Ο υπουργός δήλωσε ότι η μείωση αυτή σημαίνει πως «κάτι γίνεται» και ότι οι κακοποιητές «προφανώς φοβήθηκαν».

Μια τέτοια τοποθέτηση, όμως, σε μια στιγμή που η κοινωνία βρίσκεται ακόμη σοκαρισμένη από ένα τόσο αποτρόπαιο έγκλημα, δεν μπορεί να μη δημιουργεί την αίσθηση αποπροσανατολισμού από την ίδια τη σκληρή πραγματικότητα.

Διότι εύλογα τίθεται το ερώτημα.

Μπορεί ο αριθμός καταγγελιών να χρησιμοποιείται ως τεκμήριο ότι η βία κατά των γυναικών μειώνεται, όταν ταυτόχρονα συνεχίζουμε να μετράμε νεκρές γυναίκες με τόσο φρικτό τρόπο;

Και ακόμη περισσότερο, αρμόζει να παρουσιάζεται ως μήνυμα αισιοδοξίας, όταν η συζήτηση ξεκινά με αφορμή μία νέα γυναικοκτονία;

Οι στατιστικές έχουν τη χρησιμότητά τους, αλλά δεν μπορούν να «σκεπάσουν» την πραγματικότητα ούτε να λειτουργούν ως επικοινωνιακή ασπίδα και άμυνα απέναντι σε γεγονότα που συγκλονίζουν την κοινωνία.