ΜΝΕΙΑ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΗΜΕΡΑ

Για την αδούλωτη Ποντιακή μας συνιστώσα,

για τους μαυραετούς των βουνών της Σάντας και του Μελά (Σουμελά),

για τους μαυροφορεμένους του Ακριτικού Ελληνισμού,

γι' αυτούς που μετέτρεψαν τον Άξενο σε Εύξεινο Πόντο,

γι' αυτούς που διέσωσαν την πανάρχαια κατάληξη -ίδης στα επώνυμά μας για να θυμίζει τον γεννήτορα,

για 'κείνους που κράτησαν μιά πανάρχαια λαλία , μια φωνή ράτσας υψικαμίνου,

που τιμούν τη γή που κάθε φορά τους φιλοξενεί κι ας ίπτανται ελισσόμενοι στους πυρρίχειους,

γι' αυτούς που τους "λουκουμάδες" τους αποκαλούν ακόμα (και πάντα) "ωτία",

που τους βλέπεις να χορεύουν σφιχτά στα τρισχιλιόχρονα μελανόμορφα αγγεία,

σ' όσους έχτισαν και γιγάντωσαν πόλεις σαν τα Κοτύωρα, την Ριζούντα, την Σαμψούντα, την  Κερασούντα και την Τραπεζούντα,

σ' αυτούς που έδιναν την απαραίτητη για την επιβίωση των λοιπών Μικρασιατικών πληθυσμών σκληράδα ,

στους γεννήτορες των Υψηλάντηδων και των Κομνηνών

σ' όσους φίλησαν το χέρι του ασυμβίβαστου και ανυπότακτου Χρύσανθου (Χαρίλαου Φιλιππίδη) ,

σ' αυτούς που έδωσαν νέα ζωή σε παραμελημένες περιοχές της Ελλαδικής Γής,

σ' όσους τραγουδούν ακόμα το "αητός επαραπέτανεν",

στους νευρώδεις, επίμονους και συνάμα βαθειά συναισθηματικούς Ποντίους της διπλανής πόρτας,

σ' εκείνους που έκλαψαν για τη Ρωμανία που "επάρθεν", αλλά και πίστεψαν με όλη την ψυχή τους ότι "η Ρωμανία κι αν επέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο...",

σε όσους αποκαλούν ακόμα τα δικά μας "τ' εμέτερα", τα παιδιά "παιδία" κι αντί να πουν "τα τραγούδια μας" επιμένουν να λένε "τα τραγωδία μας"...

κι ακόμα -και κυρίως- μνεία της μνήμης των βασανισθέντων και διά μαχαίρας "τελειωθέντων" αδικοχαμένων αδελφών ...

όπως και μνεία των μαυροθαλασσιτών που μιλούν ακόμα τα ρωμέικα στα κακοτράχαλα βουνά της βορειοανατολικής Τουρκίας ...

Υ.Γ.  Ο Θεόδωρος Φιλιππίδης, Θρακιώτης-Μικρασιάτης στην καταγωγή, γεννήθηκε στην Καρυδιά Κομοτηνής το 1951. Σπούδασε ιατρική στη ΣΣΑΣ Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε στην αεροπορία ως παθολογοανατόμος, φθάνοντας στα ανώτατα αξιώματα. Ήταν λόγιος γιατρός με βαθιά παιδεία και ήταν απόλαυση να συζητάς μαζί του ζητήματα ποίησης, λογοτεχνίας, ιστορίας, φιλοσοφίας. Δημοσίευε  άρθρα με το ψευδώνυμο «Νικομήδης». Το 2008 κυκλοφόρησε η ποιητική του συλλογή ¨Κριοί πολιορκίας». Δυστυχώς για την κοινωνία έφυγε από την επίγεια ζωή τον Αύγουστο του 2025.  

Τάσος Γιοβανούδης

Κιλκίς 19 Μαΐου 2026