Το κυρίαρχο ρόλο, σ’ αυτήν την υπόθεση, τον έχουν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος. Αυτά δημιουργούν με κατάλληλους χειρισμούς, το όλο κλίμα και στήνουν αριστοτεχνικά πολλές φορές τις παγίδες για τον εγκλωβισμό των ψηφοφόρων. Έτσι αρχίζουν τα διλήμματα των ψηφοφόρων, με κυρίαρχο τη θεωρία της χαμένης ψήφου. Όμως «χαμένη» ψήφος είναι εκείνη που δίνεται παρά την συνείδηση μας, όταν δίνεται έξω απ’ αυτά που πιστεύουμε, για απλή σκοπιμότητα ή εξυπηρετεί αλλότριον  συμφέρον.
Τα διλήμματα  κάποιων ψηφοφόρων είναι αν πρέπει να ψηφίσουν με γνώμονα το κομματικό συμφέρον και μιας μικρής (ευτυχώς) μειοψηφίας, να μην πάει καθόλου να ψηφίσει, διότι από την μέχρι τώρα εμπειρία τους, όπως ισχυρίζονται,  μόνο αρνητικά παραδείγματα έχουν και με αποστροφικό μάτι, βλέπουν σχεδόν όλους τους ταγούς της Πολιτείας, διότι τα προεκλογικά ρήματα με την προσθήκη του ΘΑ, δεν συνοδεύτηκαν από  τα μετεκλογικά βήματα. Οι εκλογές είναι το «αλατοπίπερο, η πεμπτουσία της Δημοκρατίας, ο καθένας έχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του.
Το τραγικό σε μια εκλογική αναμέτρηση (οπουδήποτε) είναι να μην πάμε να ψηφίσουμε, διότι, έτσι αλλοιώνουμε την ισορροπία των δυνάμεων και αντί της αναμονής νέων και καλών ημερών οδεύουμε γρηγορότερα στον όλεθρο. Θεωρώ κατάντημα για την Δημοκρατία την αποχή των πολιτών από οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση, διότι με αποχή, δεν δικαιούσαι να έχεις λόγο και δεν μπορείς να ισχυρισθείς «το μη χείρον βέλτιστον», που ισχύει παγκόσμια και δεν επιδέχεται καμίαν αμφισβήτηση
Πολλοί ισχυρίζονται, πως αυτοί που δοκιμάστηκαν κατά το παρελθόν, δεν πρέπει να κατέβουν ξανά στον στίβο της πολιτικής εκλογής, διότι ό,τι είχαν να δώσουν το έδωσαν. Όμως υπάρχει και η άλλη παράμετρος, πως έμαθαν απ’ τα λάθη τους και με την εμπειρία τους θα είναι πιο χρήσιμοι στην κοινωνία.
Γιαυτό λένε μερικοί, πως έπρεπε τα μυαλά νάναι από γυαλί, γιατί τότε κανείς και καμιά δεν θα έφθανε ψηλά, αν δεν είχε μυαλά και κανείς καμιά δεν θα ήταν  χαμηλά αν είχε μυαλά.
Για αρκετούς μήνες, όπως προβλέπεται, η όποια κυβέρνηση που θα προκύψει, δεν θα μπορέσει εύκολα να ανταπεξέλθει τους οικονομικούς σκοπέλους που υφίστανται.  Οπότε η οποιαδήποτε καλή διάθεση, δεν θάναι αρκετή και αρεστή για την υλοποίηση αναγκών της κοινωνίας. Γιαυτό οι επιλεγέντες ταγοί της πολιτείας που θα έχουν διάθεση προσφοράς δεν θα αισθάνονται και τόσο ευχάριστα.
Όλοι μας πρέπει να αναζητήσουμε τρόπους να αναδείξουμε εις την Αρχήν αρίστους και ικανούς ηγέτες, ώστε να ωφεληθεί το Έθνος και ο λαός και όχι το σύστημα. Αυτό που πρέπει να πρυτανεύσει τελικά σε τέτοιες αναμετρήσεις, είναι ότι οι αντιπαραθέσεις (πολιτικές) να είναι κόσμιες – ανιθρώπινες, σε χαμηλούς τόνους και όχι αντιπαραθέσεις που θυμίζουν ζούγκλα παλαιολιθικής εποχής, που αμαυρώνουν την ανθρώπινη ύπαρξη.
Οφείλουμε όλοι και το έχει ανάγκη ο τόπος να προτάξουμε την λογική μας, τον πατριωτισμό μας, το συμφέρον του Έθνους μας, την ευτυχία, των παιδιών μας και να πάμε στην κάλπη με ήρεμη την συνείδηση, ότι κάναμε το καθήκον μας ακολουθώντας την συμβουλή» «ΚΑΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΚΙ ΑΣ ΓΙΝΕΙ Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ»