθήματά τους, καθώς και τις ευχαριστίες τους προς το Δ.Σ. που ανέλαβε την ωραία πρωτοβουλία της απόδοσης τιμής σ’ αυτούς.
Η όλη εκδήλωση έκλεισε με μια δεξίωση .
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Γεωργαντάς Γεώργιος, εκπρόσωπος του βουλευτή κ. Φραγγίδη Γ., οι αντιδήμαρχοι κ.κ. Χατζηαποστόλου Ιωάννης και Κοσμίδης Θεμιστοκλής, η δημοτική σύμβουλος κ. Πάκα Καλλισθένη, ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Κιλκίς κ. Κατσιάνος Κων/νος, οι συγγενείς των τιμωμένων και οι οδοντίατροι τοι νομού μας.
Η ίδρυση του συλλόγου - ομιλία του Σωτ. Χρυσάφη
Αγαπητή Πρόεδρε, εκλεκτά μέλη της κοινωνίας του Κιλκίς αγαπητοί συνάδελφοι.
Σήμερα βρίσκομαι μπροστά σας ιδιαίτερα χαρούμενος που υπερήλικας ποια μπορώ και απευθύνομαι σε συμπατριώτες μου στον τόπο όπου γεννήθηκα και ανδρώθηκα. Είμαι από τα λίγα εναπομείναντα μέλη της πρώτης γενιάς των Ελλήνων κιλκισιωτών και προσπαθώ να καταγράψω την ιστορία της πόλης μας και γι’ αυτό σήμερα θα σας πω για το ξεκίνημα του Οδοντιατρικού συλλόγου μας που έτυχε να είμαι ο ιδρυτικός του πρόεδρος.
... Επιτρέψτε με λοιπόν πριν σας μιλήσω για τα πρώτα βήματα του να σας πω ποιο ήταν το κλίμα της εποχής. Το Κιλκίς μας μπορεί να μην παρουσιάζει θετικές ιδιαιτερότητες αλλά έχει μία ιδιαιτερότητα που το κάνει μοναδικό, είναι η μόνη πόλη στην ελληνική επικράτεια που δημιουργήθηκε από το μηδέν και γ΄ αυτό γνωρίζει τους γεννήτορες του. Μετά την μεγαλειώδη μάχη τον Ιούνιο του 1913 που συνέβαλε τα μάλα στον διπλασιασμό της Ελλάδας μας, το Κιλκίς που κατοικείτο κυρίως από Βουλγάρους έμεινε έρημο με την φυγή των κατοίκων Βουλγάρων Τούρκων κ. α.
Ο πληθυσμός ανανεώνεται από Έλληνες του απανταχού ελληνισμού με πρώτους τους Στρωμνιτσιώτες… Καταγράφοντας στο βιβλίο μου «Οι πρώτοι αστοί του Κιλκίς» τους πρώτους επιστήμονες που εγκαταστάθηκαν στο Κιλκίς μας, ανέφερα ως πρώτο Οδοντίατρο τον πατέρα μου Αντώνη Χρυσάφη. Ο αγαπητός συνάδελφος Ιορδάνης Αγαθόπουλος, στο βιβλίο που εξέδωσε προσφάτως αναφέρει ως πρώτους Οδοντιάτρους τους Μαχτόπουλο και Γεωργιάδη. Επειδή θέλουμε να κάνουμε σωστή καταγραφή θα ήθελα να κάνω την τυπική αποκατάσταση της πραγματικότητας. Οι αναφερθέντες ως πρώτοι Οδοντίατροι ήταν πρακτικοί Οδοντίατροι-Οδοντοτεχνίτες και όχι επιστήμονες Οδοντίατροι. Η Οδοντιατρική Σχολή ιδρύθηκε το 1911 στην Αθήνα, από αυτή την σχολή αποφοίτησέ το 1923 ο πατέρας μου, Αντώνης Χρυσάφης, που μετά τον γάμο του με την Άννα Βουρνοβάκη ήρθε και εγκαταστάθηκε στο Κιλκίς, ως «Χειρουργός Οδοντίατρος», όπως ήταν ο επίσημος τίτλος, σε αντιδιαστολή με τους πρακτικούς οι οποίοι ονομάζονταν «Οδοντίατροι» .
