Το Ιερό Λείψανο, το οποίο θα παραμείνει μόνιμα στον ανωτέρω Ιερό Ναό ως πηγή ευλογίας, αγιασμού και φωτισμού των ευσεβών πιστών, κόμισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος εν συνεχεία χοροστάτησε του Αρχιερατικού Εσπερινού, πλαισιωμένος από Ιερείς και Ιεροδιακόνους.
Ευσεβείς πιστοί προσήλθαν για να προσκυνήσουν το Ιερό Λείψανο του Αγίου Πολυκάρπου και να καταθέσουν την ευλάβειά τους στη χάρη του με επικεφαλής τους Αντιδημάρχους Κιλκίς κα Κατερίνα Ζιούτα και κ. Γεώργιο Μπαλάσκα και τον Διοικητή της 71ης Α/Μ Ταξιαρχίας «Πόντος» κ. Βασίλειο Παπαδόπουλο.
Στην προσλαλιά του ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς τόνισε τα εξής: «Σωφροσύνη, αφοσίωση στη διδασκαλία του Ευαγγελίου και πνευματική ανδρεία, είναι τρία από τα χαρακτηριστικά που κοσμούν την προσωπικότητα του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης, τον οποίο υποδεχθήκαμε στην πόλη μας και την Ιερά μας Μητρόπολη.
Σεβαστοί μου πατέρες, ενδοξότατε κύριε Ταξίαρχε, ευσεβέστατοι Αντιδήμαρχοι, εκπρόσωποι του Δημάρχου μας, αγαπητοί φίλοι και εν Χριστώ αδελφοί, σήμερα το Κιλκίς υποδέχεται έναν μεγάλο Ιερομάρτυρα της πίστεώς μας, το Λείψανο του Αγίου Πολυκάρπου, το οποίο δωρίζεται στον Ιερό Ναό των Πολιούχων για να μείνει εσαεί σε ευλογία όλων των πιστών Χριστιανών, οι οποίοι θα προσέρχονται για να λάβουν την ευλογία και την ευχή του Αγίου μας.
Ένας Μάρτυρας που ανδρώθηκε στα νάματα της πίστεώς μας από τη μικρή του ηλικία, λαμβάνοντας χριστιανική αγωγή από τους γονείς του, και εκπαιδευόμενος δίπλα στους Αποστόλους, ως μαθητής δίπλα στον Ευαγγελιστή της αγάπης Ιωάννη. Ως συμμαθητής του Αγίου Ιγνατίου, ως πιστός μαθητής της Εκκλησίας που ακολούθησε ενσυνείδητα την παρουσία του Χριστού στη ζωή του.
Μέσα στην ιερατική του διακονία προσέφερε δείγματα σωφροσύνης, υπήρξε νουνεχής και ευλαβής, υπήρξε αφοσιωμένος στο πνευματικό του καθήκον, υπήρξε άνθρωπος της αυταπαρνήσεως υπέρ του Χριστού. Όντας γέροντας, σε ηλικία 87 ετών, του ζητήθηκε να αρνηθεί τον Χριστό και να θυσιάσει στα είδωλα. Όμως ένεκα της εμπειρίας του Χριστού, όχι δεν Τον αρνήθηκε και δεν θυσίασε στα είδωλα, παρά τις παραινέσεις και τους εκβιασμούς, αλλά με πνευματική ανδρεία προσευχήθηκε κατά την ώρα του Μαρτυρίου του, ώστε να λάβει επιστηριγμό. Δημιουργήθηκε μια αψίδα φωτιάς, η οποία δεν εισχωρούσε στο σώμα αλλά παρέμεινε στον περίγυρο του, ώστε οι βασανιστές του να θελήσουν να τον καταρρακώσουν με ξίφος αφαιρώντας του τη ζωή.
Κατέδειξε σε όλους μας ότι η ανδρεία δεν είναι πάντα συνυφασμένη μόνο με τη νεότητα, αλλά είναι συνυφασμένη εκτός από τη νεότητα και με τον παλμό της καρδιάς. Δεν υπέκυψε παρά το γήρας του σε αυτήν την τελευταία στιγμή μαρτυρίας Χριστού. Απεναντίας η γνώση της Καινής Διαθήκης και των Ιερών βιβλίων, η επίδειξη στη ζωή του της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος με πολλούς τρόπους καταστάλαξε στη συνείδησή του, την αγάπη του για τον Χριστό. Γι’ αυτό το λόγο και δόθηκε ως Μάρτυρας με αυταπάρνηση και την τελευταία στιγμή της ζωής του στη φωτιά και στην ξιφολόγχη υπέρ της αγάπης του Χριστού.
Ένας τέτοιον λαμπροφόρο Άγιο υποδέχεται σήμερα το Κιλκίς. Και τον υποδέχεται για να τον κάνει πολίτης του, να τον κάνει έναν με εμάς, έτσι ώστε και στη γιορτή του, αλλά και σε οποιαδήποτε στιγμή να προσερχόμαστε στον Ιερό Ναό των Πολιούχων και προσκυνώντας το Ιερό του Λείψανο να λαμβάνουμε δύναμη από τη δύναμη του, χάρη από τη χάρη του, ευλογία από την ευλογία που αυτός έλαβε από τον Κύριο μας.
