Συγκρατήστε ένα όνομα: Μπαρούτης. Κάτι μας λέει πως σύντομα θα μας απασχολήσει και στο Κιλκίς. Ιδιαίτερα όσο καθυστερεί να εγκατασταθεί στο Νοσοκομείο ο διοικητής κ. Αργύρης.

Εντάξει, είναι μικροί, αλλά μερικά από τα συνθήματα είναι τόσο βαριά, που δεν μπορεί να περνούν απαρατήρητα. Ο λόγος για τα ακραία συνθήματα κάποιων μαθητών στις πρόσφατες διαδηλώσεις των αγανακτισμένων του Κιλκίς στην πλατεία Ειρήνης.
Επισημάναμε κι εμείς ότι τα περί φωτιάς και καψίματος της Βουλής είναι επικίνδυνα συνθήματα, κυρίως διότι …προάγουν τον αντικοινοβουλευτισμό, την πεμπτουσία δηλαδή της αστικής δημοκρατίας μας.
Είναι προφανές ότι τα συνθήματα αυτά ενόχλησαν και πολλούς εκ των αγανακτισμένων διαδηλωτών. Μάθαμε λοιπόν ότι στην τελευταία κινητοποίηση, της περασμένης Κυριακής, κάποιοι μίλησαν στα παιδιά και προς τιμή τους κατάλαβαν τις διαστάσεις που είχε μια ακραία και εν πολλοίς εξηγημένη αντίδρασή τους, όπως εκδηλώθηκε με τα εν λόγω συνθήματα, τα οποία απέσυραν αμέσως.
Μπράβο σε μικρούς και μεγάλους.

Η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς σε ανακοίνωσή της δηλώνει ότι συμμετέχει και στηρίζει την πανελλαδική απεργία της Τετάρτης 15 Ιουνίου.
Και προσκαλεί όλους τους εργαζόμενους στη συγκέντρωση μπροστά από το Εργατικό Κέντρο.
Να υποθέσουμε ότι τα ίδια τα μέλη της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου θα πάνε στην συγκέντρωση; Να εκτιμήσουμε ότι τα μέλη της διοίκησης θα απεργήσουν;
Διότι αν πρόκειται ο συνδικαλιστικός τους αγώνας να εξαντλείται σε έκδοση ανακοινώσεων, ζήτω που κάηκαν οι εργαζόμενοι
***
Για να μην τους αδικούμε όμως. Μην θαρρείτε πως η κατάσταση στις μεγάλες πόλεις απέχει πολύ από τηνν εικόνα ερήμωσης που παρουσιάζουν οι κινητοποιήσεις του εργατικού κέντρου και του Ν.Τ. Κιλκίς της ΑΔΕΔΥ.
Το περασμένο Σάββατο βρισκόμουν στην Αθήνα. Υποτίθεται ότι στις 11 το μεσημέρι θα ήταν κλειστό το κέντρο (Ομόνοια- Σύνταγμα) από την πορεία των εργαζομένων που εκείνη την ώρα θα συμμετείχαν στην διαμαρτυρία της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ.
Δεν γνωρίζω πόσοι συμμετείχαν τελικά. Αλλά πάντως ουδείς αντελήφθη πορεία διαμαρτυρίας εκείνη την ώρα.

Πάνε κάτι μήνες αφότου το Νοσοκομείο Κιλκίς παραμένει χωρίς διοικητή.
Και βεβαίως εμείς αμφιβάλλουμε αν χρειάζεται διοικητής, αλλά στην κυβέρνηση – που μετράει κι λόγος της- επιμένουν να διοικούν τα νοσοκομεία με διοικητές. Και διόρισαν(;) μετά τον Χατζηκρανιώτη τον κ. Αργύρη που όλο αναμένεται και ποτέ δεν φτάνει να αναλάβει καθήκοντα.
Εσχάτως μάλιστα κυκλοφορεί το σενάριο να άλλαξε θέση το υπουργείο υγείας και να μην είναι βέβαιο ότι θα διορίσει τον κ. Αργύρη, αλλά κάποιον άλλο (εκ Καβάλας ορμώμενο).
Αν είναι να κόλλησε ετούτη την (κυβερνητική) αμφιθυμία και την αναβλητικότητα και ο υπουργός Υγείας, τότε πάμε κατά διαόλου…

Τέτοιο χουνέρι δεν έχει ματαπάθει κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ από το 1974.
Μιλούσε σε 40 περίπου μέλη του ΠΑΣΟΚ η κ. Χαλάτση, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, και αναφερόταν στις αιτίες που δημιούργησαν την κρίση. Και για να κάνει πιο παραστατικό το παράδειγμα της εμμονής των νεοελλήνων για μια θέση στο δημόσιο – εξού και η υπερδιόγκωση του δημοσίου- χρησιμοποίησε το προσωπικό της παράδειγμα. «Να και μένα η μάνα μου ήθελε να με στείλει στο δημόσιο, αλλά εγώ δεν θέλησα να εργαστώ εκεί …» έλεγε αμέριμνη η κ. Χαλάτση, μέχρι που χάλασε την μανέστρα ο σχεδόν νεολαίος Νίκος Τερζής.
«Με συγχωρείτε, εσείς δεν εργάζεσθε στην Εθνική Τράπεζα;» τη ρώτησε και άνοιξε η γη να καταπιεί την κ. Χαλάτση. «Ξέρετε δεν είναι δημόσιο η Εθνική, εργαζόμουν και στον ιδιωτικό τομέα…» προσπάθησε να δικαιολογηθεί και άλλαξε κουβέντα.

