Πίστευα αφελώς ότι αφού δουλέψαμε παρέα στο Δήμο Κιλκίς εγώ από τη θέση του αιρετού κι εσύ του υπαλλήλου εκείνα τα ωραία χρόνια επί Δημαρχίας Αμανατίδη ( πες μου αν λειτούργησα ποτέ κομματικά εκείνα τα 8 χρόνια μέσα στο Δήμο ) θα υπήρχε κάποια αμοιβαία εκτίμηση και εμπιστοσύνη, αλλά πολύ εύκολα διαπίστωσα ότι δυστυχώς μπροστά στην κομματική αποστολή εσείς οι κομμουνιστές φέρεστε αδίστακτα, έως και απάνθρωπα θα έλεγα. Αν είχες καλή προαίρεση απέναντί μου θα μπορούσες να μου κάνεις ένα τηλεφώνημα και να μου πεις τις ενστάσεις σου φιλικά και θα τις άκουγα με πολλή προσοχή, αλλά φοβήθηκες να ακούσεις αλήθειες (εγώ όμως θα σου τηλεφωνήσω για να ακούσεις και ορισμένες άλλες αλήθειες). Εσύ προτίμησες την κλασσική προσφιλή κομματική σας μέθοδο να με «ξεμπροστιάσεις» με το μυαλό σου δημοσίως, λες και δε γνωρίζεις ότι εγώ από τέτοιες μεθόδους δε «χαμπαριάζω» και ότι θα αντιδράσω.
Πέτυχες δύο πράγματα, πρώτον να με αβαντάρεις θετικά στους πολίτες του Δήμου (όσο εσύ και σαν και σένα γράφουν κόντρα να γνωρίζετε ότι μου κάνετε πολύ καλό, ούτε βαλτός να ήσουν) και δεύτερον να με σπρώξεις να αθετήσω την υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου, να μην τοποθετούμαι δημοσίως όσο θα κατέχω το τιμητικό αξίωμα του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς, αλλά θεωρώ ότι το κείμενό σου ήταν κατά ακραίο και βάναυσο τρόπο άδικο για το πρόσωπό μου και πέρασε τις γραμμές της δεοντολογίας και του fair play. Και αυτό δεν επιτρέπω σε κανένα να μου το κάνει.
Και μάλιστα στο τέλος του κειμένου σου αφήνεις και την έμμεση απειλή «αυτά προς το παρόν», λες κι εγώ καταλαβαίνω από τέτοια, ιδιατέρως όταν κάποιος προσπαθεί να μου κουνήσει το δάχτυλο με τρόπο απαράδεκτο. Και το άλλο κακό είναι ότι απευθύνεσαι δημοσίως κατά προβοκατόρικο τρόπο προς εμένα στο δεύτερο πρόσωπο κάτι που είναι τελείως προκλητικό. Όταν κάποιος εκφράζει απόψεις που δε σας αρέσουν προσπαθείτε να τον αποδυναμώσετε, να τον μειώσετε σε προσωπικό επίπεδο, να τον απαξιώσετε και πολλά άλλα τέτοια φαιδρά τα οποία εμένα δε με αγγίζουν. Με την προσωπική μου πολιτική στάση όλα αυτά τα χρόνια έδωσα δείγματα αυτονόητης εντιμότητας, πίστης σε αξίες, όπως η αξιοκρατία, η διαφάνεια, ο σεβασμός των άλλων ιδεών, η ανιδιοτελής προσφορά, η πολλή δουλειά κλπ, έμεινα συνειδητά εκτός πολιτικής δράσης για 12 χρόνια και προσπάθειες σαν και τη δική σου δε μπορούν να με αγγίξουν. Κάναμε πολλά, πάθαμε πολλά, μάθαμε πολλά.
Δεν ξεπερνώ τον πειρασμό να σημειώσω στο σημείο αυτό, ότι τα τελευταία αρκετά χρόνια η Αριστερά βγάζει προς το πολιτικό σκηνικό μία ωραιοπάθεια των ιδεών της απίστευτη με θράσος απύθμενο, ιδεών που ιστορικά καταδικάστηκαν στην πράξη! Έχεις φίλε μου ακούσει τίποτε για το φασισμό της απόλυτης ορθότητας και καθαρότητας των ιδεών που κάποιοι επαίρονται ότι διαλαλούν και πιστεύουν; Εκεί βρίσκεστε και εσείς δυστυχώς. Και ούτε παραδειγματίζεστε ότι στο εκλογικό σώμα συνεχώς μειώνεται η απήχησή σας. Αυτά είναι ψιλά γράμματα για εσάς και ό,τι δεν σας συμφέρει το βαφτίζετε καπιταλιστικό, κεφαλαιοκρατικό, ιμπεριαλιστικό και πάτε ήσυχοι για ύπνο. Καλά να είναι και να προοδεύει η κομματική νομενκλατούρα και η δογματική γραφειοκρατία.
