Ε, ρε πανηγύρια που θα έχουμε προσεχώς με την ιστορία των μεταλλείων. Ήδη στη μάχη μπήκε και ο Τσίπρας. Και τα …θηρία από την Αθήνα δεν κάνουν πίσω.
Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι, που λένε και στας Ευρώπας.

Ένα από τα βασικά θέματα που συζητήθηκαν στην πρώτη συνεδρίαση του Επαγγελματικού Συλλόγου Διασκέδασης, Αναψυχής και Εστίασης ν. Κιλκίς, ήταν αυτό της ΑΕΠΙ, για το οποίο και έγινε συνάντηση του προέδρου του Συλλόγου, Νίκου Τερζενίδη, ήδη με τους δυο βουλευτές, ενώ ο κ. Γεωργαντάς κατέθεσε και ερώτηση στη Βουλή.
Τα μέλη της διοίκησης στο πρακτικό της συνεδρίασής τους αναρωτιούνται «με ποιο δικαίωμα η ΑΕΠΙ χρησιμοποιεί αστυνομικά όργανα για όλο το 24ωρο για να κάνει ελέγχους; Οι αστυνομικοί είναι υπάλληλοι των στιχουργών;»
Αδικό έχουν και το ρωτούν. Εδώ γίνονται παραβατικές πράξεις στη χώρα, οι πολίτες τηλεφωνούν στην Αστυνομία να παρέμβει και πολλές φορές ακούνε το εκπληκτικό, «δεν έχουμε αυτοκίνητο και αστυνομικούς να στείλουμε».
Πως γίνεται η ΑΕΠΙ για να μαζέψει τα ποσοστά από τα πνευματικά δικαιώματα των καλλιτεχνών να χρησιμοποιεί όποια ώρα θέλει τους αστυνομικούς, λες και είναι υπάλληλοί της, και να μηνύει με εξοντωτικά πρόστιμα ακόμη και τα καφενεδάκια στα χωριά των 100 ατόμων;

Αγανακτισμένος ήταν ο αναγνώστης που μας τηλεφώνησε για να διαμαρτυρηθεί για την κατάντια του κράτους μας.
Ο άνθρωπος πήγε στο σιδηροδρομικό σταθμό της Δοϊράνης για να ταξιδεύσει μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Ο σταθμός απέχει από το δρόμο Δροσάτο – Δοϊράνης κοντά 300 μέτρα. Ούτε στο κομμάτι του άθλιου αυτού χωματόδρομου, ούτε στο σταθμό υπάρχει έστω και μια λάμπα φωτισμού και περίμενε μέσα στα μαύρα σκοτάδια, μέσα στον έρημο κάμπο, επί μια ώρα για να έρθει το τρένο.
Φαντάζεστε κάτω από αυτές τις συνθήκες να αποφασίσει μια γυναίκα της περιοχής να πάρει το τρένο και να περιμένει στο σταθμό μέσα στα μαύρα σκοτάδια;
Και να σκεφτείτε, πως ο δρόμος Δροσάτο – Δοϊράνης φωτίζεται μέχρι το πρωί για… τους περιπατητές!

Μας γέμισε θλίψη η τριτοκοσμική εικόνα που αντικρίσαμε στα σύνορα των Ευζώνων. Πίσω από το χώρο του Καταστήματος Αφορολογήτων και σε ένα υπόγειο χώρο, λειτουργούν οι τουαλέτες του καταστήματος, με έναν άνθρωπο να εισπράττει μισό ευρώ και να μοιράζει κομμάτι από χαρτί τουαλέτας σε όσους φεύγουν από τη χώρα και αναζητούν μετά τα ψώνια τους και έναν χώρο για την… ανάγκη τους.
Αυτή δεν είναι… ανάγκη, αλλά ψυχική οδύνη, που μας προσβάλλει ως χώρα και ως ανθρώπους. Αυτό δεν το σκέφτηκαν καθόλου στα Αφορολόγητα;
Και δεν μιλάμε ούτε για τα χιλιάδες ευρώ που εισπράττονται το χρόνο, ούτε για τους Σκοπιανούς που απασχολούνται για την καθαριότητα του χώρου, για την άθλια τριτοκοσμική εικόνα μας μιλάμε, που την προκαλεί μια… χρηματιστηριακή μεγάλη εταιρεία. Να ελπίσουμε, πως από την Αθήνα η εταιρεία θα λάβει αποφάσεις για Ευζώνους;

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εθελοντική αιμοδοσία που οργάνωσε πρόσφατα ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός Κιλκίς, με τη συμπαράσταση και συμμετοχή πραγματικών εθελοντών. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχουμε ανάγκη την παρουσία και δράση των εθελοντών και των φορέων, που έτσι κι αλλιώς η δράση τους στηρίζεται σε εθελοντές.

H Γιορτή Κάστανου στη Γρίβα έδωσε την ευκαιρία σε Γεωργαντά, Τσιτουρίδη και Συμπιλίδη να βρεθούν στον ίδιο χώρο. Εντάξει, δεν πιστεύω να περιμένατε ν’ ανταλλάξουν και απόψεις για τις πολιτικές εξελίξεις;
Εξ άλλου, στον ίδιο χώρο βρέθηκαν, στο ίδιο κόμμα θάναι;

Πάντως, αξίζουν συγχαρητήρια στους ανθρώπους των φορέων της Γρίβας, που οργάνωσαν και φέτος τη Γιορτή Κάστανου, δίνοντας ζωή όχι μόνο στο χωριό τους, αλλά σε όλο το Πάικο. Αυτές οι πρωτοβουλίες είναι που μας πάνε μπροστά και δίνουν προοπτική στον τόπο μας, όπως το κάστανο της περιοχής, που το περισσότερο και ποιοτικότερο έφυγε στο εξωτερικό.

Την ίδια μέρα και ώρα(!) μαθαίνουμε πως πραγματοποιήθηκε και στα Λιβάδια Γιορτή Πατάτας! Εν κρυπτώ;

Στο σχόλιό μας για τη Γιορτή Κάστανου και την ευκαιρία για περιήγηση στο όμορφο και πολύχρωμο –αυτήν την εποχή- Πάικο, ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «Δημοσθένης» της Γουμένισσας, Δημήτρης Μουζούρης, «απάντησε» στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα με μια προσφορά προς τους φίλους του Πάικου: προσφέρει ένα τριήμερο, με δυο διανυκτερεύσεις, μόνο με 60 ευρώ το δίκλινο και χορταστικό πρωινό!
Είναι μοναδική ευκαιρία και καταπληκτική ευκαιρία για μια ανεπανάληπτη γνωριμία με το φθινοπωρινό Πάικο. Μην τη χάσετε!

Ο παπαΧρήστος Ιακωβίδης ήταν όλος ένα χαμόγελο και μια καλοσύνη, από τους ιερωμένους που τιμούσαν το ράσο τους, που ενέπνεαν εκτίμηση και σεβασμό στην κοινωνία. Κι είχαν την τύχη να τον ζήσουν και να χαρούν χαμόγελό του, κυρίως οι κοινωνίες του Χέρσου και του Πολυκάστρου.
Δυστυχώς, όμως, ο Θεός θέλησε να πάρει στην αγκαλιά του το χαμόγελο του παπαΧρήστου και να το στερήσει από τους οικείους του και την κοινωνία μας…