Την Παρασκευή 8 Απριλίου χρειάστηκε διακομιδή στο ίδρυμα για να του προσφερθεί νοσηλευτική φροντίδα, καθώς υποφέρει από καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο. Διακομίστηκε όντως στο Νοσοκομείο, του παρασχέθηκαν οι υπηρεσίες ανακούφισης και… περιγράφει τη συνέχεια ο γιός του Γιάννης Βασιλειάδης. «Ζήτησα ασθενοφόρο για να επιστρέψει ο πατέρας μου στο σπίτι καθώς  βρίσκεται σε κακή κατάσταση με προχωρημένο καρκίνο και τουλάχιστον στο σπίτι ησυχάζει. Μου απάντησαν ότι δεν έχουν διαθέσιμο ασθενοφόρο. Τον κράτησαν όλο το Σαββατοκύριακο με τον πατέρα μου να υποφέρει, καθώς μόνο στο σπίτι ησυχάζει κάπως. Τη Δευτέρα ζήτησα ξανά ασθενοφόρο. Μου είπαν πως και πάλι δεν έχουν. Όταν τους υπέδειξα ένα ασθενοφόρο που βρισκόταν εκεί διαθέσιμο, μου απάντησαν πως το ασθενοφόρο αυτό προορίζεται για έκτακτες ανάγκες προσφύγων μεταναστών. Στην απορία μου στην αρχή και την οργή στη συνέχεια πως γίνεται να υπάρχει πρόβλεψη για πρόσφυγες και όχι για Έλληνες ασθενείς που πλήρωσαν 70 χρόνια φόρους και ασφαλιστικά  ταμεία για να έχουν αξιοπρεπή περίθαλψη, δεν είχαν απάντηση.
Τελικά αναγκάστηκα να τον πάρω στα χέρια τον πατέρα μου που έχει μείνει 35 κιλά, και τον μετέφερα ταλαιπωρούμενο με Ι.Χ. αυτοκίνητο. Διαμαρτύρομαι και καταγγέλλω αυτή τη συμπεριφορά και τη γενικότερη πολιτική περίθαλψης των Κιλκισιωτών  ασφαλισμένων …» ανέφερε ο κ. Γιάννης Βασιλειάδης.
Θα αποφύγουμε τον πειρασμό να σχολιάσουμε την απίστευτη ετούτη καταγγελία και ταλαιπωρία του κιλκισιώτη αγρότη.  Έχει κανείς από το Νοσοκομείο Κιλκίς απάντηση;