Ο Θανάσης Ιωαννίδης γεννήθηκε το 1932 σε φτωχή αγροτική οικογένεια, με ό,τι σήμαινε αυτό για τις συνθήκες βιοπορισμού. Προερχόταν από έναν τόπο, ένα χωριό, τα Αμάραντα, με μεγάλες αγωνιστικές παραδόσεις, οι οποίες αποτέλεσαν πυξίδα για τον ίδιο. Οι γονείς του αγωνιστές της Αντίστασης εμφύτευσαν και στον ίδιο το σπόρο της αγωνιστικής στάσης στη ζωή. Για πολλά χρόνια εργάστηκε ως εργάτης οικοδόμος και στη συνέχεια ως αγρότης.

Αντιπροσωπεία της Τομεακής Επιτροπής Κιλκίς του ΚΚΕ παρευρέθηκε στην κηδεία του Θανάση Ιωαννίδη, ενώ τον ύστατο χαιρετισμό απηύθυνε ο Κώστας Τσαουσίδης, στέλεχος της ΤΕ Κιλκίς του ΚΚΕ, τονίζοντας:

«Το 1974 σε μια δύσκολη περίοδο, οργανώνεται στο ΚΚΕ για να παλέψει για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Το Κόμμα εκτιμώντας την προσφορά του, τον εμπιστεύτηκε σε μια σειρά στελεχικές χρεώσεις. Εκλεγόταν μέλος της ΤΕ Κιλκίς επί πολλά χρόνια από το 1974, μέχρι τα μέσα της 10ετίας του 2000, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας μετά το 15ο Συνέδριο του οποίου ήταν και αντιπρόσωπος, καθώς επίσης και γραμματέας της ΚΟΒ Αμαράντων. Διετέλεσε επίσης κοινοτικός σύμβουλος στην πρώην Κοινότητα Αμαράντων.

Με την διάσπαση του Κόμματος το 1991, ήταν από τους συντρόφους που έμεινε πιστός στο Κόμμα, έδωσε αταλάντευτα την μάχη υπεράσπισης του χαρακτήρα και των συμβόλων του. Μαζί με άλλους συντρόφους αναλαμβάνουν και σηκώνουν το μεγάλο βάρος της ανασυγκρότησης της Κομματικής Οργάνωσης στο Κιλκίς και τα καταφέρνουν. Συνέβαλε στο Κόμμα σε κάθε χρέωση που είχε. Κύρια χρέωση του όμως ήταν στο αγροτικό κίνημα.

Ήταν πρωτοπόρος και δραστήριος αγροτοσυνδικαλιστής για πολλά χρόνια με δράση στην Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Κιλκίς ως μέλος του ΔΣ, ιδρυτικό μέλος του αγροτικού συλλόγου Κιλκίς και με μέγιστη συμβολή στη δημιουργία παραρτημάτων σχεδόν σε κάθε χωριό του κάμπου. Δεν υπήρχε μπλόκο στο οποίο να μην ξημεροβραδιάζονταν ο σύντροφος προκειμένου να γίνει ζύμωση στις θέσεις του Κόμματος και να συμβάλλει στην οργάνωση όσο το δυνατόν περισσότερων αγροτών στο κίνημα. Η αναγνωρισιμότητά του φαίνεται μέχρι και σήμερα που νεότεροι ακόμα αγρότες τον μνημονεύουν. Ήταν γνήσιος λαϊκός ηγέτης.

Τίμησε την ταξική του καταγωγή με τις επιλογές του και τις πράξεις του.»