
Στις 24 του Γενάρη επισκέφτηκα το κτίριο-Ινστιτούτο της Σοσιαλδημοκρατίας (SPD-Parteivorstand, Willy-Brand-Haus) στο Βερολίνο που λειτουργεί ως πολυχώρος με πάρα πολλές δραστηριότητες, από διεθνή Συμπόσια και Συνέδρια μέχρι παιδαγωγικά σεμινάρια για δασκάλους και μαθητές σχολείων .Στην είσοδο του κτιρίου, αφού αφήσαμε τις ταυτότητες και μας εφοδίασαν με μικρά καρτελάκια-εμένα κι ένα γερμανό φίλο-μας άφησαν να ξεναγηθούμε. Ρωτήσαμε αν υπήρχε ξεναγός, και μας εντάξανε σ’ ένα τμήμα μαθητών Λυκείου 10ης τάξης με 24 μαθητές και 4 δασκάλους (ο ένας κατά τύχη ελληνιστής), που προέρχονταν από μια πόλη της Κ. Γερμανίας 400 χιλιόμετρα μακριά.
Θαυμάσαμε πρώτα την καταπληκτική θέα-θόλο του κτιρίου όπου στο κέντρο δέσποζε το τεράστιο μπρούντζινο άγαλμα του Βίλλυ Μπράντ, του κατ εξοχήν γερμανού πολιτικού που οραματίστηκε και άνοιξε το δρόμο με την Ost Politik του της συνένωσης των δύο Γερμανιών. Ακολουθήσαμε το γκρουπ των παιδιών στην ξενάγηση που διήρκεσε περισσότερο από μία ώρα και καταλήξαμε σε μια από τις πολλές αίθουσες συνεδρίων του Ινστιτούτου. Εκεί προσφέρθηκαν αναψυκτικά και καφέδες και κατόπιν επακολούθησε διαλογική συζήτηση.
Δύο νέοι-ένα κορίτσι κι ένα αγόρι-από το Ινστιτούτο της Σοσιαλδημοκρατίας είχαν γραμμένα στον πίνακα τα θέματα για τα οποία θα συζητούσαν.
Bildung Εκπαίδευση (μόρφωση, διάπλαση)
Ausbildung Εξειδίκευση (επαγγελματική, ανάπτυξη)
Sociales Κοινωνιολογική αντιμετώπιση
Wirschaft Οικονομία
Gleichstellung Εξομοίωση
Kamf gegen rechts Αγώνας κατά του ρατσισμού
Internationales Διεθνή
Europa Ευρώπη
Έγινε μια πολύ μικρή εισήγηση από τους ανθρώπους του Ινστιτούτου και άρχισαν οι τοποθετήσεις των μαθητών και των καθηγητών σε ένα –ένα από τα παραπάνω θέματα. Πήραν μέρος σχεδόν όλοι οι μαθητές και οι δάσκαλοί τους και κατέθεσαν τις απόψεις τους. Ακόμη κι εμείς ερωτηθήκαμε αν θέλουμε να καταθέσουμε τις απόψεις μας σε κάποιο από τα παραπάνω θέματα κι έτσι πήραμε κι εμείς μέρος
Έγινε μια καταπληκτική παιδαγωγική διαδικασία με συζήτηση, με ταυτόσημες, αλλά, και αντίθετες απόψεις και πάντα μ έναν παραγωγικό και εποικοδομητικό διάλογο, που θα τον ζήλευαν όχι μόνο οι δικοί μας μαθητές και δάσκαλοι, αλλά, και το ίδιο το ελληνικό Κοινοβούλιο. Και ερωτώ! Δεν υπήρχαν στο γκρουπ μαθητές με διαφορετική Ιδεολογία. Μπορεί να ήταν στο άντρο της SPD, αλλά, υπήρχαν μαθητές και δάσκαλοι όλων των πολιτικών αποχρώσεων και των κομμάτων της Γερμανίας, όμως η συζήτηση εξελίχτηκε κατά τέτοιο τρόπο που ικανοποίησε και τους μαθητές και τους συνοδούς εκπαιδευτικούς, ανεξάρτητα επαναλαμβάνω, από την ιδεολογία και την κομματική τοποθέτηση του καθενός από τους συμμετέχοντες.
Ούτε καυγάδες, ούτε κοκορομαχίες.
Παρέθεσα αυτό το μικρό απόσπασμα από την εκπαιδευτική διαδικασία της Γερμανίας για να κάνουμε μια καλοπροαίρετη σύγκριση. Έτσι διαπαιδαγωγούνται και μαθαίνουν τα παιδιά. Αναγνωρίζουν και σέβονται τη διαφορετικότητα της άποψης. Έτσι, γίνονται σωστοί και υπεύθυνοι πολίτες, μακριά από φανατισμούς που καλλιεργούν δυστυχώς τα δικά μας σχολεία και κόμματα ,όπως, παρουσίασα σε προηγούμενο φύλλο των ΕΙΔΗΣΕΩΝ. Γι’ αυτό οι άνθρωποι πάνε μπροστά. Σέβονται και τιμούν τη διαφορετικότητα με το ξεχωριστό θέμα πού επεξεργάστηκαν για το ρατσισμό.
Μην ασχολούμαστε στα σχολεία μόνο με τα Μνημόνια. Μη γκρεμίζουμε ό,τι καλό γίνεται στα σχολεία από άλλους (νόμος Διαμαντοπούλου με αποδοχή των 3/5 της Βουλής). Είναι λογικό πως δεν μπορούμε να γίνουμε γερμανοί στη νοοτροπία και τη συμπεριφορά, τουλάχιστον ,ας πάρουμε κάτι από τον τρόπο εκπ/σης και μόρφωσης των παιδιών. Ας προσεγγίσουμε και μια άλλη άποψη.
Σίγουρα δεν θα μας κάνει κακό !!!



