Να μην γελιόμαστε: Η πυρκαγιά από το μεσημέρι της Παρασκευής 25 Ιουλίου απείλησε τον ίδιο τον αστικό ιστό της πόλης. Ένα ..τσαφ χρειαζόταν για να απλωθεί.. Όταν τα σταροχώραφα τελειώνουν εκεί που αρχίζουν εμπορικά καταστήματα και πολυκατοικίες – στο νότιο και νοτιοανατολικό τμήμα της πόλης οι σιτοκαλαμιές εφάπτονται   των πολυκατοικιών- δεν θέλει πολύ για να εξαπλωθεί το κακό.

Η φωτιά έσβησε λοιπόν, αφού πέρασε και τη δυτική περιφερειακή και σταμάτησε στις εγκαταστάσεις ΤΙΡΕΚΙΔΗ και πίσω από το Lidl, με τη συνδρομή τόσων πυροσβεστικών μέσων και σήμερα (Σάββατο 26 Ιουλίου) το πρωί στη δυτική πλευρά της πόλης και σε μια λωρίδα από το ΤΕΙ μέχρι και τη είσοδο από τη Θεσσαλονίκη η εικόνα είναι αποκαρδιωτική.

Η μαυρίλα της καταστροφής κυριαρχεί και λίγες εστίες καπνού υπενθυμίζουν πως η επιφυλακή είναι απολύτως αναγκαία. Ένας ιδιωτικός χώρος, εκεί όπου ένας εργολάβος συγκεντρώνει τα ογκώδη αντικείμενα, εξακολουθεί να καπνίζει, ενώ οι ιδιοκτήτες καταστημάτων και εκμεταλλεύσεων που υπέστησαν τη μανία της φωτιάς μετρούν τις ζημιές τους.

Είναι περισσότερο από αναγκαίο λοιπόν ΤΩΡΑ κι όχι αύριο, να σκεφτούμε μέτρα αυτοπροστασίας και πρόληψης.  Όταν μια πόλη είναι κυκλωμένη από σιτοκαλαμιές -λόγω της μονοκαλλιέργειας των σιτηρών στο τόπο μας- δεν αρκεί να ενισχύεις μόνο τις δυνάμεις πυρόσβεσης. Όταν τα πρανή των δρόμων αποτελούν προνομιακό χώρο εκδήλωσης πυρκαγιών εξαιτίας και της αφασικής συμπεριφοράς ημών των πολιτών, ο καθαρισμός τους οφείλει να εντάσσεται στην αντιπυρική προστασία, ενώ τα φωτοβολταϊκά έχουν κυκλώσει την πόλη!

Πάντα ταύτα και πλείστα άλλα προέχουν για να μην ξαναζήσουμε τις χθεσινές αποκαρδιωτικές εικόνες.

Να ενοχοποιήσουμε ανέμους, καύσωνες και  πλημμύρες για τις καταστροφές. Αλλά συνήθως δεν σωφρονίζονται.

Εμείς οφείλουμε να αποδείξουμε τη σωφροσύνη μας.