Όλα δείχνουν ότι καθώς διαβάζετε τούτες τις γραμμές θα έχει ανακοινωθεί η σύνθεση της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας που συγκρότησαν Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ για να αντιμετωπίσουν την κρίση και κυρίως να επαναδιαπραγματευθούν το μνημόνιο. Είναι λοιπόν ευκαιρία, τηρουμένων των αναλογιών, να αναληφθούν ανάλογες πρωτοβουλίες από όλους τους φορείς, εκπροσώπους και αντιπροσώπους του κιλκισιακού λαού προς την κατεύθυνση της υπέρβασης χρόνιων δυσλειτουργιών και ικανοποίησης καίριων αναγκών του τόπου.
Είναι απογοητευτικό ότι παρά τις παχυλές διακηρύξεις και κατά καιρούς δηλώσεις υψηλόβαθμων αξιωματούχων του κράτους και του νομού, μια σειρά από έργα καρκινοβατούν εδώ και χρόνια.
Ειδικότερα:
- Ο αυτοκινητόδρομος Κιλκίς – Θεσσαλονίκης παραμένει ημιτελής, δέκα περίπου χρόνια αφότου δημοπρατήθηκε η κατασκευή της πρώτης φάσης του. Το έργο της δεύτερης φάσης αναμένει ακόμα την έναρξη εργασιών κι ενώ ο εργολάβος τυπικά εγκαταστάθηκε στο εργοτάξιο πριν από 13 μήνες.
- Το κουφάρι του κλειστού κολυμβητηρίου της πρωτεύουσας του νομού αναμένει επί επταετία περίπου μια απάντηση για την τύχη του. Θα ολοκληρωθεί κάποτε η κατασκευή ή θα λειτουργήσει ως μουσειακό έκθεμα που θα διαφημίζει την προγραμματική μας ανεπάρκεια;
- Το Δικαστικό Μέγαρο το αναμένουμε επί μια 20ετία. Πρώην πρωθυπουργός ανήγγειλε μάλιστα προ πενταετίας ότι «κατασκευάζεται με γρήγορους ρυθμούς». Είναι τόσο σκανδαλώδης η υποκρισία των ιθυνόντων και όσων εντέλλονται να δώσουν λύση ώστε να θίγει ευθέως πια τον πολιτικό πολιτισμό του τόπου και την φιλοτιμία των κατοίκων του.
- Το κτήριο του ΤΕΙ και συνολικά η λειτουργία του τμήματος στο Κιλκίς, περί του οποίου τόσες δηλώσεις και –φευ- τόσες αντεγκλήσεις καταγράφηκαν, χρήζουν επιτέλους μιας τελικής διευθέτησης. Θα διεκδικήσουμε δεύτερο τμήμα κι αν όχι ποια μέλλεται να είναι η χρήση του τεράστιου κτηρίου που ανεγέρθηκε, δοθέντος ότι οι ανάγκες στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι πιεστικές;
Δεν είναι όμως μόνο οι καθυστερήσεις ή οι ασάφειες στον τομέα των έργων υποδομής.
Το πρόγραμμα παραγωγής ήπιων μορφών ενέργειας αποτελούσε για το ν. Κιλκίς μια θαυμάσια προοπτική. Εκατοντάδες αιτήσεις όμως φωτοβολταϊκών παραμένουν εγκλωβισμένες επειδή ως πολιτεία βάλαμε μπροστά από το άλογο το κάρο. Κανείς δεν φρόντισε τι θα γίνει το ρεύμα που θα παράγεται και με ποια δίκτυα θα μεταφέρεται.
Το Πολύκαστρο και η ευρύτερη περιοχή αναμένουν επί μια 20ετία επίσης τη θεσμοθέτηση ενός Βιομηχανικού Πάρκου για να υποδεχθούν επενδύσεις. Επί δημαρχίας Γιώργου Δαμιανίδη υποβλήθηκε το αίτημα. Και ακόμα παραμένει αίτημα.
Η διατροφική γεωργία – κτηνοτροφία παραμένει το ισχυρότερο ίσως παραγωγικό πλεονέκτημα του νομού, καθώς δίπλα μας βρίσκεται η Θεσσαλονίκη του ενός εκατομμυρίου καταναλωτών.
Σε πείσμα των καιρών και της μεγάλης πρόσκλησης όμως μόνο δηλώσεις γίνονται από καιρού εις καιρό χωρίς να αναληφθεί καμιά σοβαρή πρωτοβουλία παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου.
Και μόνο η απλή απαρίθμηση όσων ακόμα σοβαρών θεμάτων απαιτούν πειστικές απαντήσεις συγκροτεί έναν κατάλογο που θα μπορούσε να αποτελέσει το κοινό προγραμματικό πεδίο όπου είναι υποχρεωμένη η τοπική μας κοινωνία δια των εκπροσώπων της να βρει κοινή γλώσσα συνεννόησης.
Συνηθίζουμε να λέμε πως οι καιροί άλλαξαν, οι ανάγκες απαιτούν συνεργασία κ.ο.κ
Αλλά πόσο πειστικοί είμαστε όταν το διεκδικούμε τους αρχηγούς των κομμάτων και δεν μπορούμε να το κατακτήσουμε στα «μικρά» του τόπου μας;
Ιδού λοιπόν το πραγματικό πεδίο μιας δικής μας κυβέρνησης τοπικής σωτηρίας.