Για την αγιοποίηση του Γιάννη του Φαχουρίδη που επιχειρείς να κάνεις, είναι δικαίωμά σου, αλλά να θυμάσαι ότι ζούμε σε ένα μικρό τόπο και όλοι γνωριζόμαστε καλά. Η καθημερινότητα βαθμολογεί τη συμπεριφορά όλων και όχι οι ταμπέλες. Και ιδιαιτέρως τα δημόσια πρόσωπα πρέπει πρώτα να είναι υπόδειγμα στην κοινωνία και μετά να κουνάνε το δάχτυλο στους άλλους. Κατά τα άλλα, αν με ρωτήσεις για το Γιάννη δεν έχω κακή άποψη, και ως άτομο είναι ωραίος τύπος και θα έκανα παρέα μαζί του ευχαρίστως. Αλλά όταν έρχεται στο Δημοτικό Συμβούλιο γίνεται άλλος άνθρωπος, προσπαθώντας να μονοπωλήσει το χρόνο και την ικανότητα στη γνώση, αλλά και να προσπαθεί να απαξιώσει και να προσβάλει πρώτα εμένα, αλλά και συναδέλφους σε προσωπικό επίπεδο, μάλιστα με ένα υφάκι που από πίσω διαβάζω μία υπεροψία που πηγάζει ενδεχομένως από την ωραιοπάθεια της αριστερής ιδεολογίας! Μαζί του δεν αντιπαρατέθηκα επειδή είναι κομμουνιστής, αλλά απλώς γιατί καταχράται μονίμως το χρόνο που του αναλογεί για να τοποθετηθεί και συνεχώς μιλάει επί παντός επιστητού. Επειδή εξακολουθώ να πιστεύω ότι είσαι ανοιχτόμυαλος, θεωρώ εξαιρετικώς άστοχο και κακόηθες, μία κόντρα που έχει μονίμως πρακτικό χαρακτήρα και αφορά τη διαχείριση του χρόνου και του λόγου στη θεματολογία, να την ανάγεις και να τη ντύνεις με κομματική χροιά και να με αποκαλείς πολύ δεξιό και άλλες γελοιότητες. Το ότι είμαι δεξιός και μάλιστα επιδέξιος το έχω καμάρι μου και από εσάς δε θέλω πιστοποιητικά. Να εστιάζεστε στα δικά σας θέματα και να αναλύσετε τους λόγους γιατί βρίσκεστε μονίμως στο 5% του εκλογικού σώματος. Τώρα μας γίνατε και κριτές! Ε αυτό πάει πολύ!
Να θυμάσαι ότι με τις αρχές και αξίες που πιστεύω δε φοβάμαι καμία ιδέα, διότι δεν τη θεωρώ καλύτερη από τις δικές μου και από όποια θέση βρίσκομαι πάντοτε θα υπερασπίζομαι το δικαίωμα του καθένα να εκφράζει δημοσίως και με άνεση τις απόψεις του, όσο κι αν είναι ακραίες, ξεπερασμένες, ακόμη και υβριστικές. Όμως από την άλλη δε μπορώ ως Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου να μην τηρώ πιστά τον Κανονισμό και χρονικά, αλλά και οι ομιλητές να κινούνται εντός των θεμάτων, να μην απεραντολογούν και να μη προσπαθούν να «καπελώνουν» πράγματα και καταστά-σεις, σεβόμενος το χρόνο και τη νοημοσύνη των υπολοίπων συναδέλφων και των πολιτών που παρακολουθούν τα συμβούλια.
Π.χ στο προχθεσινό συμβούλιο που ήσουν παρών ο κ. Φαχουρίδης διάβασε το γνωστό μανιφέστο με την ίδια επωδό που ακούμε 30 χρόνια για τον προϋπολογισμό του Δήμου! Απλώς είναι μια ανιαρή βαρετή ιστορία, αλλά όπως πολύ καλά γνωρίζεις δεν επιτρέπεται να διαβάζουν οι ρήτορες γραπτά κείμενα, πρέπει να τα εκφέρουν από στήθους, αλλά από ευγένεια δεν του είπα και τίποτε!
Και τα αναφέρω αυτά, διότι διαπίστωσα με έκπληξη ότι μου κάνεις και μαθήματα πώς να λειτουργώ ως πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, αναγκάζοντάς με να θέλω να σκίσω τις περγαμηνές μου! Απίστευτος πατερναλισμός (είναι από τα κλασσικά γνωρίσματά σας)!
Και αν μερικές φορές λέω κάποια κουβέντα παραπάνω το κάνω όχι για να υπερασπιστώ την πλειοψηφία που ως ένα βαθμό δεν είναι και αθέμιτο, αλλά το κάνω λόγω της μεγάλης εμπειρίας που έχω για να συνδέσω μερικά θέματα με το παρελθόν και το τι κάναμε επί Δημαρχίας Αμανατίδη για να καταγραφεί και εκείνη η εμπειρία, όπως π.χ. προέκυψαν στα τελευταία Δημοτικά Συμβούλια ζητήματα, όπως οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας, χώροι ανάρτησης διαφημίσεων, ύδρευση, παραβίαση των όρων κοινής ησυχίας από νυχτερικά καταστήματα κλπ κλπ.
