Στα 94 του χρόνια έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, ο τελευταίος των τελευταίων, ο πρόσφυγας Τάσος Βέττης από το Χάς – κόϊ της Ανατολικής Ρωμυλίας.
Το Φανάρι πενθεί. Απ’ εδώ και πέρα είμαστε φτωχότεροι… ένα μεγάλο κενό προκαλεί  η απουσία του, δυσαναπλήρωτο κενό, που δεν μπορεί να καλύψει κανείς άλλος.
Εκ των Ποντίων Φαναριωτών προσφύγων, η τελευταία εκ Πόντου Κυριακή Γαβριηλίδου – Σαρόγλου, μας άφησε για την κοινωνία των αγγέλων την 15-4-2010.
Οι γενιές ποντίων και θρακιωτών προσφύγων Φαναριώτες, άντεξαν έως την 5-5-2013, το βράδυ του Πάσχα.
Ο Τάσος Βέττης γεννήθηκε στο Πυργωτό το 1919 όπου παρέμεινε για λίγο διάστημα (κάποιους μήνες) και γύρισε στο Χάς – κόϊ έως το 1923, απ’ όπου και επανήλθε η οικογένειά του στο Φανάρι Κιλκίς.
Έζησε μαζί μας μέχρι και  το Πάσχα, με ότι ετοιμασία είχαμε.  Διάλεξε να φύγει για το μεγάλο ταξίδι την ημέρα της γιορτής του, το βράδυ του Πάσχα.
Κόσμος πολύ τον συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία την 6-5-2013.
Ο Τάσος Βέττης ήταν σώφρων, με τετράγωνη λογική.  Η κρίση του σε παρότρυνε να γίνεις καλύτερος. Στην τελευταία συνέντευξη που μας έδωσε την 8-12-2010, εξιστόρησε με λεπτομερή ανάλυση, γεγονότα που έλαβαν χώρα, στα κακοτράχαλα βουνά της Αλβανίας το 1940. Διότι το 1940 στις 28 Οκτωβρίου ήταν κληρωτός στρατιώτης. Εφτά χρόνια υπηρέτησε,  στον στρατό δύο και πέντε στην Βασιλική Χωροφυλακή. Σαν αγωνιστής του 40-41, τιμήθηκε με μετάλλιο ανδρείας από το σύνδεσμο εφέδρων αξιωματικών του Ν. Κιλκίς την 9-10-2010.
Όλοι οι Φαναριώτες οφείλουμε μια βαθιά υπόκλιση σ’ αυτούς που ήρθαν και έφυγαν, από τον Πόντο και την Ανατολική Θράκη, αυτούς που με τις παραινέσεις τους, μας δίδαξαν τον σωστό δρόμο. Τα λόγια τους ήταν βάλσαμο στην δική μας γενιά, στην δική μας πορεία. Αιωνία τους η μνήμη.
Καλό ταξίδι αγαπητέ μας χωριανέ, Τάσο Βέττη και νάσαι βέβαιος πως θα έχουμε από εσένα τις καλύτερες αναμνήσεις.
Η προσφορά σου στην Πατρίδα και το χωριό μας ήταν μεγάλη. Δεν σου λέμε αντίο, διότι η σκέψη μας, θάναι πάντα κοντά σου. Ευχόμαστε στην οικογένεια σου την εκ ύψους παρηγορίαν.