Καθώς βρισκόμουν ο ίδιος κοντά και δεν υπήρχε διαθέσιμο περιπολικό εκείνη την ώρα στην Παιονία — λογικό, αφού οι δυνάμεις μας παραμένουν αποδεκατισμένες εξαιτίας της απαράδεκτης πολιτικής του Υπουργείου και της αδιαφορίας των τοπικών παραγόντων — συνάντησα το παρ’ ολίγον θύμα στην οικία της.
Η κυρία ήταν ιδιαίτερα οργισμένη, ενώ, παρά την ηλικία της, είχε τρομερή διαύγεια. «Πήραν το τμήμα μέσα από το χωριό», εννοώντας το Τ.Σ.Φ. Αξιούπολης, με έδρα την Ειδομένη, «και το εξαφάνισαν», μου είπε. «Και μας άφησαν στο έλεος του Θεού».
Το ξανατονίζω. Μία ηλικιωμένη, στο τελευταίο κυριολεκτικά σπίτι της Ελλάδας, σε ένα χωριό όπου έχουν απομείνει όλοι κι όλοι 50 κάτοικοι…
Το 2016, μία μερίδα συνδικαλιστών εναντιωνόμασταν στο κλείσιμο αστυνομικών υπηρεσιών στην περιφέρεια και την παραμεθόριο. Ο λόγος ήταν απλός και διττός: δεν ξεγυμνώνεις περαιτέρω την ήδη αποδεκατισμένη από την υπογεννητικότητα και γενικότερα ξεχασμένη επαρχία. Παράλληλα, ήμασταν μαθηματικά βέβαιοι — και δικαιωθήκαμε πλήρως — ότι το κλείσιμο των υπηρεσιών δεν θα οδηγούσε σε καμία εξοικονόμηση προσωπικού, αλλά θα αποτελούσε ευκαιρία για τη ραγδαία υποβάθμιση της αστυνόμευσης.
Και όταν λέω ότι δικαιωθήκαμε, το λέω με στοιχεία:
Τα Α.Τ. Γουμένισσας, Αξιούπολης και Πολυκάστρου διέθεταν εκείνα τα χρόνια τρεις περιπολίες στην Παιονία ανά οκτάωρο. Σήμερα, μετά βίας διατίθεται μία.
Τα Α.Τ. Σάντας - Μαυρονερίου - Δροσάτου - Κιλκίς διέθεταν 4 περιπολίες ανά οκτάωρο και τώρα το Α.Τ. Κιλκίς μετά βίας διαθέτει μία για ολόκληρο τον Δήμο!
Τα δύο Τμήματα Συνοριακής Φύλαξης στην Παιονία διέθεταν έξι περιπολίες ανά οκτάωρο. Σήμερα, μετά βίας διατίθεται μία. Εκείνα τα χρόνια δε , ξεπερνούσαν τους 200 αστυνομικούς. Σήμερα, μετά βίας αγγίζουν και τα δύο μαζί τους 80
Το Α.Τ. Γουμένισσας κυριολεκτικά είναι για «κλείσιμο», αφού έχουν απομείνει μόλις 20 αστυνομικοί, με το ¼ να απαιτείται αποκλειστικά για το Γραφείο Ταυτοτήτων.
Εάν θέλεις να κάνεις αναδιάρθρωση και να σφραγίσεις υπηρεσίες, πρώτα διασφαλίζεις τη μελλοντική και επαρκή αστυνομική λειτουργία με προεδρικά διατάγματα και μετά προχωράς. Και πάλι, σέβεσαι την παραμεθόριο και τους λιγοστούς κατοίκους της. Δεν κλείνεις υπηρεσίες αδιακρίτως.
Αυτές οι υπηρεσίες είναι κυριολεκτικά φάροι φωτός μέσα στο σκοτάδι που η ίδια η Πολιτεία, με τις ενέργειες και τις παραλείψεις της, επέτρεψε να εξαπλωθεί.
Το Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Πολυκάστρου, με έδρα τους Ευζώνους, επί τρεις και πλέον δεκαετίες αποτελούσε έναν τέτοιο φάρο στην παραμεθόριο, όπως και το Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Αξιούπολης, με έδρα την Ειδομένη.
Κάποιοι, όμως, αποφάσισαν να τα σφραγίσουν και να τα μεταφέρουν «ενοποιημένα» και πλέον αποδεκατισμένα, μακριά από κατοικημένες περιοχές. Γιατί έτσι τους βόλευε. Με γελοίες δικαιολογίες, απέναντι ακόμη και στις εμπεριστατωμένες αναφορές του τότε Διοικητή του Τ.Σ.Φ. Πολυκάστρου, ο οποίος τεκμηρίωνε την αναγκαιότητα μη εφαρμογής του σχεδίου συνένωσης και απομάκρυνσης των υπηρεσιών από τις έδρες των ακριτικών χωριών.
Γίναμε αποδέκτες φωτογραφιών από το εγκαταλελειμμένο πλέον κτίριο του πρώην Τ.Σ.Φ. Πολυκάστρου. Άτομα — προφανώς λαθρομετανάστες — διέρρηξαν το κτίριο και το βεβήλωσαν.
Μέσα στον ακόμη κατοικημένο οικισμό των Ευζώνων. Δεν βεβήλωσαν απλώς ένα κτίριο. Βεβήλωσαν την ιστορία του ίδιου του χωριού. Απαξίωσαν με χυδαίο τρόπο το ίδιο το ελληνικό κράτος και την Αστυνομία.
Και για να προλάβω τους καλοθελητές: το κτίριο εγκαταλείφθηκε ορθά τη στιγμή που η υπηρεσία σφραγίστηκε και οι δυνάμεις απομακρύνθηκαν, σε μια τοποθεσία 10 χιλιόμετρα μακριά, κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά. Οι δυνάμεις του νομού παραμένουν αποδεκατισμένες από την πολιτική αδιαφορία και, εννοείται, όσες έχουν απομείνει είναι απαραίτητο να βρίσκονται δίπλα στον πολίτη και όχι να φυλάνε άδεια κτίρια.
Παρόλα αυτά, αυτές οι εικόνες δεν μπορούν παρά να προκαλούν σε όλους ντροπή και αποτροπιασμό.
Συμβολίζουν την εγκαταλειμμένη παραμεθόριο .
Συμβολίζουν την απαξίωση των αστυνομικών .
Συμβολίζουν τους ηλικιωμένους μας, τους πραγματικούς φύλακες της παραμεθορίου, που τους θυμούνται μόνο όταν έχουν εκλογές.
(Ο Χρήστος Καργιοτούδης είναι πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Ν. Κιλκίς)
