Μην την προσπερνάς σφυρίζοντας αδιάφορα και υποτιμητικά.

Δεν μπορείς καν να φανταστείς τι μπορεί να προκαλέσει.

Εγωπαθείς αρχηγοί κρατών ξεκίνησαν παράλογους πολέμους με απίστευτες συνέπειες και ανυπολόγιστες ζημιές στα διάφορα κράτη της Υφηλίου, όπως ο Χίτλερ και πολλοί άλλοι.

Δεν είναι αυταπάτη η αγάπη του εαυτού μας. Αυτό το συναίσθημα είναι ολότελα φυσικό.

Ο εγωισμός όμως είναι το είδος της αγάπης που δίκαια δυσφημίσθηκε, γιατί δεν είναι η αγάπη προς τον εαυτό μας, μα ένα πάθος αχαλίνωτο από τον εαυτό μας, πάθος ολέθριο που παρασύρει τον φιλάργυρο προς το χρήμα και όλους τους ανθρώπους προς το αντικείμενο των επιθυμιών τους (Αριστοτέλης).

Η δυστυχία του κόσμου οφείλεται στα κακά αποτελέσματα του εγωισμού, γεννάει την απληστία, τη σκληρότητα, την αδικία, την εκμετάλλευση.

Ήρθαμε στον κόσμο όχι για να πάρουμε ό,τι έχει η ζωή για τον εαυτό μας, μα και για να κάνουμε τη ζωή των άλλων πιο ευτυχισμένη.

Ο εγωισμός είναι το δηλητήριο της φιλίας είχε πει ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ.

Ο εγωιστής δεν ενδιαφέρεται ποτέ σχεδόν για τους συνανθρώπους του. Και παρ’ όλο που συναντάει τις περισσότερες δυσκολίες στη ζωή, κάνει το μεγαλύτερο κακό.

Δεν είναι λίγες οι οικογένειες που διαλύθηκαν γιατί ο ένας απ’ τους δύο πίστευε ότι τα ξέρει όλα, καταφέρνει τα πάντα ενώ ο σύντροφος ή η σύντροφός του είναι ένα τίποτα.

Προσκυνήστε τον άρχοντα του σπιτιού. Στην περίπτωση αυτή οι έξυπνοι ή οι έξυπνες λακίζουν.

Θεωρείται ο εγωισμός ανίατη αρρώστεια.

Τουλάχιστον στις παθολογικές καταστάσεις προσφεύγουν οι άνθρωποι στον κατάλληλο γιατρό.

Ο εγωιστής δεν παραδέχεται επ’ ουδενί ότι έχει πρόβλημα. Να πάει σε ψυχολόγο, ψυχίατρο; Τρελαθήκατε; Να πάτε εσείς, θα πει, εσείς έχετε πρόβλημα.

Με τη λογική αυτή κανένα θέμα δεν προχωράει. Ούτε συναισθηματικό, ούτε οικονομικό, ούτε τίποτα.

Η ζωή μας είναι σχεσιακή. Ο εγωιστής δεν μπορεί να αλληλεπιδράσει, γιατί αδυνατεί να ακούσει την άποψη των άλλων. Πιστεύει μόνο στον εαυτό του.

Κάνει το μεγαλύτερο κακό. Από τέτοιους ανθρώπους πηγάζουν οι μεγαλύτερες ατυχίες στη ζωή.

Ο μαθητής του Φρόυντ Άλφρεντ Άντλερ έλεγε: Δεν αξίζει τίποτα αν δεν ζήσουμε με τις ζωές των άλλων, δηλαδή αν δεν συνυπάρχουμε!

Ο εγωιστής μέσα στον καθρέφτη του βλέπει τα ελαττώματα τα δικά του, τα οποία θέλοντας να τα διώξει από πάνω του, δηλαδή να απενοχοποιηθεί, τα καταλογίζει στον απέναντι λέγοντας και πολλά ψέματα.

Οι ηθοποιοί ωχριούν μπροστά του.

Με πόση άνεση Θεέ μου κατηγορούν τους άλλους.

Εν κατακλείδι, αυτοί οι άνθρωποι χρήζουν άμεσης θεραπείας, την οποία ξέρουμε βέβαια ότι δεν θα τη δεχτούν, αφού για όλα φταίνε οι άλλοι.

Έτσι καταλήγουμε: Ο Θεός να βάλει το χέρι του!!!