Πρωτοφανή μέτρα αστυνομοκρατίας, σιδερόφρακτες παρελάσεις σε όλη τη χώρα αποκλεισμούς δρόμων, ΜΑΤ και ρίψη χημικών έγιναν οι παρελάσεις της 25ης Μάρτη. Προσέγγιση στο χώρο της παρέλασης επιτρεπόταν μόνο για όσους είχαν διαπίστευση. Έτσι «τίμησαν»; Την επέτειο της Εθνικής Παλλιγενεσίας τον η ρωικό αγώνα του λαού για την λευτεριά, χωρίς τον… λαό. Και με μπόλικη πάλι διαστρέβλωση του πραγματικού περιεχομένου του 1821 προσπαθώντας η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία να φέρει στα μέτρα της πλουτοκρατίας το σύγχρονο νόημα της 25ης Μάρτη. Όλους αυτούς τους αφιερώνουμε τα παρακάτω ποιήματα:

«…κι’ όπου φωνή φοβάται να ακούει απ’ τον λαό
σ’ έρημο τόπο ζει και βασιλεύει,
κάστρο φιλάει ερημικό, έχει το φόβο φυλακτό
όπου φωνή φοβάται ν’ ακούει απ’ τον λαό…»
(από το «Μεγάλο μας Τσίρκο» του Ι. Καμπανέλλη»
                   -------------------
«Ἀνεμοδέρνουν μέρα νύχτα ἀπάνου
σὲ στύλους σταυροσήμαδα φτερά σου,
νὰ γελιέσαι πὼς εἶν᾿ Ἑλλάδα ὁ τόπος.
Μὰ δίπλα τ᾿ ἀγκαλιάζει νὰ τὰ σπάσει
τοῦ ξένου ἡ ἀστερομάτισσα κατάρα.
Ἂν φαρμάκωνε μόνη τὸν ἀέρα,
ἴσως, ραγιᾶ νὰ ξύπναες κάποιαν ὥρα:
«Στὴ χώρ᾿ αὐτὴ ποὺ τήνε λέω δικιά μου
ξένος εἶμαι καὶ τυχερὸς ποὺ ζῶ!»»
(από το ποίημα του Κ. Βάρναλη «Τυχερός»)
                -------------------
και το παρακάτω για τον «σιδερόφρακτο» λαό
Κι όπου σε σφάζουνε
δεμένον πίσου,
να βρόνταε άξαφνα
σεισμός αβύσσου,
χίλι’ αστροπέλεκα:
Δεν είναι μπρος!
Κρύβεται πίσω σου
χρόνια ο οχτρός!
(από το ποίημα του Κ. Βάρναλη «Καμπάνα»)