Μετά τον Πλατύκαμπο και την Ορεστιάδα οι συνεταιρισμοί των οποίων με μαζικές πωλήσεις σκληρού το οποίο συγκέντρωσαν για λογαριασμό των παραγωγών, κατοχύρωσαν τιμές άνω των 30 έως και 35 λεπτών το κιλό, τα καλά νέα για τους παραγωγούς συνεχίστηκαν με τις επιδόσεις του συνεταιρισμού Βόλου.

Στις 30 Ιουλίου ο εν λόγω συνεταιρισμός πούλησε 2.800 τόνους σκληρού σίτου προς 42 λεπτά το κιλό! Και αποδίδει στους παραγωγούς τα 39 λεπτά/κιλό ως μια δίκαιη τιμή παρακρατώντας τα τρία λεπτά ως ελάχιστο κόστος συγκέντρωσης- προμήθειας του συνεταιρισμού.

Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν στη μνήμη όλων την τραγική πορεία του συνεταιριστικού κινήματος στο Κιλκίς όταν άσχετοι και ελαύνοντες από ταπεινά κίνητρα κατ’ όνομα συνεταιριστές κατάφεραν να βυθίσουν στην ανυποληψία και εν τέλει στην πτώχευση την πάλαι ποτέ πανίσχυρη Ένωση Συνεταιρισμών Κιλκίς.

Η απουσία λοιπόν της Ένωσης Κιλκίς από την αγορά σίτου  επίδρασε καταλυτικά σε βάρος των ιδίων των σιτοπαραγωγών του νομού, αλλά οι συνέπειές της έχουν και πανελλήνιο αντίκτυπο πάντα σε βάρος των συμφερόντων των παραγωγών.

Και τούτο επειδή το Κιλκίς ως σιτοπαραγωγός νομός – το μερίδιο του ανέρχεται στο 10% των καλλιεργούμενων εκτάσεων με σιτάρι πανελληνίως- αποτελούσε αντίβαρο ισχυρότατο στις ορέξεις όσων ήθελαν τις τιμές καθηλωμένες. Πωλήσεις 15.000 τόνων ως πρώτη δόση συνιστούσαν εξαρχής προειδοποιητικές βολές για να ακολουθήσουν άλλες ακόμα μεγαλύτερες με τιμές που διαμόρφωναν το γενικό πλαίσιο σε όλη την χώρα και προστάτευαν τον παραγωγό του νομού και όλης της χώρας.

Αυτά συνέβαιναν όμως όταν στο τιμόνι της Ένωσης βρίσκονταν συνεταιριστές όπως ο Γιώργος - Σοφοκλής  Μουλλάς, ο Αχιλλέας Μιχαηλίδης, ο Γιώργος Σοφιανίδης, ο Διαμαντής Φλωρίδης, ο Γιάννης Υφαντίδης, ο Γιώργος Κωνσταντινίδης κ.α.    μυθικές και εμβληματικές μορφές του συνεταιριστικού κινήματος του νομού. Διότι δυστυχώς με την σύμπραξη και των ιδίων των αγροτών- παραγωγών, ακολούθησαν χρόνια παρακμής όπου στη διοίκηση της Ένωσης εκλέχτηκαν και βρέθηκαν άτομα τα οποία δια των πράξεών τους υπονόμευαν τη λειτουργία της- δεν εμπιστεύονταν ούτε οι ίδιοι την Ένωση και δεν παρέδιδαν σε αυτήν το σιτάρι τους.

Οι τελευταίες εξελίξεις λοιπόν με τις τιμές να αγγίζουν τα 40 λεπτά είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσουν θετικά το εισόδημα των παραγωγών του νομού, καθώς πιο περισσότεροι παρέδωσαν με το σύστημα της ανοιχτής τιμής, αλλά φυσικά η τελική τιμή δεν θα είναι ίδια με εκείνη στις περιοχές όπου λειτουργούν οι ως άνω συνεταιρισμοί.

Έστω και έτσι αποτελούν θετικό γεγονός. Απλώς όλα θα ήταν καλύτερα αν αναβίωνε η ΕΑΣ Κιλκίς.

Αλλά με «αν» δεν γράφεται η Ιστορία.

Θ.Π.