Το νερό είναι πηγή ζωής, αυτό το ξέρουμε όλοι. Όσοι το έχουμε, το θεωρούμε αυτονόητο και φυσιολογικό να το σπαταλάμε χωρίς κανένα ενδοιασμό. Το σεβόμαστε και το προσέχουμε μόνο όταν αρχίζει να μας λείπει, ή όταν έχει κάποιο πρόβλημα ρύπανσης, ή  όταν η δημοτική αρχή αποφασίζει να αυξήσει την τιμή του.
Πόλεις και χωριά θεωρούνται προνομιούχα και τυχερά αν δίπλα τους έχουν κάποια λίμνη ή κάποιο ποτάμι. Το οφέλη για τους κατοίκους και τον τόπο γενικότερα είναι πολλά και ποικίλα, πράγματα άλλωστε γνωστά εδώ και χιλιάδες χρόνια.
Την δική μας περιοχή όπως λέει και ο θείος Όμηρος στο απαράμιλλο έπος του, την “Ιλιάδα”, την διασχίζει και την καρπίζει ο ευρύ ρέοντας Αξιός.
...Αυτάρ Πυραίχμης άγες Παίονας αγκυλότοξους τήλοθεν εξ Αμυδώνος, απ' Αξιού ευρύ ρέοντος, Αξιού, ού κάλλιστον ύδωρ επικίδναται αία.
(Ύστερα ο Πυραίχμης ήταν ο αρχηγός των Παιόνων με τα καμπύλα τόξα, που είχε έρθει από μακριά, από την Αμυδώνα1, από τον Αξιό με το μέγα ρέμα τον Αξιό που το νερό του είναι το πιο καλό απ' όσα σκορπίζονται πάνω στη γη).
Από τότε “είδε και έζησε” ολλά ο ευρυρέοντας Αξιός, τάϊσε και πότισε ανθρώπους και όλα τα ζωντανά του Θεού, στις όχθες του, ανά τους αιώνες, φιλοξένησε κόσμο και κοσμάκη, κτίστηκαν χωριά και χωριουδάκια, σε πολλά από αυτά εγκαταστάθηκαν μετά την Μικρασιατική Καταστροφή (1922) οι πρόσφυγες Έλληνες από τον Πόντο, τη Θράκη και Μικρά Ασία. Ένα από αυτά, το μικρό και ασήμαντο Καρασούλι, είναι σήμερα η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Νομού Κιλκίς, το Πολύκαστρο.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Αξιός ήταν πάντα στο επίκεντρο της ζωής, έδωσε και δίνει απλόχερα στους νέους του κατοίκους αυτό που έκανε πάντα, δηλαδή ζωή. Όμως αυτοί δεν τον σεβάστηκαν, ειδικά τα τελευταία χρόνια με την άνοδο του βιοτικού τους επιπέδου. Σκουπίδια κάθε είδους και επικίνδυνα πολλές φορές για την ίδια την υγεία τους, απορρίματα κατέληξαν στις όχθες του, ήταν και είναι ακόμη και σήμερα για κάποιους συμπολίτες μας η εύκολη λύση, η πιο κοντινή χωματερή.  Για κολύμπι και ψάρεμα ούτε λόγος πλέον.
Μια φορά όμως τον χρόνο, όλοι εμείς που τις υπόλοιπες 364 ημέρες τον βρωμίζουμε, τον καταστρέφουμε και τον αγννοούμε δίχως ίχνος ενοχής, βάζουμε τα καλά μα και με μπροστάρηδες τους άρχοντες του τόπου, συνοδεύουμε τους ιερείς μας για τον καθιερωμένο αγιασμό των υδάτων, την ημέρα των Θεοφανείων.
Ο καημένος ο Αξιός κάθε φορά κάνει το ίδιο λάθος. Πιστεύει πως κάτι θα αλλάξει στην συμπεριφορά μας, πως δεν θα τον ξεχάσουμε πάλι μόλις τελειώσει το τελετουργικό της εκκλησίας. Πιστεύει ο αφελής πως οι άρχοντες του τόπου θα μεριμνήσουν τουλάχιστον για τους χώρους στους οποίους συγκεντρώνεται ο κόσμος για τον αγιασμό των υδάτων. Μάταια περιμένει, δεν αλλάζει τίποτα.
Η φετινή χρονιά είναι χρονιά αυτοδιοικητικών εκλογών. Καλό θα είναι, παλιοί και νέοι φιλόδοξοι υποψήφιοι άρχοντες αυτού του τόπου να αφήσουν ήσυχο τον γέρο Αξιό. Αρκετές υποσχέσεις και πολλά “θα” πήρε από τους προηγούμενους. Δεν το αντέχει ο φουκαράς τόσο ενδιαφέρον και τόση ευαισθησία. Μέχρι και διαδημοτικό σύνδεσμο ίδρυσαν προκειμένου να τον προστατέψουν. Ύστερα ξόδεψαν κάμποσα εκατομμύρια και έκτισαν έναν όμορφο χώρο αναψυχής, με κιόσκια, παγκάκια, τραπεζάκια, χώρους υγιεινής, δύο μηχανοκίνητες βάρκες για περιηγήσεις στο ποτάμι και πύργους για παρατηρήσεις πτηνών. Ήταν πράγματι πολύ όμορφο. Δυστυχώς όμως δεν λειτούργησε ποτέ, ούτε για μία ημέρα. Αφέθηκε στην εγκατάλειψη και την λεηλασία.
Κάποιο πρόσφατο καλοκαίρι δόθηκε σε ιδιώτη. Κανείς δεν έμαθε μέχρι σήμερα την αλήθεια. Λειτούργησε μόνο ένα καλοκαίρι. Σήμερα ο ιδιώτης κρατά τον χώρο κλειστό και διεκδικεί από το Δήμο ένα σεβαστό ποσό, οι δε βάρκες αγνοούνται. Εκείνο το καλοκαίρι ο Αξιός πίστεψε πραγματικά πως τώρα όλα θα αλλάξουν, πως θα γίνει ξακουστός και διάσημος, πως ο κόσμος θα τον επισκέπτεται πλέον τακτικά και όχι μόνο
μία φορά τον χρόνο.

1 Το 1972 ο Άγγλος ιστορικός N.HAMMOND στο βιβλίο του “Η ιστορία της Μακεδονίας” διατύπωσε την άποψη ότι η τούμπα της Βαρνταρόφτσα (Αξιοχώρι) θα μπορούσε να είναι η Αμυδώνα του Ομήρου. Μετά δε τις ανασκαφές και γεωλογικές έρευνες γερμανών αρχαιολόγων στην τούμπα του Καστανά (1975-1979) ο Γερμανός καθηγητής Μπέρναρντ Χένσελ θα είναι κατηγορηματικός. “Εδώ στο Αξιοχώρι ήταν το κέντρο ενός βασιλείου, στο οποίο ανήκει η περιοχή μέχρι τον Καστανά και πιθανότατα μέχρι το Λιμνότοπο”.