Η πολυάριθμη προσέλευση του κόσμου της Θεσσαλονίκης στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Λυσαρίδη, πέρα από αυτήν καθαυτή αξία του βιβλίου, αντανακλά και στην εκτίμηση που τρέφουν οι Θεσσαλονικείς στο πρόσωπό του, την οποία και κέρδισε επάξια μέσα από την πολυσχιδή κοινωνική, πολιτισμική και επαγγελματική δράση του. Εκτίμηση που ξεπερνά στην πράξη κάθε εγκωμιαστικό και διθυραμβικό σχόλιο.
Ο τίτλος του βιβλίου είναι «Εμείς οι άνθρωποι…» και ο υπότιτλος «Συνομιλώντας με έναν κότσυφα», Εκδόσεων Αφοί Κυριακίδη Α.Ε. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου εξυφαίνεται ένας φιλοσοφικός διάλογος για τη ζωή και τις αξίες της, ανάμεσα στον συγγραφέα και σ’ έναν κότσυφα, σε μια διάλεκτο κοινή, για τους δύο πλέον φίλους. Η γλώσσα, εξάλλου, δεν είναι μόνο σύμφωνα και φωνήεντα. Οι λέξεις δεν είναι μόνο σύμβολα και συμβολισμοί. Είναι πάνω από όλα μηνύματα και συναισθήματα. Οι λέξεις είναι ψυχές που βγαίνουν έξω στο καθαρό αγέρι της ζωής, θα μας πει ο δάσκαλος Χρ. Τσολάκης.
Πάνω στον καμβά των ερωταπαντήσεων συνυφαίνονται φιλοσοφικά και διαλεκτικά οι πλατωνικοί διάλογοι ανάμεσα στον κότσυφα και τον συγγραφέα για τις σημαντικές έννοιες της ζωής, αλλά και για εκείνα τα φαινόμενα, όπως του θανάτου και του Θεού, στα οποία δεν έχουν να δώσουν απαντήσεις. Και η σιωπή, άλλωστε, είναι μέρος του λόγου, όπως είναι η παύση μέρος της μουσικής και ο θάνατος μέρος της ζωής, τις στιγμές που τα πουλιά πεθαίνουν κελαηδώντας.
Ο μικρός κότσυφας, που αγωνίζεται για την επιβίωσή του μεταναστεύοντας από τα ψυχρά στα θερμά κλίματα για να βρει τροφή και ζεστασιά αντιστοιχεί στον ήρωα του Ρίτσου από το ποίημα «Μικρός λαός και πολεμά δίχως σπαθιά και βόλια για όλου του κόσμου το ψωμί το φως και το τραγούδι». Κάθε μικρό ον πάνω στη γη, ζει υπό την απειλή του μεγαλύτερου όντος, έτσι κι ο μικρός κότσυφας, αλλά έτσι κι ο μικρός λαός.
Ο διάλογος ανάμεσα στον μελωδικό κότσυφα και στον στοχαστικό συγγραφέα εμπλουτίζεται και ενισχύεται, από πλευράς του δεύτερου, από ρητά και γνωμικά που χάραξαν διαχρονικά την ανθρώπινη ποίηση. Η ευγνωμοσύνη, η αγάπη, η απληστία, η δόξα, η συγχώρεση, το δάκρυ (που είναι το αίμα της σκέψης), ο πόλεμος, ο φθόνος, η φιλία, το όνειρο, η τύχη, το φεγγάρι, η ελπίδα, η μοναξιά, η ευτυχία, ο Θεός, ο Θάνατος αποτελούν τους κεντρικούς πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται το βιβλίο και αναπτύσσεται ένας φιλοσοφικός διάλογος για τα καίρια ζητήματα της ζωής από τη γένεση ως τη θανή του ανθρώπου.
Το «Εμείς οι άνθρωποι…» είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο σε γλώσσα κατανοητή, αλλά και στοχαστική συνάμα, καθώς οι μεγαλύτερες αλήθειες λέγονται με απλά λόγια. Είναι ένα ξεχωριστό, κι όχι ένα ακόμη βιβλίο, που συναρπάζει το πνεύμα του αναγνώστη, κρατώντας το ενδιαφέρον του αδιάπτωτο, μέσα από συγκινητικά συναπαντήματα και όμορφα αισθήματα. Τυχεροί όσοι ήμασταν στη βιβλιοπαρουσίαση του «Εμείς οι άνθρωποι…», γιατί συμμετείχαμε σε μια καθόλα όμορφη στιγμή. Φίλε Γιώργο Λυσαρίδη, σ’ ευχαριστούμε για το εξαιρετικό βιβλίο σου.
