Οποιαδήποτε άλλη χώρα, αν είχε έναν τέτοιο ιατρικό επιστήμονα θα έχτιζε μια ολόκληρη πρωτοποριακή πανεπιστημιούπολη, αφιερωμένη στη μνήμη του και στελεχωμένη από τα παγκοσμίως καλύτερα ιατρικά μυαλά, που θα εξήγαγαν την επιστήμη της ιατρικής, στα τέσσερα σημεία της γης.
Εμείς όμως ως χώρα δεν κάναμε τίποτα γι' αυτό. Πριν από κάποιους μήνες δεν υπήρχε στην πατρίδα του Ιπποκράτη, στην Κω, λειτουργικό ασθενοφόρο και ένας ασθενής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο πάνω σε καρότσα αγροτικού φορτηγού. Για τους "εκλαμπρότατους" όμως βουλευτές της χώρας, ανεξάρτητα από κυβέρνηση, έχουμε αυτοκίνητα υπερπολυτελείας και για τους υπουργούς τσίλικα τζιπ, με πολλά κυβικά και ανέσεις χλιδάτες.
Το Ιστορικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών βρίσκεται ακόμα στην αρχή του γράμματος Δ και με το ρυθμό που πάει δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί ποτέ. Έχουμε την πιο πλούσια γλώσσα, που πλούτισε τα λεξικά όλου του κόσμου με τις σημαντικότερες σε νόημα λέξεις, αλλά Εθνικό Λεξικό δεν έχουμε!
Ο Φραντζίσκος Αλτάδος, Ισπανός γλωσσολόγος είναι συγγραφέας του Μεγάλου Ελληνο-ισπανικού Λεξικού, με καταγεγραμμένες πάνω από 350.000 λέξεις! Η Ελληνική Ακαδημία τέτοιου μεγέθους λεξικό ακόμα δεν έχει συντάξει!
Το 1951, όταν ο πρωτοψάλτης της παγκόσμιας λογοτεχνίας, Καζαντζάκης ήταν εκ νέου υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ανέλαβε δράση εναντίον της βράβευσής του ο Σπύρος Μελάς, δημοσιογράφος και λογοτέχνης. Πήγε τότε στη Στοκχόλμη ως εκπρόσωπος της Ακαδημίας Αθηνών και των Ελλήνων Συγγραφέων και συκοφάντησε τον Καζαντζάκη για να μην του δώσει βραβείο Νομπέλ η Ακαδημία της Σουηδίας! Αυτοί είμαστε ως λαός. Κρύβουμε των αστεριών το φως για να φανούν οι πυγολαμπίδες.
Να θυμηθούμε, ακόμη, ότι στον τόπο ενταφιασμού του Καζαντζάκη δεν υπήρχε ιερέας. Ευτυχώς την τελευταία στιγμή, ένας στρατιωτικός ιερέας, 20 ετών, έφυγε κρυφά από το στρατόπεδο, πήγε και πραγματοποίησε την τελετή της ταφής του Καζαντζάκη. Το αποτέλεσμα ήταν να «φάει» 6 μήνες φυλακή! Τον έλεγαν Σπύρο Καρπαθιωτάκη.
Η μεγαλύτερη ένδεια, πάνω κι από την οικονομική, είναι η πνευματική, Στις μέρες μας δεν έχουμε το πολιτισμικό κεφάλαιο, που είχαμε άλλοτε και μας έκανε περήφανους διεθνώς. Λείπουν ο Χατζιδάκης, ο Θεοδωράκης, ο Κατράκης, ο Ρίτσος. ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Καβάφης, ο Καζαντζάκης, ο Λουντέμης… και πολλοί άλλοι, "ων ουκ έστιν αριθμός". Φτωχύναμε ηθικά και πολιτισμικά. Φτωχύναμε σε ποίηση, σε μουσική, σε πολιτική, σε πολιτισμό, αλλά έχουμε ζάπλουτους ΟΠΕΚΕΠΕΣ με πόρσε και φεράρι!!!
Χάσαμε τα πρότυπά μας. Γίναμε Ευρωπαίοι και αποβάλαμε από μέσα μας την Ελλάδα. Την πατρίδα της φιλοσοφίας, του πολιτισμού και της Δημοκρατίας. Και ως αφελείς νομίζουμε ότι αν απειληθεί το Αιγαίο από την Τουρκία θα σπεύσουν να πολεμήσουν δίπλα μας οι Εσθονοί, οι Λιθουανοί, οι Ουκρανοί κι όλο το κακό ευρωπαϊκό συναπάντημα, που κατ' ευφημισμό ονομάζεται "συμμαχία". Τη Γερμανία, άλλωστε, τη δοκιμάσαμε σε δύο Π.Π. Όσο για τη Γαλλία και την Αγγλία είδαμε τη θέση που είχαν και τον ρόλο που έπαιξαν στη Μικρασιατική καταστροφή!
Ο χειρότερος κλέφτης δεν είναι αυτός που κλέβει ένα καρβέλι ψωμί, γιατί πεινάει το παιδί του, αλλά εκείνος που δυναστεύει τη γη σου και βάζει ταφόπλακα στην παραγωγή σου.
Η κουκουβάγια μπορεί να είναι σοφή, μόνο που τη σοφία της αυτή τη χαίρεται η ίδια και η νύχτα. Ο Έλληνας στην ιστορική του διαδρομή έχει αναδειχτεί μέσα από τη μάχιμη πορεία του. Αν δεν υπήρχαν οι Μαραθώνες, δεν θα υπήρχαν και οι Παρθενώνες! Αν δεν γινόταν η ναυμαχία στη Σαλαμίνα, θα επικρατούσαν τώρα οι Πέρσες στην Ευρώπη.
Ο ήλιος της αυγής αναδύεται μέσα από το βαθύ σκοτάδι. Η πιο τρανή ελπίδα βγαίνει μέσα από το τραγούδι του αγώνα και τη φωνή της σάλπιγγας . Η κοινωνία μπορεί να ζήσει χωρίς τη χλιδή και χωρίς τη μυθική περιουσία κάποιων. Χωρίς όμως ηθική και χωρίς τροφή δεν μπορεί να επιζήσει. Το φως δεν βοηθάει τον τυφλό, όσο ισχυρό και να είναι!
