Ειρήνη υμίν γαλάζιοι αδελφοί…. Ούτε διακυβεύεται το μέλλον του τόπου, ούτε η μια επιλογή ήταν εμφανώς καλύτερη ή χειρότερη της άλλης. Μια χαρά πρόεδρος θα είναι ο Κώστας Γιαννόπουλος, όπως μια χαρά πρόεδρος θα ήταν και η Έφη Βασιλειάδου - Κουκάκη. Νέοι επιστήμονες και οι δύο, σεμνοί και εργατικοί. Μόνο κέρδος για τον τόπο θα είναι να προσφέρουν από οποιοδήποτε πόστο.
Αλλά ένας θα εκλεγόταν και εκλέχτηκε ο Γιαννόπουλος. Ούτε ένταση χρειάζεται, ούτε εξυπηρετεί τα συμφέροντα οποιουδήποτε η δαπάνη ενέργειας περί το θέμα.
Υπάρχουν θέματα, υπάρχουν ελλείψεις, υπάρχουν προβλήματα που απαιτούν την αθροιστική προσπάθεια όλων των μελών του Νομαρχιακού Συμβουλίου. Με λύπη μας διαπιστώσαμε ότι η είδηση πως «κλείνει η Καρδιολογική Κλινική» δεν απασχόλησε τη τελευταία συνεδρίαση. Μπορεί να μην έκλεισε διότι οι γιατροί έδωσαν ένα ακόμα μάθημα υπευθυνότητας. Αλλά όταν υπάρχουν παρόμοια προβλήματα, αποτελεί σχεδόν προκλητική σπατάλη δυνάμεων η αντιπαράθεση για το ποιος από δυο άξιους ανθρώπους εκλέχτηκε πρόεδρος στο Ν.Σ.

Ήταν μια απλή απόφαση. Τίποτα κοσμογονικό. Εφτά γιατροί θα έρχονται για μια εφημερία την εβδομάδα έκαστος στο νοσοκομείο Κιλκίς ώστε να μπορεί να λειτουργεί όλο το 24ωρο- δηλαδή να «βγαίνουν» οι εφημερίες- στην Καρδιολογική Κλινική. Χρειάστηκε ένας βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος, εν προκειμένω ο Θ. Παραστατίδης -  να πάει στην Υπουργό Υγείας και να εκθέσει την πιεστική ανάγκη του ιδρύματος.
Έπεσαν τα σύρματα λοιπόν στον Διοικητή της Υγειονομικής Περιφέρειας και εκείνος που μέχρι τώρα δεν συγκινούνταν από τις δραματικές εκκλήσεις γιατρών και διοίκησης του νοσοκομείου, αυτομάτως ανέβλεψε το φως το αληθινόν.
Και έλαβε την απόφαση. Μετακινεί εφτά γιατρούς από τη Θεσσαλονίκη για μια εφημερία την εβδομάδα στην Καρδιολογική του Κιλκίς.
Να φωνάξουμε ζήτω; Ασφαλέστατα και όχι. Όταν για μια απλή απόφαση που όφειλε να λάβει ένας διοικητής απαιτούνται πολιτικές πιέσεις, τότε δεν χρειάζονται πανηγυρισμοί. Δικαιώνεται απλά η εκτίμηση πως η κατάσταση και στον χώρο της υγείας είναι για τα …πανηγύρια.

Θ.Π.

Οδός Μοναστηρίου. Είναι η σημερινή οδός Πολυτεχνείου, που στα 1928 από οδό βασιλίσσης Σοφίας την ονόμασαν Μοναστηρίου “για την ιστορική σημασία της πόλης αυτής στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα”, σημειώνει στο βιβλίο του ο Βαφειάδης (σελ. 101).

Δεν είναι λίγα τα ζητήματα εκείνα που συχνά σχετίζονται με την  Ενωμένη Ευρώπη, μέλος της οποίας είναι και η χώρα μας. Το πόσο «ενωμένη», ωστόσο,  μπορεί να θεωρηθεί μια ένωση, όταν οι χώρες - μέλη της - δεν έχουν την ίδια αντίληψη σε θεμελιώδη ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και οικονομίας, είναι κάτι το συζητήσιμο.

Αν εξαιρεθούν κάποιες αιχμές και ανάλογες απαντήσεις μέσω «κύκλων» ετούτη η εκλογική μάχη για την ανάδειξη του νέου γαλάζιου αρχηγού, θα ξενερώσει το Πανελλήνιον.
Εθισμένοι από ανάλογες εκστρατείες προ διετίας αναμέναμε να πληροφορηθούμε τους προστατευόμενους των διαπλεκομένων, τους υποστηριζόμενους από ξένα και ντόπια συμφέροντα και πάντας όσους δύναται η φαντασία των μονομάχων να επικαλεστεί και να εφεύρει.
Να φωτιστούμε για τους κινδύνους που μας αναμένουν αν επικρατήσει ο ένας ή τα δεινά που επισωρεύονται στα πλευρά του Έθνους αν υπερισχύσει …η άλλη.
Αντ’ αυτών ετούτοι οι γαλάζιοι - και νερόβραστοι - υποψήφιοι μας ταλαιπωρούν αφού διαφωνούν και μάχονται επί θεμάτων διαδικασίας.
Εν τέλει,  ή τα διαπλεκόμενα ξέφτισαν στην Ελλάδα αφού δεν απασχολούν πλέον κανένα ή το σώμα των πολιτών εθίστηκε τόσο με τις σαχλαμάρες που χρειάζεται να εφευρεθούν «σκιάχτρα» νέας κοπής.