Τα παιδιά του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κιλκίς ζωγράφισαν για την ειρήνη και τα όνειρά τους για έναν καλύτερο κόσμο, αυτόν που εμείς οι μεγάλοι δυσκολευόμαστε να τους διασφαλίσουμε…

Πολιτικό γεγονός προκάλεσε η συχνή παρουσία του Κυριάκου Τσιτουρίδη, υιού του Σάββα, στο νομό μας. Κάποιοι είδαν πίσω από την παρουσία αυτή τη διάδοχη κατάσταση του Σάββα στην πολιτική σκηνή του νομού.
Μόνο που η αλήθεια κρύβεται στα… σαλιγκάρια των Αμαράντων! Ο Κυριάκος, μετά και το μεταπτυχιακό του στο Λονδίνο, αποφάσισε να γίνει παραγωγός σαλιγκαριών, αξιοποιώντας ένα χωράφι 10 στρεμμάτων που είχε αγοράσει ο πατέρας του έξω από τ’ Αμάραντα. Τον Οκτώβρη θα ξέρουμε αν η παραγωγή πήγε καλά, ενώ και το ενδιαφέρον από αγρότες της περιοχής, για να ακολουθήσουν τα χνάρια του, είναι μεγάλο.
Ο Σάββας και ο Κυριάκος βρέθηκαν την Παρασκευή στα γραφεία μας, και μετά την πολύωρη κουβέντα μας, υποσχέθηκαν να ανταποδώσουν τη φιλοξενία μας με γεύμα σαλιγκαριών στο κτήμα των Αμαράντων…
Αναμένουμε την παραγωγή.

Δύσκολη μέρα η Κυριακή. Ιδιαίτερα τώρα που τελείωσαν οι εξετάσεις των μαθητών  και άνοιξε ο δρόμος της θάλασσας.
Εξού και στην κυριακάτική συγκέντρωση στην πλατεία Ειρήνης Κιλκίς οι «Αγανακτισμένοι» ήταν σαφώς λιγότεροι από τους αντίστοιχους της Τετάρτης.

Ρώτησα φίλο «ειδικό» επί του θέματος. «Πόσες οικοδομές «σηκώνονται» αυτήν τη στιγμή στο Κιλκίς;»
Ακριβώς πέντε, μου απάντησε. Από τις οποίες μόνο η μια εργολαβική. Οι άλλες είναι ιδιωτικές άδειες.
Και πότε είμασταν στον ..πικ; στο υψηλότερο σημείο;
Στην τριετία 2004-2006. Απάντησε. Όταν «σηκώνονταν» κατά εκατοντάδες οι οικοδομές.
Και διηγώντας τα να κλαις…

Μάλλον στο δημοτικό συμβούλιο Κιλκίς θα χρειαστούν περισσότερη ψυχραιμία κάμποσοι από τους πρωταγωνιστές των τελευταίων «εχθροπραξιών» για να σταματήσει όλος ετούτος ο ανούσιος ντόρος.
Πλανώνται πλάνην οικτράν αν εκτιμούν πως με την τακτική αυτή θα αποκομίσουν πολιτικά κέρδη. Έχει βαρεθεί ο κόσμος να τους βλέπει να τσακώνονται σαν τα κοκόρια, να εκδίδουν πυριφλεγείς ανακοινώσεις «περί όνου σκιάς», να αποχωρούν από τις συνεδριάσεις άνευ αποχρώντος λόγου…
Η τελευταία πράξη της έντασης με το οικόπεδο που καθαρίστηκε από μηχάνημα του δήμου είναι απολύτως χαρακτηριστική του κατήφορου που έλαβε ο δημόσιος διάλογος στο Κιλκίς. Έλεος πια… Αν είναι να αποχωρεί μια ολόκληρη παράταξη από συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, ας φροντίσει να το πράξει για σοβαρότερο λόγο κι όχι επειδή η πρόεδρος εφάρμοσε τον κανονισμό.

***
Επίσης,  οι καταγγελίες – από όπου και όποιον  προέρχονται- οφείλουν να υπακούουν σε κάποιο μέτρο. Αλλιώς, σε λίγο  θα εκλαμβάνονται σαν  τις αγορεύσεις του πολίτη – καταστηματάρχη εκείνου, ο οποίος  σε κάθε συνεδρίαση επιμένει να ληφθούν μέτρα για την τόνωση της αγοράς και την πάταξη του παραεμπορίου.