Του Αναστάσιου
Αμανατίδη 

Από τα πρώτα μέτρα που πήρε η αρτισύστατη δημοτική αρχή του Κιλκίς τον Αύγουστο του 1913, ήταν η επιβολή φόρου επί των εισερχομένων στην πόλη προϊόντων. Είχαν δε την εξυπνάδα, Σταμπουλής και οι λοιποί, οι πρώτοι, που ανέλαβαν την διαχείριση, να μην ονομάσουν το έσοδο ως φόρο, που θύμιζε τους επαχθείς φόρους της Τουρκοκρατίας, αλλά ως έσοδο από διπύλια… ΔΙΠΥΛΙΑ λοιπόν!... Ωραία και ελληνική λέξη!... Στη συνείδηση όμως του κόσμου παρέμεινε ως φόρος από τον οποίο πήρε και η περιοχή, όπου εισπράττονταν, την επωνυμία ως ‘’φόρος’’.

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΓΓΙΔΗΣ
πρώην βουλευτής Κιλκίς του ΠΑΣΟΚ μέλος ΚΠΕ  ΠΑΣΟΚ 

Πέρασαν πια δύο χρόνια από τη μέρα που ο ελληνικός λαός έφερε με την ψήφο του τον ΣΥΡΙΖΑ στην διακυβέρνηση της χώρας. Και είναι αλήθεια μια επέτειος που αξίζει να σταθούμε και να επισημάνουμε τι πραγματικά συνέβη αυτούς τους 24 μήνες.

Του Ανδρέα Μακρίδη 

Λέει πως θα κάνει την Αμερική “ξανά μεγάλη”. Θα φέρει πίσω τα εργοστάσια που έφυγαν για άλλες χώρες, θα γυρίσει πίσω τους δείκτες της παγκοσμιοποίησης, θα αντιμετωπίσει τη λαθρομετανάστευση και το ακραίο Ισλάμ. Τις τελευταίες δεκαετίες, δεν υπήρξε άλλος Αμερικανός, που να έχει ξεσηκώσει τόση θύελλα αντιδράσεων, όσο ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Γράφει η
Θεοδοσία Ε. Παπαδοπούλου-Τσάτση

Φιλόλογος Α.Π.Θ.
MSC Ειδικής Αγωγής
e.mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Οι περισσότεροι πιστεύω θυμόμαστε τη διαφήμιση, στην οποία ο πατέρας ακούει έντρομος την κόρη του να μιλάει σε γλώσσα ακατάληπτη κι εκείνος στο τέλος να της απαντάει : «Στη μητέρα σου το ‘πες;!»

Από την Κωνσταντίνα Γεράκη 

Βρισκόμαστε στην δίνη της οικονομικής κρίσης κι εσείς σίγουρα αναρωτιέστε πως θα τα καταφέρετε ΝΑ αντιμετωπίσετε την κατάσταση.
Μερικοί κρατάτε σφιχτά τα λεφτά σας μήπως και χρειαστεί να γεμίσετε καμιά μαξιλαροθήκη με τραχανά και λοιπά ζυμαρικά όταν πλακώσει πείνα.
Γιατί κατά πως τα λένε οι ειδικοί στο να μας τρομοκρατούν, η πείνα του «41» θα είναι απλή λιγούρα, μπρος σ΄ αυτό που μας περιμένει…

ΟΡΘΗ Η ΠΡΟΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ
Ο Αναστάσιος (όχι ο Γιαννουλάτος,αλλά ο Αμανατίδης), γράφει στην παρούσα εφημερίδα, ενδιαφέροντα πράγματα για την ιστορία του Κιλκίς και τους ανθρώπους του.
Συνιστώ στους συμπατριώτες μου να τον διαβάζουν, γιατί μαθαίνουν πράγματα που δύσκολα θα μπορούσαν να αρυσθούν από άλλες πηγές.

Του Κώστα Πινέλη 

Η λίμνη Δοϊράνη είναι ένας πλούσιος υγρότοπος που η θέση της στα σύνορα με την ΠΓΔΜ και η αρχαία της καταγωγή, της προσδίδουν πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ονομάζεται και λίμνη Δοβήρου, από τους  Δόβηρες, που ήταν Παιονικό δηλαδή Θρακικό φύλο, που ζούσε στην περιοχή. Κατά άλλη εκδοχή στην περιοχή της Παλαιοκώμης, του Ροδολίβους και της Πρώτης μαρτυρείται εγκατάσταση ''Δοβήρων'', πληθυσμού Θρακικού του κλάδου των μυθικών Ηδωνών, των οποίων ένα τμήμα κατοίκησε κοντά στη λίμνη Δοϊράνη (''Δοβηράνη'' - Δοϊράνη). Οι Δόβηρες, λαός πολεμικός και περήφανος, ξέφυγαν από την αιχμαλωσία του Ξέρξη κατά την εκστρατεία του Μεγάβαζου.

Η κοσμοπλημμύρα στις δυο ομιλίες που εκφώνησε την περασμένη Κυριακή στο Πολύκαστρο το πρωί και στο Κιλκίς το απόγευμα ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος  προσφέρεται για περίσκεψη κι όχι μόνο για μελαγχολία.
Χωρίς καν την χρήση και αξιοποίηση των μέσων ενημέρωσης ο κ. Βελόπουλος  κατόρθωσε να συγκεντρώσει σε μια ημέρα τόσους πολίτες του νομού που είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα προσέλκυαν  μαζί και αντάμα όλα τα κόμματα εξουσίας.

Ο Κώστας μου έδωσε την ευκαιρία αναφερόμενος στο όνομά μου να κάνω μερικά σχόλια στο σχετικό κείμενό του που δημοσιεύσατε με τον τίτλο « Οι παρατεταγμένοι στρατοί που τρομάζουν».
Κατ’ αρχάς περί χυδαίου αντικομμουνισμού κλπ.

Έχοντας ακόμα νωπό το σόκ από την εκλογή του Τράμπ στις ΗΠΑ και με δεδομένη πλέον την άνοδο του λαικισμού και των ακροδεξιών δυνάμεων σε όλη τη Δύση, είναι απαραίτητη η επαρκής ανάλυση από μέρους μας των νέων συνθηκών σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι τεκτονικές πλάκες του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος μετακινούνται συμπαρασύροντας μαζί τους τα θύματα αυτών των αλλαγών. Αυτά τα θύματα είτε χάνουν το παρόν τους είτε αγωνιούν για το μέλλον τους και συντηρητικοποιούνται στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν τουλάχιστον τα κεκτημένα.