Μετρήστε και τις περιουσίες κάποιων αγροτών του Κολωνακίου, που ενώ δεν έχουν ένα τετραγωνικό μέτρο καλλιεργήσιμης γης, ένα πρόβατο ή μία κατσίκα παίρνουν εκατομμύρια επιδότηση από τον ΟΠΕΚΕΠΕ!
Μετρήστε τέλος και κάποιων πολιτικών και των κολλητών τους τις περιουσίες, που είναι εκατοντάδες φορές πολλαπλάσιες των μισθών τους και αναρωτηθείτε αν ο τόπος μας είναι αγγελικά και ηθικά πλασμένος ή αν πρόκειται, με τη νοοτροπία που έχει, να αλλάξει ποτέ;
Μπορεί η προσφώνηση «γίδια» να είναι προσβλητική γι’ αυτόν στον οποίο απευθύνεται. Η αίγα όμως μας δίνει κρέας, τυρί, γιαούρτι και γάλα. Μας δίνει και την αιγίδα της (το δέρμα της για ασπίδα), σε αντίθεση με τα κομματικά γίδια του οποιουδήποτε χώρου, που δεν προσφέρουν τίποτα!
Να γιατί πέφτει η Ελλάδα από τον έναν βυθό στον άλλον! Γιατί από τον γιδοβοσκό ως τον πολιτικό, η "αρπαχτή" από το κράτος είναι αναλογική. Γιατί εδώ είναι Ελλάδα και είναι αλλιώς. Είναι μια «χώρα ανύπαρκτη με νόμους έξω απ' τη γης κι απ' τους ανθρώπους», όπως λέει ο ποιητής. Μια χώρα στην οποία ο νόμος για τον ισχυρό είναι ευεργετικός και για τον λαό τιμωρός!
Θυμάται κανείς πόσα δις ήταν το εξωτερικό μας χρέος το 2010, πριν μπούμε στο ΔΝΤ; Πάντως σήμερα είναι 4 φορές περισσότερο, παρότι έχει ξεπουληθεί όλη η Ελλάδα! Αν ένας λογιστής χρεοκοπήσει μια μικρή επιχείρηση, έχει νομικές ευθύνες και εγκαλείται. Αν όμως ένας υπουργός χρεοκοπήσει τη χώρα, προστατεύεται από το κομματικό του σινάφι, δεν παραπέμπεται σε δίκη και επανεκλέγεται κιόλας!
Η πολιτική είναι δημοκρατική κατά την έννοια ότι όλοι έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν σ’ αυτήν. Στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ και σε άλλα ομαδικά παιχνίδια για να παίξει κανείς πρέπει να είναι καλός παίκτης. Κι όσο πιο καλός είναι, τόσο μεγάλο και το κασέ του. Αντίθετα στην πολιτική μπορούν να παίζουν όλοι, με την ίδια αμοιβή, βρέξει χιονίσει, πάνε δεν πάνε στη βουλή, μιλάνε ή δεν μιλάνε μέσα εκεί. Κι επιπλέον να παίρνει και αγροτική επιδότηση για ελιές πάνω στον Γράμμο ή για βοσκοτόπια πάνω στις άπαρτες βουνοκορφές!
Εκτός από τις τρεις συνταγματικές εξουσίες, υπάρχει και η «μιντιακή», αλλά και η ισχυρότερη όλων, η εξουσία των ολιγαρχών της κάθε χώρας και χωριού., που αποτελείται από τους οικονομικούς μεγιστάνες, χάριν των οποίων ψηφίζονται οι περισσότεροι «φωτογραφικοί» νόμοι, και η οποία είναι πάνω και από την πολιτική εξουσία.
Ο μεγαλύτερος δάσκαλος είναι η φύση. Ορισμένα δέντρα που έχουν ψηλώσει πολύ, τα κλαδιά τους σκύβουν προς τη γη, όταν γεράσουν. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στην πολιτική. Μια διαρκής επιστροφή η ζωή στις ρίζες του ανθρώπου, είτε αυτή είναι βιολογική είτε ιδεολογική.
«Το Ράσο δεν κάνει τον παπά» λέει η παροιμία, αλλά ο παπάς είναι εκείνος που δίνει αξία στο ράσο, όπως ο δικαστής δίνει αξία στη δικαιοσύνη και ο πολιτικός στην πολιτική. Οι λέξεις από μόνες τους είναι κενές. Το περιεχόμενό τους το ορίζει ο άνθρωπος.
Μια τετραχτίδα νέων και αδιάφθορων γυναικών, αποτελούμενη από τις δύο ευρωπαίες εισαγγελείς, τη Λάουρα Κοβέσι και την Πόπη Παπανδρέου, καθώς και τη μάνα των Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού και τη Βιβή Χαριτοπούλου, η οποία αποκάλυψε το έγκλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ, φωτίζει τώρα πάνω από την Ελλάδα. Άραγε θα καταφέρει κάτι; Ίδωμεν!