Η Θεία βούληση, η «Βούληση εξ’ Ουρανού», την πήρε από κοντά μας, από τον κόσμο που αγάπησε και την αγάπησαν, από την Κορυφιώτικη γη, τη γη που γεννήθηκε, μεγάλωσε, έζησε και δημιούργησε. Την πήρε και μας στέρησε όλα όσα η φυσική της παρουσία μάς θύμιζε. Μας στέρησε την αγάπη της, τον συμβουλευτικό, καθοδηγητικό της λόγο, τις πολύωρες διηγήσεις της για τις ιστορίες της ζωής της και της ζωής των προγόνων της. Μια ανεξάντλητη πηγή, ένας ανεκτίμητος θησαυρός άντλησης πληροφοριών και γεγονότων από τον παρελθόντα χρόνο, αποτελούσε κάθε συνάντηση και συζήτηση μαζί της. Και όλα αυτά, γιατί είχε το Θείο χάρισμα της συλλεκτικής, αγέραστης μνήμης, το χάρισμα της συνδιαλλαγής, της κοινωνικότητας, της παρατηρητικότητας, του ενδιαφέροντός της για τον πλησίον, για τον συνάνθρωπό της.
Η απώλεια της, παρά τα χρόνια που την βάραιναν και το βεβαρημένο της υγείας της, μας συγκλόνισε, μας λύπησε απαρηγόρητα. Ήταν η τελευταία από τα 7 αδέλφια της που μας είχε απομείνει, η τελευταία από την πρώτη γέννα των προσφύγων του Πόντου προγόνων μας στη μητέρα γη τους, που μας θύμιζες πολλά από τα παρελθόντα τής ζωής της γενιάς της, της γενιάς των γονιών και των προγόνων μας. Ήταν ο κρίκος που συνέδεε το παλιό με το νέο, το παρελθόν με το τώρα, η ελπίδα, η αισιοδοξία για το αύριο! Ήταν η ηρωίδα που θαυμάζαμε! η ηρωίδα που δεν της χαρίστηκε τίποτα, που κέρδισε τη ζωή με τον συνεχή, επίπονο, έντιμο, ανιδιοτελή αγώνα της, με κόπο, με μόχθο, με αβάσταχτο κάματο! Ηρωίδα, πανάξια σύζυγος και μητέρα! Πέτυχαν, συνοδά με τον ακούραστο αείμνηστο σύζυγό της, το γνωστό καλλιτέχνη της ποντιακής λίρας και του ακορντεόν, τον αείμνηστο Κορυφιώτη Ιωάννη (Βάνια) Καλιεντζίδη, που θέρμαινε και ζωντάνευε τη γενιά του με το καλλιτεχνικό του ταλέντο, να δημιουργήσουν ένα πλήρες συγκροτημένο αγροτικό νοικοκυριό. Ήταν οι πρώτοι που, το 1957, εισήγαγαν, συνεταιρικά, τη μηχανική καλλιέργεια στη Κορυφιώτικη γη, με ένα LANDZ 25 HP τρακτέρ με όλα τα παρελκόμενα του και με ελκυόμενη θεριστική μηχανή. Ήταν οι γονείς που αγωνίστηκαν επίμονα, σκληρά, αγόγγυστα και πέτυχαν! Πέτυχαν και προσέφεραν στην κοινωνία, στην πατρίδα, δυο γιούς, καταξιωμένους επιστήμονες, τους γνωστούς στην κοινωνία του Κιλκίς: τον Δημήτρη, καθηγητή Μέσης εκπαίδευσης, μαθηματικό. τον Γιώργο, μαθηματικό, δημοσιογράφο της ΕΡΤ3, και μια κόρη, την Άννα, κομμώτρια, με πλήρες οργανωμένο αστικό νοικοκυριό. Ήταν όλα για όλους: η μητέρα, η γιαγιά, η θεία, η Κορυφιώτισσα Σοφία!
Η απώλεια της δημιούργησε αισθήματα άκρατης θλίψης, πόνου και ορφάνιας σ’ όλους μας. Νιώθουμε ολάρφανοι, απαρηγόρητοι και θρηνούμε το θάνατό της. Θρηνούμε για το λείψανό της που εδώ και 40 ημέρες θερμαίνει τα χώματα Κορυφιώτικης γης μας, Θρηνούμε για την οριστική αναχώρηση της ψυχής της, σήμερα, από τα επίγεια, και την οριστική, αμετάκλητη ανάδυσή της στα Ουράνια, στον μακάριο κόσμο, τον κόσμο των ψυχών!
Μας παρηγορεί, όμως, το γεγονός ότι θα συνεχίζει να ζει στις ψυχές μας και τα οράματά μας. Θα ζει με όλες τις ομορφιές και τις αρετές που την προίκισε η «Θεία Φύση»! Με το όμορφο, κόσμιο παρουσιαστικό της, την καλοσύνη της ψυχής της, τα φιλεύσπλαχνα, φιλάνθρωπα, φιλόξενα αισθήματά της, την κοινωνικότητα, την ευγένεια και την αξιοπρέπειά της, την ανοιχτή, ολόθερμη αγκαλιά της, με όλα τα δρώμενα της ζωής της. Θα τη θυμόμαστε ως άτομο της αγάπης, της προσφοράς, της αλληλεγγύης και της αγαθής, ανοιχτής καρδιάς, Όλα αυτά ήταν το είναι της, ο κώδικας αξιών της ζωής της, που μας άφησε. Ήταν το μεγαλείο τής ψυχής της, που θα κρατάμε ζωντανά στη ζώσα μνήμη μας.
Σε προπέμπουμε, αξιοσέβαστη, αείμνηστή μας θεία Σοφία, με άφατο πόνο ψυχής και αιώνιας αγάπης στον άλλο κόσμο, τον Ουράνιο κόσμο με την ευχή, όπως ο Ύψιστος, Ο των πάντων Κριτής, ευλογήσει τη γαλήνια, στους Ουρανούς Του, ανάπαυσή σου.
΄΄Αιωνία σου η μνήμη΄΄
Με άκρατη θλίψη ο ανιψιός σου
Σάββας Ατματζίδης
Κορυφή 05-08-2023
(Στις φωτογραφίες: Στα χωράφια της Κορυφής το 1960, από αριστερά η Σοφία Καλιεντζίδου και η Παρέσα Μουρουζίδου. Στη δεύτερη φωτογραφία: Σοφία Καλιεντζίδου και Σάββας Ατματζίδης).