Απόλυτα εξοικειωμένα φαίνεται να είναι τα παιδιά ηλικίας 8-15 με τις νέες τεχνολογίες, σύμφωνα με τις μετρήσεις του Παρατηρητηρίου για την ΚτΠ που διενεργήθηκαν το τελευταίο τρίμηνο του 2008 σε πανελλαδικό επίπεδο. Διαπιστώνεται ότι το επίπεδο της χρήσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών και του διαδικτύου από τα παιδιά είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με τους ενήλικες.

Τα νερά της λίμνης Δοϊράνης υποχώρησαν δραματικά στα τέλη της δεκαετίας του ’80, όταν εγκατέλειψαν κι αυτήν ακόμα την προκυμαία που κατασκευάστηκε από τη δεκαετία του ’60 για να παροχετεύει το πλεονάζον νερό της στο κανάλι και επέκεινα στο ποτάμι Αγιάκ ή ποτάμι της Δοϊράνης όπως έχει μετονομαστεί το τούρκικο όνομα του πολύπαθου ποταμού.
Έκτοτε κυβέρνησαν διαδοχικά: Επί τρία και μισό χρόνια η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη. Επί ενάμιση χρόνο από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και οχτώ χρόνια από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη.
Ακολούθησαν πέντε και μισό χρόνια από την κυβέρνηση της Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή και εσχάτως από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου.
Κλείνουμε οσονούπω δηλαδή 20 χρόνια διακυβέρνησης από δυο κόμματα και τέσσερις πρωθυπουργούς ( ο παρών εξαιρείται διότι είναι πολύ .,..νωπός)
Αναμφίβολα διέφεραν σε πολλά. Σε ένα έμοιαζαν: Επέδειξαν ισοβαρή αδιαφορία για τη σωτηρία της λίμνης με τον εμπλουτισμό των νερών της.
Και οι ημέτερες δυνάμεις αποδείχτηκαν εξίσου ανεπαρκείς για να επιβάλλουν τη σωτηρία της έρμης της Δοϊράνης.

Η εύκολη συνταγή είναι να επιπέσει η κυβέρνηση στους μικρομεσαίους, να τους βαφτίσει μεγαλομεσαίους και να αυξήσει φορολογικούς συντελεστές ώστε να μαζέψει τα δις που χρειάζεται η χώρα.
Δηλαδή να βαφτίσει μεγαλομεσαίους όσους έχουν εισοδήματα που απλώς επαρκούν για μια αξιοπρεπή ζωή και σε μια λαϊκιστική εκδοχή να πει: Εδώ υπάρχουν εργαζόμενοι με 600 και 700 ευρώ μισό. Εσύ που έχεις οικογενειακό μισθό 2000 και 2.500 και 3.000 ευρώ, είσαι μεγαλομεσαίος. Πλήρωνε τώρα αντί πέντε χιλιάδες, εφτά χιλιάδες φόρο ετησίως! Σημειωτέον μηνιαίο οικογενειακό μισθό 2500 με 3000 ευρώ έχουν χιλιάδες ζευγάρια δημοσίων υπαλλήλων ή επιστημόνων εργαζομένων ή…
Που απλά επιβιώνουν κι όταν σπουδάζουν παιδιά ζορίζονται κιόλας.
Ελπίζουμε η κυβέρνηση να εννοεί όσα είπε πως δεν θα θίξει μικρούς και μεσαίους. Και  τα έσοδα που λείπουν θα τα βρεί από τη τεράστια δεξαμενή της φοροδιαφυγής.
Μέχρι δε την λειτουργία αξιόπιστου μηχανισμού εντοπισμού των εσόδων στην πηγή, ας επαναφέρει τα τεκμήρια διαβίωσης.

«Για μια ακόμη φορά το δελτίο τύπου του δήμου Κιλκίς είναι παραπλανητικό σε σχέση με όσα λέγονται και αποφασίζονται στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου Κιλκίς. Γίνεται κάθε φορά επιλογή θέματος ή θεμάτων με διατύπωση όπου ο Δήμαρχος είναι πάντοτε ‘’νικητής’’ αυτό δεν προάγει τη δημοκρατία και την έγκυρη πληροφόρηση των συμπολιτών μας», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η παράταξη Οραμα και Δράση, με επικεφαλής τον κ. Παύλο Πασσαλίδη.

Προς
Πρωθυπουργό
κ. Γιώργο Α. Παπανδρέου

Αγαπητέ πρόεδρε!
Για τη νίκη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος και τη δική σου προσωπικά, στις 4 του Οκτώβρη, ένας από τους χιλιάδες Έλληνες κι εγώ, σου εκφράζω τα θερμά μου συγχαρητήρια. 
Χάρηκα γιατί μέσα στη μουντή πραγματικότητα των καιρών, είδα λίγη αισιοδοξία. Γιατί στο λόγο σου βρήκα ευαισθησία κι ανθρωπιά. Αξίες που δίνουν νόημα στην πολιτική κι ελπίδα στον τόπο.
Μα πιο πολύ χάρηκα, γιατί με τα πρώτα μέτρα που πήρες, έδειξες ότι στα λεγόμενά σου υπάρχει συνέπεια και ειλικρίνεια.  Ότι με λίγα λόγια λες πολλά. Ότι θέλεις να δώσεις φτερά στο συλλογικό όραμα και να θεμελιώσεις μια κοινωνία πάνω στην αξιοκρατία και το δίκαιο.