Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012 23:00
Λάζαρος Παυλίδης: Η άλλη πλευρά της εποχής μας: Η τόνωση της Ελληνικής υπαίθρου
Οι τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα σημαδεύτηκαν από το κύμα της αστυφιλίας. Η γιγάντωση των αστικών κέντρων και η οικονομική ανάπτυξή τους, σε συνδυασμό με τον σταδιακό μαρασμό της υπαίθρου ανάγκασε πλήθος ατόμων να εγκαταλείψουν τις έδρες τους στην Ελληνική επαρχία και να αναζητήσουν ευκαιρίες ζωής και επαγγελματικής ανέλιξης στις μεγάλες πόλεις. Αυτό το φαινόμενο είχε ως αποτέλεσμα το γιγαντισμό κυρίως της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και τη ραγδαία οικιστική ανάπτυξη και επέκτασή τους.
Οι καιροί όμως άλλαξαν και πλέον η αποκέντρωση που οι δημόσιοι φορείς και οι διάφορες πολιτικές ευαγγελίζονταν πριν από μία δεκαετία, έλαχε να λάβει σάρκα και οστά στις μέρες μας, όχι λόγω σχεδιασμού αλλά λόγω ανάγκης. Η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος ζωής αλλά και τις πρόσφατες μειώσεις των μισθών σχεδόν σε όλους τους τομείς απασχόλησης ωθεί ολοένα και περισσότερο τους κατοίκους των πόλεων να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.
Μέσα σε αυτόν τον συντηρητισμό που εκφράζει το κύμα επαναπατρισμού του εργατικού δυναμικού, σκόπιμο είναι να διακρίνουμε και τον αισιόδοξο χαρακτήρα του. Γιατί η αλήθεια έχει πάντα δύο όψεις: Μπορεί ο κύριος λόγος εγκατάλειψης των αστικών κέντρων να είναι η έλλειψη θέσεων εργασίας και η δυσβάσταχτη ζωή στις μεγάλες πόλεις, όμως η μεγάλη επιστροφή χιλιάδων κατοίκων των πόλεων στην επαρχία, είναι ικανή να τονώσει την ελληνική ύπαιθρο και να δώσει ζωή στις αγροτικές και ημιαστικές περιοχές.
Το Κιλκίς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα περιοχής που λόγω της γειτνίασης με τη Θεσσαλονίκη, αιμορράγησε τις τελευταίες δεκαετίες με τη συνεχή μετακίνηση πληθυσμού – κυρίως μάλιστα καταρτισμένου και υψηλού μορφωτικού επιπέδου- προς τη Θεσσαλονίκη. Κι όμως, οι δυσκολίες της εποχής ωθούν προς τον επαναπατρισμό πολλούς νέους που παρά την δυσοίωνη περίοδο που ζούμε μπορούν να φέρουν νέα πνοή στην περιοχή μας.
Νέοι επιστήμονες καταρτισμένοι, με πλούσιες σπουδές και επαγγελματική εμπειρία, επιστρέφουν στις πατρογονικές εστίες επανεκτιμώντας τις προοπτικές απασχόλησης που τους παρέχονται στην Ελληνική επαρχία αλλά και την αναμφισβήτητη ποιότητα ζωής που απολαμβάνουν σε ένα πιο περιορισμένο μεν αλλά σίγουρα πιο υγιές περιβάλλον.
Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη το πνεύμα αλληλεγγύης που εξακολουθεί να διαπνέει τους κατοίκους της περιοχής μας, η ελπίδα ότι όλοι οι νέοι που αποφασίζουν να επαναδραστηριοποιηθούν στο νομό μας, στις πόλεις και στα χωριά του, θα επιτύχουν και θα προοδεύσουν, είναι ζωντανή.
Μια τέτοια αποκέντρωση, έστω και αναγκαστική – επιβαλλόμενη από τις παρούσες τραχιές οικονομικές συνθήκες- μπορεί να αναζωογονήσει και τον τόπο μας, να φέρει και πάλι τον κόσμο κοντά στη γη και την παραγωγή, να ενισχύσει τους κοινωνικούς δεσμούς αλλά και να δώσει αέρα ανάπτυξης σε όλο το νομό Κιλκίς, με κινητήριο δύναμη τη διάθεση, το μεράκι, το διευρυμένο πνεύμα και τον πλούτο των γνώσεων και των εμπειριών που όλοι αυτοί οι νέοι φέρνουν μαζί τους, αρκεί να τους δώσουμε πεδίο δράσης!



