espa pkm

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2026, 1:46:54 πμ
Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2025 11:32

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο

Γράφει ο Μάκης Ιωσηφίδης.

ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ

1912-13. Στον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο ρέει άφθονο το νεανικό αίμα Ελλήνων, Βουλγάρων και Τούρκων. Φονικές μάχες ανάμεσα σε Βούλγαρους και Τούρκους για την κατάληψη της Αδριανούπολης και τον έλεγχο της Ανατολικής Θράκης.

Άλλες φριχτές μάχες ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους στο Σαραντάπορο και στα Γιαννιτσά για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Φεβρουάριος του 1913. Το νεανικό αίμα συνεχίζει να ρέει άφθονο ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους για την κατάληψη των Ιωαννίνων.

Ιούνιος 1913. Στον δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο, ποτάμι χύνεται το νεανικό αίμα, όταν μετά από τριήμερες φονικές μάχες, οι Έλληνες παίρνουν το Κιλκίς από τους Βούλγαρους.

Αίμα…αίμα….αίμα…νεκρά αλλά και σακατεμένα νεανικά κορμιά…ήρωες…ήρωες…ήρωες ένθεν κακείθεν…

 

ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

22 Νοεμβρίου 2025. Πάνω από έναν αιώνα μετά, στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κιλκίς, ο Μουσικός Πολιτιστικός Σύλλογος Κιλκίς διοργανώνει διεθνές χορωδιακό φεστιβάλ στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων για τη γιορτή των Πεντεκαίδεκα Μαρτύρων, Πολιούχων της πόλης μας. Συμμετέχουν οι χορωδίες Κιλκίς, Ιωαννίνων (Φωνόραμα), Τούζλας Κωνσταντινούπολης και Πλανινάρσκα Πέσεν της Σόφιας Βουλγαρίας. Μια μουσική πανδαισία που έστειλε το μήνυμα της συναδέλφωσης των λαών και της προστασίας του πανανθρώπινου αγαθού της ειρήνης. Οι Κιλκισιώτες ακροατές απόλαυσαν ένα θέαμα υψηλής πολιτιστικής αξίας, συμμετείχαν τραγουδώντας και χειροκρότησαν θερμά όλες τις χορωδίες. Ιδιαίτερα στο τέλος της εκδήλωσης όταν οι τέσσερις χορωδίες τραγούδησαν αδελφωμένες το ‘’Στρώσε το στρώμα σου για δυο’’ του παγκόσμιου Μίκη Θεοδωράκη.

Συγκλόνισε η Πρόεδρος της δικής μας χορωδίας Σταυρούλα Γιοβανούδη όταν έκλεισε την εκδήλωση με τον θείο λόγο του Γιάννη Ρίτσου: ‘’Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο’’.

Υ.Γ 1 Για τις γιορταστικές μέρες που έρχονται μια ευχή μονάχα: ‘’Επί γης ειρήνη’’…

Υ.Γ. 2 Φίλοι μου, επιτρέψτε μου να αφιερώσω το παραπάνω κείμενο μαζί με ένα δάκρυ στον συνάδελφο αλλά πάνω απ’ όλα αδελφικό και ακριβό μου φίλο Δημήτρη Ροδακόπουλο που ταξίδεψε για την γειτονιά των αγγέλων. Δημήτρη, καλή αντάμωση…