Εσείς πιθανόν να εννοείτε τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου απλώς ως διαιτητή που να διεκπεραιώνει τα θέματα, ή πιθανόν και ως λάινσμαν με ακόμη λιγότερη συμμετοχή και λόγο, με άλλα λόγια θέλετε ένα ανδρείκελο που να σας κάνει τα κέφια και να μην αναμιγνύεται στα δρώμενα. Δεν σας ενδιαφέρει καθόλου η ειλικρινής προσπάθεια που κάνουμε να αναβαθμίσουμε το ρόλο του Δημοτικού Συμβουλίου και την αξία των Συμβούλων σε νέες βάσεις! Αυτά είναι ψιλά γράμματα σε ένα σύστημα διοίκησης που απορρίπτετε εξ ορισμού.
Είμαι βέβαιος ότι γνωρίζεις πολύ καλά ότι οι πολίτες που με τίμησαν με την ψήφο τους και οι συνάδελφοι Δημοτικοί Σύμβουλοι που μου έκαναν την τιμή να με εμπιστευθούν την καίρια θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου δεν το έκαναν για να είμαι ανδρείκελο ή κότα ή γιατί είμαι όμορφος! Το έκαναν για να εμπλέκομαι στα θέματα και να μάχομαι για διαφανείς και αποτελεσματικές λύσεις. Όταν στον κομματικό χώρο που ανήκω, αλλά και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση κατήγγειλα στρεβλές καταστάσεις αδιαφάνειας, κακοδιαχείρισης κλπ, όταν μάλιστα οι δικοί σας εκπρόσωποι λούφαζαν, τότε ήμουν ο καλός και ο έντιμος και ο ικανός! Τώρα που δεν σας έκανα κάποια πρώτα κεφάκια αμέσως αρχίσατε να προσφεύγετε στις προσφιλείς σας μεθόδους απαξίωσης, υποτίμησης κλπ. Να θυμάστε ότι αυτά σε μένα δεν περνάνε. Με μία ιστορία στην πλάτη μου 32 ενεργών χρόνων στα κοινά και στην ηλικία που πλέον βρίσκομαι σέβομαι μεν τους πάντες, αλλά μεθόδους ιδεολογικής τρομοκρατίας, ψυχολογικής πολιτικής βίας κλπ όχι μόνο τις απορρίπτω, αλλά θα στέκομαι και ευθέως απέναντι και σκληρά.
Όσο για τον όρο «λαοκρατία» το επαναλαμβάνω γραπτά και εδώ ότι τον απορρίπτω κάθετα ως φιλοσοφία και με την έννοια που εσείς το βλέπετε (είδαμε τι είδους λαοκρατία επικράτησε στις πρώην κομμουνιστικές χώρες - πρότυπά σας και τι ακόμη επικρατεί σε κάποιες ελάχιστες που απέμειναν όπου εν ενόματι των λαών εγκαταστάθηκαν στρατοκρατικά ανελεύθερα ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπου η μόνη που περνούσε καλά ήταν η κομματική νομεκλατούρα και όλα τάσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά), αλλά ούτε και όπως το εννοούν μερικοί άλλοι ότι δήθεν ο λαός δίκην μπουλουκιού θα καταλάβει την εξουσία και θα κάνει ο καθένας ό,τι γουστάρει (παγκόσμια πρωτοτυπία!) σε ένα απέραντο μπάχαλο ή σε ένα τύπο Δευτέρας Παρουσίας, όπου οι έσχατοι έσονται πρώτοι!
Εγώ προσωπικώς απορρίπτω ότι η μονάδα μέτρησης ενός έθνους είναι ο ανώνυμος λαός – μπουλούκι, αλλά πιστεύω απολύτως στη μονάδα « υπεύθυνος επώνυμος πολίτης» όπου ο καθένας έχει την αξία του, το όνομά του, την ιστορία του, τα καλά και τα κακά του, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά του φίλε Κώστα, δυστυχώς για σένα…
Και να προσέξετε ότι ουδέποτε θα χρησιμοποιήσω τον όρο «λαός» στις δημόσιες τοποθετήσεις μου, αλλά τον όρο «πολίτες».
Αυτά προς το παρόν, όπως έγραψες κι εσύ! Ελπίζω να μη με αναγκάσεις να το κάνω τηλεοπτική σειρά, έστω και χάριν παιδιάς!
Με εκτίμηση
Γιάννης Τσογγίδης
Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου
Δήμου Κιλκίς
Υ.Γ. Δικαίως θα μπορούσες να ισχυρισθείς ότι έκανες μία πλακίτσα, κι εγώ σε πήρα παραμάζωμα, αλλά πίσω από το χιούμορ κρύβονται οι αλήθειες και βεβαίως ρισκάρεις να βρεις αυτόν που απευθύνεις το χιούμορ ανέτοιμο να το δεχτεί τη συγκεκριμένη στιγμή. Σε κάθε περίπτωση το βρήκα μια ωραία ευκαιρία για ιδεολογικο-πολιτική γυμναστική!
