Εμείς οι εργάτες και υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα, οι συνταξιούχοι, επαγγελματίες και άνεργοι που συγκεντρωθήκαμε στο Εργατικό Κέντρο Κιλκίς για να διατρανώσουμε την αντίθεσή μας στις απολύσεις, την ανεργία και την φτώχια, αφού λάβαμε υπ’ όψιν τις κοινωνικές οικονομικές συγκυρίες και τις ασκούμενες πολιτικές και αφού διαπιστώνουμε ότι επιχειρήσεις με πρόφαση την οικονομική στενότητα προχωρούν ανενόχλητοι αλόγιστα και χωρίς ευαισθησία σε απολύσεις, διαθεσιμότητες, υποχρεωτικές άδειες, μειώσεις μισθών και ωραρίων και αλλαγές των συμβάσεων εργασίας, καταγγέλλουμε την πολιτική αυτή και δηλώνουμε ότι δεν θα δεχτούμε την κρίση να πληρώσουν οι εργαζόμενοι, αλλά αυτοί που το δημιούργησαν.

Με τόσα που διαδραματίζονται καθημερινά γύρω μας χάθηκε πλέον η έννοια της πρωταπριλιάτικης είδησης. Αν διαβάζαμε πριν 30 χρόνια πως μέρα μεσημέρι πέντε δέκα νεαροί γυροφέρνουν μέσα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας και σπάνε και ρημάζουν ανενόχλητοι, θα το πίστευε;

Δεν συνηθίζει να λέει ΟΧΙ ο Υπουργός Υγείας Δημ. Αβραμόπουλος. Διπλωμάτης καριέρας διετέλεσε και δεν είναι λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι ως διπλωμάτης διακρίθηκε περισσότερο παρά ως πολιτικός.
Στο Κιλκίς τις προάλλες υποσχέθηκε πως θα κατασκευαστεί η νέα νοσηλευτική πτέρυγα. Γνωρίζουμε και σεβόμαστε τον κόπο όσων παραγόντων του νομού (Νομάρχης, Διοικητής Νοσοκομείου κ.α) πασχίζουν να φέρουν σε καλό δρόμο την κατασκευή. Ωστόσο γνωρίζουμε άριστα πως ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Και το υπουργικό ΝΑΙ δεν επαρκεί για να άρει τις δυσχέρειες που με βεβαιότητα λέμε - και προειδοποιούμε - θα παρουσιαστούν.

Οι Έλληνες του Πόντου «εις Αμισόν», έλεγαν και στα ώτα των Τούρκων, μας λέει ο φίλος μας Ναζμή, έφτανε άκουσμα S a m s u n. Κι η Αμισός, αποικία των Μιλησίων τον 7ο π.Χ αιώνα, μετονομάζεται Σαμψούς-Σαμψούντα. Όπως είναι γνωστό εξάλλου, κι όπως μας ιστορεί ο ξεναγός μας, που και σε δευτερεύουσας ακόμα σημασίας γεγονότα κάνει αναφορά, όλες οι πόλεις και τα χωριά, περιοχές ολόκληρες, κρατούν την Ελληνική τους ονομασία. Προσαρμοσμένη στην Τουρκική προφορά. Ή κι ερμηνεία ωρισμένως, όπως, Αργυρούπολη-Γκιουμουσχανέ.

Απορίας άξια είναι η επινόηση ανθρώπινου εγκεφάλου για την νομιμοποίηση ημιυπαίθριων και άλλων παράνομων χώρων των κτισμάτων για είσπραξη χρημάτων. Το εντυπωσιακό είναι ότι έγκριτοι δημοσιογράφοι του ηλεκτρονικού τύπου το αναφέρουν ως είδηση σαν να μη συμβαίνει τίποτε με την προαναγγελία μη εφαρμόσιμης πράξης. Προτάσσεται μάλιστα των έκτακτων εφάπαξ μέτρων που προτίθεται να λάβει η κυβέρνηση που μάλλον κάτω από σκέπαστρο ημιυπαίθριου χώρου γεννά τέτοιες σκέψεις αφού δεν προφυλάσσεται από τον αέρα.