Αρχές δεκαετίας του 1950 η Ελλάς μόλις τελείωσε από την δεκαετή εμπόλεμη περίοδο Ελληνοϊταλικός πόλεμος Γερμανική κατοχή εμφύλιος, 1950 αρχίζει η οικονομική ανασυγκρότηση, οι Έλληνες γονείς θέλουν να σπουδάσουν τα παιδιά τους για ένα καλύτερο μέλλον. Τα πανεπιστήμια είναι λίγα και τα παιδιά με όνειρα πολλά. Οι γονείς στερούνται για να στείλουν τα παιδιά τους σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Οι πρώτοι κιλκισιώτες Διαμαντίδης Μεζάρης Καλογιάννης Δαδάτση (έγινε η πρώτη Ορθοδοντικός της Ιταλίας) κ.α φεύγουν για Ιταλία. Το 1953 γίνεται από τον Μαρκεζίνη η υποτίμηση της δραχμής, τριάντα το δολάριο, η Ευρώπη γίνεται απαγορευτική και τότε ανοίγει ο δρόμος για την Τουρκία που ήταν πάμφθηνη και ξεκινούν για σπουδές στην Κωσταντινούπολη περίπου 20 παιδιά του Κιλκίς (Αγαθόπουλος, Αγγελίδης, Ατματζίδου, Θεοδοσιάδης, Μπάκας, Οργιανέλης Σικαλίδης, Παπαδόπουλος Χαβενετίδης, Χρυσάφης… είναι λίγα από τα ονόματα που θυμάμαι). Μετά τα θλιβερά γεγονότα της Κωσταντινούπολης το 1955, μεταγράφεται σχεδόν το σύνολό τους στην Οδοντιατρική σχολή Αθηνών. Όσοι αποκτούν πτυχίο εγκαθίστανται στο Κιλκίς. Οδοντιατρικός σύλλογος δεν υπάρχει, οι ήδη εγκατεστημένοι Οδοντίατροι ανήκουν στον Οδοντ. Σύλλογο Θεσ/κης.
Οι νέο-εγκατασταθέντες με προτροπή δικιά μου αποφασίζουμε να ιδρύσουμε τον δικό μας σύλλογο. Ο Οδοντιατρικός σύλλογος Θεσσαλονίκης αντιδρά επειδή μέλη του νέμονται την επαρχία Παιονίας, και εμποδίζει την ίδρυση μας. Καθυστερεί η ικανοποίηση του αιτήματος μας πάνω από ένα χρόνο στο Υπουργείο. Ευτυχώς αδελφή Αθηναίου φίλου μου ήταν υπάλληλος στο Υπουργείο Υγείας και βρίσκει τον καταχωνιασμένο φάκελο μας, τον ανασύρει και σ ένα μήνα η δημιουργία του Οδοντιατρικού Συλλόγου Κιλκίς είναι γεγονός.
Γίνομαι ο πρώτος πρόεδρος αλλά δεν μπόρεσα να συνεχίσω γιατί το 1967 έφυγα για Γερμανία θέλοντας να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου. Σήμερα ύστερα από 56 χρόνια βρίσκομαι μπροστά σ’ έναν πολυμελή σύλλογο που με δραστήρια πρόεδρο την αγαπητή Παναγιώτα Γκόλιαρη τον ζωντανεύει και τον φέρνει κοντά στην κοινωνία του Κιλκίς. Μ’ εκδηλώσεις σαν την σημερινή όπου τιμά τους πρώην προέδρους σε ιδιαίτερη τελετή με την παρουσία εκλεκτών μελών της κοινωνίας του Κιλκίς μας, αποδεικνύει ότι ο κάθε επιστημονικός-συνδικαλιστικός σύλλογος πρέπει να μην περιορίζεται σε στενό επαγγελματικό ορίζοντα αλλά να γίνεται ζωντανό μέλος της τοπικής κοινωνίας. Εύχομαι και πιστεύω ότι η νέα γενεά οδοντιάτρων θα δραστηριοποιήσει τον σύλλογο μας και θα τον κάνει πρωτοπόρο στην δημιουργία ενός ζωντανού και όμορφου Κιλκίς. Η αγαπημένη μου γενέθλια πόλη το έχει ανάγκη.
