Μετά τα μεμονωμένα φαινόμενα  στις αρχές Φθινοπώρου, όταν και επιστήσαμε την προσοχή των πολιτών και ζητήσαμε την παρέμβαση των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών, οι εποχούμενοι πωλητές αποθρασύνθηκαν και προβαίνουν ήδη σε μαζικές πωλήσεις σε χωριά και πόλεις. Πάντα «έξτρα παρθένου ελαιόλαδου» δικής τους παραγωγής, όπως ισχυρίζονται.
Την περασμένη εβδομάδα στο Δροσάτο με φορτηγό μια γυναίκα μοίραζε μέχρι και κάρτες – άγνωστο αν περιέχουν τα πραγματικά στοιχεία της- και πουλούσε λάδι, υποτίθεται Χαλκιδικής. Σε συσκευασίες πεντόλιτρου χωρίς καμιά διασφάλιση της ποιότητας και χωρίς κανένα διακριτικό στοιχείο προέλευσης , πουλήθηκαν εκατοντάδες κιλά σε πολίτες των χωριών του λεκανοπεδίου.
Σύμφωνα με εξακριβωμένες πληροφορίες μας όμως οι θρασύτατοι πωλητές εμφανίστηκαν ήδη και στη λαϊκή αγορά του περασμένου Σαββάτου – άγνωστο αν διαθέτουν άδεια ή κινήθηκαν στις παρυφές της αγοράς παράνομα- και πούλησαν μεγάλες ποσότητες λαδιού πάντα σε συσκευασίες πεντόλιτρου, πάντα χωρίς κανένα διακριτικό στοιχείο προέλευσης και ποιότητας και πάντα σε τιμή των 2ευρώ/λίτρο.
Μάλιστα για να δικαιολογήσουν την χαμηλή τιμή «εξηγούσαν» στους αφελείς αγοραστές  ότι είναι παραγωγοί και επειδή οι έμποροι αγοράζουν το λάδι τους σε τιμή ενός ευρώ/λίτρο επέλεξαν να το πουλήσουν οι ίδιοι σε συμφέρουσα και για αυτούς τιμή.
Όπως είναι προφανές, οι τιμές αυτές δεν «εξηγούνται» από καμιά ιδιομορφία της επίσημης αγοράς. Η τιμή του ελαιολάδου στα πλέον ανταγωνιστικά πολυκαταστήματα βρίσκεται σε επίπεδα άνω των τεσσάρων ευρώ/λίτρο για το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και πέραν του αδικήματος της φοροδιαφυγής, οι πλανίδιοι πωλητές είναι σαφές ότι θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.
Εντελώς πρόσφατα στα Γιαννιτσά συνελήφθη παρόμοιος πωλητής και το λάδι του ύστερα από έλεγχο αποδείχθηκε ότι ήταν επικίνδυνο για την υγεία και σε καμιά περίπτωση «έξτρα παρθένο ελαιόλαδο».
Στο ν. Κιλκίς δυστυχώς η δράση του κυκλώματος αυτού παραμένει ανεξέλεγκτη, αφού αν και κινούνται εν μέση οδώ και στο φως της ημέρας ουδείς συνελήφθη. Βεβαίως η παρέμβαση των ελεγκτικών αρχών θα ήταν περιττή, αν δεν περίσσευε η αφέλεια των αγοραστών – πολιτών. Αλλά ακριβώς επειδή η αφέλεια περισσεύει θα όφειλαν να εντείνουν τις προσπάθειές τους οι κρατικές και όποιες άλλες υπηρεσίες εντέλλονται στην προστασία της δημόσιας υγείας και στην τήρηση της νομιμότητας.
Το θέμα πλέον καθώς άπτεται της δημόσιας υγείας είναι: Ποιος και πως θα προστατεύσει τους αφελείς αγοραστές  και όσους θα καταναλώσουν το τουλάχιστον ύποπτης προέλευσης λάδι; Διότι αν υπάρξουν σοβαρές επιπτώσεις ουδείς δικαιούται να δηλώσει άγνοια.