«Πόσα μόρια πιάνεις;»
«Πού περνάς;»
«Ποια σχολή έχει αποκατάσταση;»
Είναι οι πιο συνηθισμένες ερωτήσεις. Είναι όμως και οι λιγότερο ουσιαστικές.
Η πραγματική ερώτηση θα έπρεπε να είναι:
«Ποιος είσαι και σε ποιο περιβάλλον μπορείς να ανθίσεις;»
Η αυτογνωσία προηγείται της επιλογής
Ένας νέος δεν επιλέγει απλώς μια σχολή. Επιλέγει έναν τρόπο ζωής.
Άλλοι άνθρωποι αντλούν ενέργεια από την επαφή με τον κόσμο. Άλλοι χρειάζονται έρευνα, ησυχία και ανάλυση. Κάποιοι αγαπούν τη δημιουργία, άλλοι την οργάνωση, άλλοι την τεχνολογία και άλλοι την προσφορά.
Δεν υπάρχουν «καλές» και «κακές» σχολές. Υπάρχουν κατάλληλες και ακατάλληλες επιλογές για τον κάθε άνθρωπο.
Γι' αυτό ο επαγγελματικός προσανατολισμός δεν είναι μια πρόβλεψη του μέλλοντος ούτε μια λίστα επαγγελμάτων. Είναι μια διαδικασία αυτογνωσίας, κατά την οποία ο μαθητής γνωρίζει καλύτερα τις ικανότητές του, τα ενδιαφέροντά του, τις αξίες του, την προσωπικότητά του και τις πραγματικές δυνατότητές του.
Όταν οι γονείς αποφασίζουν αντί για τα παιδιά
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που συναντάμε κάθε χρόνο είναι η υπερβολική γονική παρέμβαση.
Οι περισσότεροι γονείς λειτουργούν με αγάπη και αγωνία. Θέλουν να προστατεύσουν το παιδί τους από μια λάθος επιλογή. Όμως, πολλές φορές, χωρίς να το καταλαβαίνουν, μεταφέρουν στα παιδιά τις δικές τους επιθυμίες, τις δικές τους ανεκπλήρωτες φιλοδοξίες ή τους δικούς τους φόβους.
«Βάλε Ιατρική γιατί έχει κύρος.»
«Δήλωσε Νομική γιατί πάντα θα έχει δουλειά.»
«Μη φύγεις μακριά.»
«Διάλεξε μια σίγουρη σχολή.»
Όταν η επιλογή γίνεται για να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των γονέων και όχι την προσωπικότητα του παιδιού, το αποτέλεσμα συχνά είναι η απογοήτευση, η εγκατάλειψη σπουδών ή ένας επαγγελματίας που εργάζεται χωρίς ενδιαφέρον και δημιουργικότητα.
Οι γονείς οφείλουν να είναι συνοδοιπόροι, όχι οδηγοί.
Η συμπλήρωση του μηχανογραφικού δεν είναι υπηρεσία της τελευταίας στιγμής
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται όλο και συχνότερα το φαινόμενο η συμπλήρωση του μηχανογραφικού να αντιμετωπίζεται ως μια διαδικασία που μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε μία ή δύο ώρες, βασισμένη αποκλειστικά στις βάσεις εισαγωγής και στις εκτιμήσεις της αγοράς.
Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι η συμβουλευτική σταδιοδρομίας αποτελεί εξειδικευμένο επιστημονικό πεδίο. Απαιτεί γνώση της προσωπικότητας, των ψυχομετρικών εργαλείων, του εκπαιδευτικού συστήματος, της αγοράς εργασίας, των επαγγελματικών δικαιωμάτων, των σύγχρονων τάσεων απασχόλησης και των αναπτυξιακών αναγκών των εφήβων.
Ασφαλώς, πολλοί εκπαιδευτικοί και φροντιστές, μέσα από την εμπειρία τους, προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στους μαθητές τους. Ωστόσο, η εξειδίκευση στη διδασκαλία δεν ταυτίζεται με την εξειδίκευση στη συμβουλευτική σταδιοδρομίας. Όπως δεν θα ζητούσαμε από έναν εξαιρετικό μηχανικό να ασκήσει ιατρική, έτσι και η καθοδήγηση για μια τόσο κρίσιμη απόφαση χρειάζεται την κατάλληλη επιστημονική κατάρτιση.
Η επιτυχία δεν αρχίζει από τη σχολή
Η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να πιστεύει ότι η επιτυχία εξαρτάται από το όνομα του πανεπιστημίου ή το κύρος μιας σχολής.
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Η επιτυχία εξαρτάται από το αν ένας άνθρωπος αγαπά αυτό που κάνει, εξελίσσεται συνεχώς, αποκτά δεξιότητες και προσαρμόζεται στις αλλαγές.
Το μηχανογραφικό δεν καθορίζει ολόκληρη τη ζωή ενός νέου. Είναι όμως μια αφετηρία. Και όπως κάθε αφετηρία, αξίζει να βασίζεται όχι στον φόβο, ούτε στις κοινωνικές προσδοκίες, ούτε στις μόδες της εποχής, αλλά στη γνώση του εαυτού.
Γιατί η σωστή επιλογή δεν είναι απαραίτητα εκείνη που έχει τα περισσότερα μόρια.
Είναι εκείνη που επιτρέπει σε έναν νέο άνθρωπο να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του.



