Ευχαριστώ ολόψυχα το νοσηλευτικό προσωπικό της κλινικής Covid2 του Νοσοκομείου Κιλκίς: Τσογγίδου Δήμητρα, Ηλωνίδου Χριστίνα, Προδανά Βάια, Μαυρίδου Ροδόπη, Καπουλα Μαρία, Τσολαΐδου Μαρία, Μπέλογλου Αλεξάνδρα, Παπαδόπουλο Φωκίων, Χατζοπούλου Ζωή, Πολυχρονάκη Απόστολο, Παπαδοπούλου Μαρία, Κολάκη Νικολέτα, Μαυροματίδου Παναγιώτα, Παυλίδου Ερασμία, Γιουρτζίδου Σοφία, Κυριακίδου Παρθένα, Παλιούγκα Αναστασία, Μιτετζη Γεωργία, Καρασαββίδου Ευρώπη, Ηλωνίδου Άννα, Ισχνοπούλου Μαρία, Μπανάτη Στέλλα και Βοϊνα Κερασία, καθώς και τους τραυματιοφορείς του Νοσοκομείου, για την άψογη φροντίδα και εξυπηρέτηση που μου πρόσφεραν, όσο και για την ψυχολογική τους υποστήριξη.

Θεσπίστηκε για να μας θυμίζει πόσο σημαντική είναι η ΠΡΟΛΗΨΗ. Μια λέξη μικρή, όμως με τεράστια σημασία για την ίδια τη ζωή.

Παρά τις δυσκολίες των καιρών λόγω πανδημίας το Λύκειο Ελληνίδων Κιλκίς τίμησε και τήρησε την παράδοση.

Μετά από το διάλειμμα του Ιανουαρίου ξαναρχίζει τις πρόβες της η χορωδία του "πόλις".

Το κοινωνικό του πρόσωπο έδειξε γι’ ακόμη μια φορά ο Κυνηγετικός Σύλλογος Κιλκίς με τη δράση του.

Πέντε χρόνια πριν. Διαβάστε τι έγραφε η καθημερινή εφημερίδα ΠΡΩΙΝΗ του Κιλκίς (3-2-2017)

Κριτική βιβλίου από τον Γιάννη Φραγκούλη.

Σε ένα βιβλίο 458 σελίδων ο Γιάννης Τσιτσίμης χωράει 8 ιστορίες. Συνολικά μία αφήγηση για τη ζωή όπως είναι τώρα, αλλά και για την εξέλιξή της. Η αφήγηση πηγαίνει από το παρελθόν στο παρόν. Ξεφεύγει προς το μέλλον. Στο βαθμό, βέβαια, που υπονοεί ότι αυτό το μέλλον ήδη υπάρχει στο τώρα. Αυτό προβληματίζει τον αναγνώστη.