Είναι πολύ γνωστό ότι η διάκριση και η διαφορά τιμής μεταξύ πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης είναι μια πολύ σοβαρή ανωμαλία για τα δημόσια οικονομικά και είναι υπεύθυνη για το τεραστίων διαστάσεων λαθρεμπόριο, την ανάλογη φοροδιαφυγή και τη συνακόλουθη διαφθορά.Η απολύτως αυτονόητη και απαραίτητη εξίσωση των τιμών αναβάλλεται συνεχώς, πράγμα που είναι απαράδεκτο και σαφέστατα εναντίον του δημόσιου συμφέροντος. Με την εξίσωση θ' αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά η δράση των κυκλωμάτων λαθρεμπορίας και το όφελος για την οικονομία θα είναι τόσο μεγάλο ώστε η πρόληψη τυχόν παρενεργειών όπως η επιβάρυνση των νοικοκυριών, να γίνεται μια μάλλον εύκολη υπόθεση. Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αναμένεται να προκύψουν (επιβάρυνση της θέρμανσης) η προτεινόμενη επιδότηση του πετρελαίου σε συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού είναι η λιγότερο καλή λύση. Θα μπορούσε κανείς να τη δεχτεί σαν λύση ανάγκης αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν συνιστά βιώσιμη πολιτική γιαυτό και πρέπει να αποκλειστεί εξ΄αρχής και κατηγορηματικά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από τη διαιώνιση μιας λύσης ανάγκης και ιδίως γιαυτούς που έχουν την ανάγκη και των οποίων το πρόβλημα υποτίθεται λύνουμε.
Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε μας διαφεύγει συχνά ότι η απώλεια εισοδήματος μπορεί και πρέπει να αντισταθμιστεί με πολιτικές εξοικονόμησης. Δεν μιλάμε για αναγκαστικές περικοπές αλλά τον εξορθολογισμό τομέων όπου η σπατάλη είναι γνωστή, πασιφανής και συχνά τερατώδης. Τέτοιες πολιτικές θα έπρεπε από καιρό να ασκούνται συστηματικά και εντατικά σε εθνική κλίμακα. Όμως ακόμη και στις περιπτώσεις που υλοποιούνται καταλήγουν στο τέλος άχρηστες κάτω από το βάρος ανίατων γραφειοκρατικών αγκυλώσεων.
Ο τομέας όπου κάποιος μπορεί να παρέμβει άμεσα είναι ο τομέας της ενεργειακής λειτουργίας και συμπεριφοράς των κτιρίων και τα περιθώρια εξοικονόμησης τεράστια μαζί με τα συνακόλουθα οφέλη.
Παθητική λειτουργία των κτιρίων ή
γιατί ρωτάμε «πόσο καίει» το αυτοκίνητό και δεν ρωτάμε «πόσο καίει» το σπίτι μας;
Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα ξοδεύει για θέρμανση, κατά κεφαλήν, περισσότερα από τη Φινλανδία. Αυτό το ούτως ή άλλως εντυπωσιακό δεδομένο γίνεται εφιαλτικό στις σημερινές συνθήκες κρίσης και η αδράνεια απολύτως ακατανόητη σ' έναν τομέα όπου θάπρεπε να υπάρχει πραγματικός πόλεμος εναντίον της σπατάλης.
Όπως σχεδόν όλα τα προβλήματα στη χώρα μας ασχολούμαστε ελάχιστα με τις αιτίες και πολύ με τα συμπτώματα. Αντί να επενδύσουμε στην ενεργειακή θωράκιση των κτιρίων αναπληρώνουμε τις απώλειες με λογικές επιδοτήσεων που προφανώς αναπαράγουν κάθε είδους ελλείμματα και όχι μόνο. Απόδειξη όλων αυτών είναι αυτό που συμβαίνει τα Πιστοποιητικά Ενεργειακής Επάρκειας των Κτιρίων.
Το 2008 η χώρα μας ενσωμάτωσε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση την Κοινοτική Νομοθεσία που επιβάλλει τον έλεγχο της Ενεργειακής Συμπεριφοράς των κτιρίων. Η συνέχεια είναι γνωστή: Η σπουδαία αυτή δυνατότητα εκφυλίστηκε γρήγορα, αφ' ενός σε μια γραφειοκρατική πολιτική με πενιχρά αποτελέσματα (πρόγραμμα “Εξοικονομώ κατ' οίκον”) κι αφ' ετέρου σ’ έναν θλιβερό καυγά μεταξύ συντεχνιών για δικαιώματα υπογραφής και ελάχιστες αμοιβές ενώ καμμιά κουβέντα δεν γίνεται για την ουσία δηλαδή για τη δυνατότητα να πέσουν χρήματα στην αγορά, να θωρακιστούν τα σπίτια, να δουλέψει κόσμος και να ξοδέψουμε για θέρμανση μέχρι και 50% λιγώτερο σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς. Και στο μεταξύ δεν μπορούμε να συμμαζέψουμε τα ελλείματα. Από πού θα βρεθούν τα χρήματα; Εδώ μπαίνει το ζήτημα της εξίσωσης των τιμών.
Η πρόταση
1. Να εξισωθούν άμεσα και χωρίς κανένα δισταγμό οι τιμές πετρελαίου κίνησης και θέρμανσης.
2. Η επιβάρυνση που θα προκύψει για τα νοικοκυριά να αντισταθμιστεί όχι με επιδότηση στην αγορά πετρελαίου αλλά με επιδότηση στην ενεργειακή θωράκιση έτσι ώστε να επιτευχθεί μια πιστοποιημένη εξοικονόμηση στο κόστος λειτουργίας κάθε σπιτιού.
3. Η επιδότηση να κλιμακωθεί ανάλογα με τα κλιματικά δεδομένα κάθε περιοχής.
Η πολιτική αυτή έχει μόνο πλεονεκτήματα γιατί:
1. Εξαφανίζει τις παρενέργειες από τις δυσλειτουργίες που υπάρχουν σήμερα στην αγορά του πετρελαίου (λαθρεμπόριο, φοροδιαφυγή, διαφθορά) με αντίστοιχο μεγάλο δημόσιο οικονομικό όφελος.
2. Η προτεινόμενη ενεργειακή θωράκιση θα προκύψει από χρήματα εξοικονομούμενα κι όχι από επιπλέον πόρους.
3. Τα χρήματα που θα διατεθούν ως επιδότηση της ενεργειακής θωράκισης θα πάνε στη δική μας αγορά όπου θα δουλέψει κόσμος ενώ αν επιδοτηθεί η τιμή του πετρελαίου τα χρήματα θα εξαχθούν.
4. Η εξοικονόμιση που θα προκύψει από την ενεργειακή θωράκιση θα πληρωθεί μια και μοναδική φορά ενώ οι κάθε είδους επιδοτήσεις πληρώνονται κάθε χρόνο.
5. Η ενεργειακή θωράκιση των σπιτιών εξοικονομεί και το καλοκαίρι ενώ η επιδότηση του πετρελαίου προφανώς όχι.
5. Στη λύση αυτή δεν συμμετέχουν βενζινοπώλες.
Θα πρέπει στη φάση της εφαρμογής να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στην αποφυγή γραφειοκρατικών αγκυλώσεων που συνήθως δεν είναι αθώες. Είναι θέμα βούλησης.
