Εύλογη πια η απορία:

Τι ακριβώς περιμένει η κυβέρνηση για να φανερώσει πως θα λύσει το πρόβλημα;

Αν είναι να διεξαχθεί διάλογος γιατί πρέπει να τεθεί σε κίνδυνο η οικονομική ζωή του τόπου μέχρι να καθίσουν σε ένα τραπέζι όποιοι τέλος πάντων θα καθίσουν;

Είναι υποβάθμιση και προσβάλλεται το κύρος του αν πάει ο ίδιος ο πρωθυπουργός στα μπλόκα ή να εξηγήσει δημόσια τη θέση της κυβέρνησης;

 Τι σημαίνει “ελάτε σε διάλογο” όταν οι αγρότες υποβάλλουν συγκεκριμένα αιτήματα;

Και πως εξηγείται ως αρχηγοί της εκάστοτε αντιπολίτευσης να πίνουν τσίπουρα με τους αγρότες κι όταν με την ψήφο τους εγκαθίστανται στο Μαξίμου να αποστρέφουν το βλέμμα τους από τους “κομμουνιστές και τους παραπλανημένους δικούς μας”;

Δεν έχουν μήπως ευθύνες και οι ίδιοι οι αγρότες;

Σαφώς και έχουν και η μεγαλύτερη είναι όταν επιλέγουν στις εκλογές όσους βρίζουν μετά τις εκλογές.

Αλλά δεν κυβερνούν οι αγρότες.

Άλλοι υπόσχονται προεκλογικά και λησμονούν μετεκλογικά.

Ο πρωθυπουργός λοιπόν και κανένας άλλος ας θέσει το πολιτικό του κεφάλαιο υπό δοκιμασία.

Να βγει μπροστά και να μιλήσει, να εξηγήσει τι μπορεί τώρα και τι αύριο.

Τα αιτήματα τα γνωρίζει, οι θέσεις των αγροτών έχουν δημόσια εκτεθεί.

Απαντήσεις ζητούν οι αγρότες.

Από τον ίδιο τον πρωθυπουργό κι όχι από υπουργούς άσχετους με τον πόνο των ανθρώπων που βγήκαν στους δρόμους.

Τα λάθη και τις υπερβολές των οποίων αναμένουν στην κυβέρνηση ως μάννα εξ ουρανού.

Μήπως και λειτουργήσει αυτός ο διαβόητος κοινωνικός αυτοματισμός.

Ας μάθουν λοιπόν στο γκουβέρνο πως περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά η κοινωνία είναι με τους αγρότες.

Και όποιος τους αντιμετωπίζει αφ΄ υψηλού απλώς σε λίγα τέρμινα θα κοντύνει ο ίδιος.