Τελευταία όμως έμαθα ότι υπάρχει και η αιρετή δικτατορία, όταν οι πολιτικοί που κυβερνούν τον τόπο, είτε ως αιρετοί είτε ως τοποθετημένοι μεταβάλλουν με τη συμπεριφορά τους τη δημοκρατία σε αιρετή δικτατορία.
Η Δύση δεν ήταν ποτέ με τον αδύναμο άνθρωπο: Είναι, αντίθετα η μήτρα του φασισμού, του ναζισμού και της αποικιοκρατίας, Είναι η αποδυνάμωση και η απαξίωση της οικογένειας, της θρησκείας και της εθνικής ιστορίας των λαών. Με κλεμμένα έργα Τέχνης της αρχαίας Ελλάδας έχει γεμίσει τα μουσεία της. Η Δύση και δη η Γερμανία θα μείνουν στην Ιστορία για τα Άουσβιτς, Νταχάου... Καλάβρυτα, Δίστομο, Χορτιάτη, Πύργους Εορδαίας, και στρατόπεδα Χαϊδαρίου και Καισαριανής, στη χώρα μας.
Η Ρωσία δεν έριξε σε κανένα πόλεμο πυρηνική βόμβα. Το έκανε όμως η Αμερική!
Η αρχαία ελληνική σκέψη ποτέ δεν ήταν δογματική. Ο Δημόκριτος δεν ήταν στον λόγο του απόλυτος. Συνήθιζε να λέει «Δοκεί μοι» (μου φαίνεται). Ενώ ο Αριστοτέλης χρησιμοποιούσε τη φράση «ενδέχεται».
Το ίδιο και η δημοκρατία των Αθηνών, η πρώτη δημοκρατία του κόσμου. Τις αποφάσεις τις διατύπωνε της με τη φράση: «έδοξε τη βουλή και τω δήμω». Δόγματα δεν υπήρχαν τότε. Οι φιλοσοφικές σχολές, αν και αυθεντικές, συμπλήρωναν η μία την άλλη.
Από εκεί και μετά ισχύει το ρητό «Μέτρον χρημάτων άνθρωπος». Ο άνθρωπος υλοποιεί την κάθε ιδεολογία ως πολιτικό ον. Ο άνθρωπος εφαρμόζει την πολιτική, την επιστήμη, τη δικαιοσύνη. Δεν φταίει η επιστήμη για το φακελάκι των γιατρών, ούτε η Τέχνη για τις κακοτεχνίες των κακών τεχνιτών. Ούτε φυσικά είναι ένοχη η δικαιοσύνη, αν κάποιοι δικαστές της δεν είναι αδέκαστοι ή παρερμηνεύουν κατά το δοκούν τον νόμο. Αυτά έχουν να κάνουν με την ηθική διάσταση του ανθρώπου.
Οι έντιμοι, οι δίκαιοι και οι υπεύθυνοι προάγουν την κοινωνία σε κάθε της πεδίο και επίπεδο. Αντίθετα οι κακοί, οι φασίστες και οι κι άδικοι άνθρωποι, όποιο αξίωμα κι αν έχουν, το ευτελίζουν με τη λειτουργία τους. Να γιατί βρίσκονται η δημοκρατία και η δικαιοσύνη στην προκρούστεια κλίνη, από όσους υπηρετούν το χρήμα και την εξουσία σε βάρος του ορθού, του δικαίου και του λαού.
Η Ελλάδα των ημερών μας έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο δικαστήριο, με υποθέσεις που ξεπερνούν όλο τον ποινικό κώδικα. Ως και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν μπορεί να βρει άκρη με το σάπιο "σύστημα", στο οποίο κάποιοι πολιτικοί αβγατίζουν αλματωδώς την ακίνητη περιουσία τους, με λεφτά αδιευκρίνιστα!
Η πολιτική που επί Αριστοτέλους ήταν η Τέχνη που αποσκοπούσε στα καλά και τα δίκαια του λαού, σήμερα είναι η πλέον επικερδής τέχνη πλουτισμού, ελέω του άρθρου 86, της ατιμωρησίας των βουλευτών-υπουργών στην ψευδεπίγραφη τούτη χώρα της ισονομίας και της ισοπολιτείας, που λέγεται ακόμα Ελλάδα!
Το πολιτικό εγώ του ανθρώπου οικοδομείται από τις δράσεις και τις πράξεις του. Είναι συμπροϊόν της παιδείας, της ευαισθησίας και της εμπειρίας. Δημιουργείται από το ήθος και τον χαρακτήρα του. Η έπαρση, η οίηση και η δικτατορική συμπεριφορά, ελέω εξουσίας, αποβλακώνει και το πιο καλό μυαλό. Η προσωπική πολιτική που μεγαλώνει το «εγώ» κάθε χουντικού κατάλοιπου είναι επικίνδυνη για τη δημοκρατία. Γι’ αυτό η αλαζονεία της πολιτικής είναι χειρότερη κι από την αμαρτία, γιατί τρέφει και μεγεθύνει το «Εγώ» κατά τον Θεοδόσιο Τάσιο.
Ο Έλληνας είναι λαός διπολικός. Πολεμιστής ως Αχιλλέας και πανούργος ως Οδυσσέας. Πίστεψε στο Σωκράτη αλλά τον φαρμάκωσε. Αγάπησε τον Κολοκοτρώνη αλλά τον φυλάκισε. Λάτρεψε τον Καποδίστρια αλλά τον δολοφόνησε.. «Έκτοτε και μέχρι σήμερα η ελληνική πολιτεία φέρεται τήδε κακείσαι ακόσμως, ατάκτως, αρρύθμως, ασκόπως, ματαίως, παίγνιον ελεεινόν των δημαγωγών», λέει ο καθηγητής Ιστορίας του ΕΚΠΑ Βερναδάκης, ο οποίος χαρακτήριζε τον Μαυροκορδάτο ως «ολέθριο δαίμονα της Ελλάδας» και ο Μακρυγιάννης ως πράκτορα των Τούρκων. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι ιστορικοί, όπως κ. Ευθυμίου που τον θαυμάζουν σε ομιλίες της κι εκπομπές , γιατί μιλούσε 11 γλώσσες.
Ξεχά όμως ότι την Ελλάδα την ελευθέρωσε ο αγράμματος Κολοκοτρώνης και ο αθυρόστομος Καραϊσκάκης . Ξεχνούν επίσης ή αγνοούν ότι πίσω από τις καταδίκες του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη βρισκόταν ο Μαυροκορδάτος, όπως και πίσω από τη δολοφονία του Καποδίστρια (Θεόδωρος Παναγόπουλος, «Τα ψιλά γράμματα της ιστορίας»). Αυτοί είμαστε ως δυτικοτραφής λαός. Κρύβουμε των αστεριών το φως, για να φανούνε οι πυγολαμπίδες.