Στα πλαίσια του μέτρου 121 του προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης της Ελλάδας 2007 – 2013 και στο καθεστώς ενίσχυσης για την ενθάρρυνση των επενδύσεων μικρού κόστους στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, με στόχο τη βελτίωση των συνολικών τους επιδόσεων, υπογράφθηκε η κοινή υπουργική απόφαση για τα μικρά σχέδια βελτίωσης.

Για δημογραφικούς λόγους καταργείται το ΚΕΝ. Προφανώς τιμωρούμαστε διότι δεν κάνουμε παιδιά. Ενώ εκεί στην Τρίπολη, στην Κόρινθο, στη Θήβα και στην Αττική γεννούν ασταμάτητα.
Μας τιμωρούν επίσης διότι κατάλαβαν πως είμαστε και αφελείς. Λίγος πατριωτισμό, λίγη εθνικοφροσύνη ανάμεικτα με πομφόλυγες περί ηρώων και ακριτών επικαλούνται οι διερχόμενοι υπουργοί και - οι αφελείς- μόνο που δεν γινόμαστε χαλί να μας πατήσουν. Και τώρα μας κόβουν το ΚΕΝ και ΘΑ ενισχύσουν., λέει, τις μονάδες μας με περισσότερους στρατιώτες και προσωπικό για να ισοφαρίσουν.

Ένα από τα πιο τοξικά παράγωγα προϊόντα της παρούσας οικονομικής κρίσης είναι οι πιπίλες που φέρουν το όνομά της. Οι πιπίλες με γεύση οικονομικής κρίσης αρέσουν έτσι κι αλλιώς στους πολιτικούς, ιδίως σε κυβερνητικά στελέχη, φανταστείτε λοιπόν τη χρήση τους εν μέσω παγκόσμιας ύφεσης από φορείς εξουσίας γενικώς, και από πάσης φύσεως καλοβολεμένους στο άνω σκέλος της οικονομικής ψαλίδας!  Οι κύριοι αυτοί δεν πάνε πουθενά χωρίς την πιπίλα τους: «δυστυχώς η οικονομική κρίση δεν μας επιτρέπει…».

Μέρος Γ’
Τη χορωδία του Κιλκίς στην Κύπρο τη φιλοξένησαν Κύπριοι πρόσφυγες από την Κερύνεια και τον Καραβά με έδρα τους τη Λευκωσία -έχουν και οι δύο πόλεις, που σήμερα βρίσκονται στα τουρκοκρατούμενα εδάφη, Δημαρχεία στη Λευκωσία με εκλεγμένους δημάρχους και εκλεγμένα δημοτικά συμβούλια. Χαρακτηριστικό της ψυχολογίας τους είναι η ακράδαντη πίστη τους ότι το τουρκοκρατούμενο τμήμα του νησιού τους θα ελευθερωθεί και ότι αυτοί θα γυρίσουν πίσω στα σπίτια τους κι ας πέρασαν σήμερα τριανταπέντε χρόνια από την εισβολή. Αυτή τους την πίστη κατορθώνουν και τη μεταλαμπαδεύουν και στους άλλους -τη μετέδωσαν και σε μας τους Κιλκισιώτες που μας φιλοξένησαν.

Φωνάζουν οι λιγοστοί κάτοικοι της Περίνθου. Φωνάζουν πως η Κεραμοποιία Βορείου Ελλάδος καταστρέφει το βιός τους με τις τεράστιες τρύπες που ανοίγει σε ιδιόκτητα χωράφια της. Τρύπες που πρω΄τον αποκλείουν τους άλλους ιδιοκτήτες, δεύτερον σηκώνουν σύννεφα σκόνης που υποβαθμίζουν την παραγωγή των διπλανών χωραφιών και τρίτον αποστραγγίζουν τα νερά από τον υδροφόρο ορίζοντα και υποβαθμίζονται τα χωράφια τους.