Κι΄ εμείς δυνατοί και με πνευματική ανδρεία όπως εκείνος να αντιμετωπίζουμε προκλήσεις της ζωής, της καθημερινότητας.
Αυτές τις ημέρες θρηνούμε αδελφοί μας και το πρωί στη Θεία Λειτουργία μνημόνευσα την Βασιλική, την Ελένη, την Σταυρούλα, την Αναστασία και την Αγάπη. Πέντε αδελφές μας που κάηκαν την ώρα της εργασίας τους στα Τρίκαλα. Και πριν λίγες ώρες, επτά νέοι άνθρωποι σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, πηγαίνοντας ως ποδοσφαιρόφιλοι να θαυμάσουν την ομάδα τους, άφησαν την τελευταία τους πνοή στο οδόστρωμα της Ρουμανίας.
Θρηνεί η Ελλάδα μας τα παιδιά της. Και σε αυτόν τον θρήνο επικαλούμαστε την παρουσία του Αγίου Πολυκάρπου, ο οποίος ως ένας Αποστολικός Πατέρας, έδωσε και δίνει γνήσιους πολλούς καρπούς πίστεως στη ζωή της Εκκλησίας.
Αυτή η πίστη μας, ας είναι και η προσευχή μας στον Κύριο της ζωής και του θανάτου, στον Κύριο της Αναστάσεως και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό, ούτως ώστε οι αδίκως, κατά τα ανθρώπινα, χαμένοι αδελφοί μας να βρουν την εξ’ ύψους ευλογία μέσα στη Βασιλεία του Θεού και στον Παράδεισό Του και την εξ’ παρηγορία οι συγγενείς τους.
Διότι εμείς είμαστε ενωμένοι με τη ζωή και τον θάνατο του Χριστού ως μέλη της Εκκλησίας, είμαστε ενωμένοι με την Ανάσταση του Χριστού, την οποία οφείλουμε να την ομολογούμε με τον τρόπο της ζωής μας, με τα πιστεύω μας, με τους λόγους και τους λογισμούς μας.
Οφείλουμε να είμαστε προσηλωμένοι σε αυτή την Ανάσταση που είναι δώρο του Χριστού στην ανθρωπότητα και με αυτή την εμπειρία να ζούμε τη ζωή μας, οδεύοντας όχι προς το μηδέν αλλά στην αιώνια βασιλεία του Θεού.
Γι’ αυτό είμαστε κλιτοί. Γι’ αυτό και δεν λιποτάκτησε ο Άγιος Πολύκαρπος τη στιγμή του Μαρτυρίου του. Γιατί ήξερε ότι ήταν εκλογή του Θεού, παραχώρησή Του, γι’ αυτό και προσευχόταν ευχαριστώντας τον Θεό για το Μαρτύριο του καθώς οδηγούσε τα βήματα της ψυχής του στην αιωνιότητα.
Δεν ξέρουμε με ποιον τρόπο θα αποχωρήσουμε από τη ζωή αυτή. Όποιος και αν είναι αυτός οφείλει να μας βρει δοξολογώντας το όνομα του Θεού, προσβλέποντας ικετευτικά την ανάσταση μας μαζί Του και τη συμπόρευση μας στην αιώνια Βασιλεία Του. Εκεί θα ανταμώσουμε, με άλλου είδους πνευματική χαρά, και τον Άγιο Πολύκαρπο που υποδεχθήκαμε στην πόλη μας.
Ας έχουμε την ευλογία του και ας είμαστε πιστοί στην αγάπη του Χριστού όπως κι εκείνος, ώστε να αντλούμε από την πίστη αυτή ζωή, φως και δύναμη».
Πριν την απόλυση ευχαρίστησε εκ μέσης καρδίας τον Προϊστάμενο του Ναού Πρωτ. π. Πολύκαρπο Κοντοζίδη, Αρχιερατικό Επίτροπο Κιλκισίου, τον Εφημέριο Παν. Αρχιμ. π. Ευστάθιο Κοντοζίδη και τον Διάκονο π. Γεώργιο Χρυσοχοΐδη για την ευλάβεια τους και για τους μόχθους των κόπων τους στο πνευματικό και ποιμαντικό έργο της Ενορίας.
Ευχαρίστησε επίσης διά θερμών λόγων και τον παριστάμενο Ταξίαρχο κ. Παπαδόπουλο, ο οποίος προήχθη αξίως σε Διευθυντή Ειδικών Δυνάμεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού, για την έως τώρα αγαστή και αποτελεσματική συνεργασία, για την ευλάβεια και το ήθος του, για το ειλικρινές ενδιαφέρον και την αγάπη του, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι ήρθε ειρηνικά στο Κιλκίς και σε σύντομο χρονικό διάστημα κατέκτησε τις καρδιές όλων των Κιλκισιωτών.
