Αρθρογραφία
Γ. Αλίρης για τη φωτιά στη Γουμένισσα: Ο Δήμος Παιονίας να δείξει το κοινωνικό του πρόσωπο
Συντάκτης: Eidisis.grΣτις 5 Σεπτεμβρίου, ημέρα Πέμπτη, γύρω στις 1:00 τα ξημερώματα, σημειώθηκε έκρηξη σε ισόγεια κατοικία στην Γουμένισσα, επί της Γεωργίου Καλβάκη, στην οικία Ζώρα Λεωνίδα του Αντωνίου και προκλήθηκε καταστροφική πυρκαγιά.
Την ώρα εκείνη η τετραμελής οικογένεια κοιμόταν. Προλάβανε και βγήκαν από το παράθυρο και ευτυχώς δεν είχε θύματα.
Γράφει ο Γιάννης Αλίρης.
Η αγωνία μιας ανεψιάς και η προτροπή της να γράψω κάτι για
τις φωτιές. Πλούσια η εμπειρία της, μου παραθέτει τι ισχύει σε άλλα κράτη. Υιοθετώ αβίαστα όλο το κείμενο.
Γράφει η Χρυσούλα Δημάδου-Βαπορίδου.
Συντ/χος νηπιαγωγός
Αμέριμνη προχωράω σε κεντρικό δρόμο της πόλης μας και ξαφνικά ακούω να με φωνάζουν από το απέναντι πεζοδρόμιο. Ήταν μια καλή παλιά μου φίλη που είχαμε καιρό να συναντηθούμε. Μετά τις πρώτες μας κουβέντες μου λέει:
Γράφει ο Χρήστος Σπίγκος.
Του Κώστα Κιλτίδη.
Στην σύγχρονη εποχή , των ανοικτών κοινωνιών και κρατών εντός ενώσεων και συμμαχιών, η έννοια της ασφάλειας των πολιτών, έχει πολυεπίπεδα και πολυπαραγοντικά γνωρίσματα. Το ανθρώπινο δικαίωμα της ζωής διευρύνεται ως έννοια πέραν των περιουσιακών στοιχείων. Η εργασία, η στέγη, η περίθαλψη και ακόμη η σίτιση , οδηγούν διαρκώς σε κατάσταση ανασφάλειας τον πολίτη, συμπαρασύροντας και την κοινωνία και την υπόσταση του κράτους. Το ανθρωπιστικό ιδεώδες του Ο.Η.Ε.(σίτιση, στέγαση,περίθαλψη), δεν συνιστά πλέον πρόκληση υποχρέωσης έναντι των λαθραίως εισερχομένων εντός της επικρατείας των κρατών.
Του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου.
50 χρόνια μετά, η φωνή του Γιάννη Ιγνατιάδη αντιλαλεί στις ρεματιές της Βάθης, σαν ένας ύμνος απ’ το παρελθόν, Για να μας υπενθυμίζει μία λέξη που είναι κινητήρια δύναμη και ακούει στο όνομα ΚΑΘΗΚΟΝ. Άγνωστη λέξη για πολλούς.
Αύγουστος, ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού, μέχρι τα μέσα του μήνα, ο παρατεταμένος καύσωνας, η ανομβρία, με τις υψηλές θερμοκρασίες, έχουν φέρει τον κόσμο σε απόγνωση.
Του Κώστα Κιλτίδη.
Επειδή βίωσα με πίστη και γνώση τη φύση, την ύπαιθρο και τον δασικό χώρο, η ψυχή μου πληγωμένη περιπλέκει τον νου και την σκέψη μου. Νοιώθω την ανατριχίλα των καμένων χρόνων, που είναι σαράντα περίπου και την πίκρα για την ακηδία των αρμοδίων για την φύση, την ύπαιθρο και τον δασικό χώρο. Έχω καθήκον και δικαίωμα να παρέμβω για τον ξεπεσμό μιας ανερμάτιστης δασικής πολιτικής στην ερημοποιημένη ύπαιθρο και στην φύση της χώρας.
Στο δρόμο για την Παναγία Σουμελά. Ακριβώς πριν 40 χρονιά
Συντάκτης: Eidisis.grΑπό τον πρώτο χρόνο της ίδρυσης του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου και Περιχώρων "Οι Ακρίτες" (1966) καθιερώθηκε κάθε χρόνο, η πραγματοποίηση διήμερης εκδρομής - προσκυνήματος στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά , στην Καστανιά, Ημαθίας.