Είναι αλήθεια, πως από νόμους και κανονισμούς λειτουργίας έχουμε να «φάνε και οι κότες»  Εκεί που πάσχουμε και αδιαφορούμε είναι η εφαρμογή τους. Από τον γενικό αυτόν κανόνα δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν οι δημοτικές αρχές, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις είναι από ελαστικές ως αδιάφορες. Γράφω αυτό το κείμενο με αφορμή μια πρόσφατη απόφαση του δήμου Θεσσαλονίκης.  Σύμφωνα μ’ αυτήν, ανατέθηκε σε υπαλλήλους του δήμου να παρακολουθούν και να ελέγχουν την τήρηση του κανονισμού καθαριότητας, να βεβαιώνουν παραβάσεις με  δικαίωμα επιβολής προστίμων με ειδικά τριπλότυπα μπλοκ.
Ειδικότερα θα κόβουν πρόστιμα σε όσους πετούν σκουπίδια, μετακινούν τους κάδους απορριμμάτων, ρυπαίνουν με αφίσες, αλλά και σε όσους εγκαταλείπουν τοξικά και άλλα λύματα επικίνδυνα για τη δημόσια ασφάλεια.
Πρόστιμα θα επιβάλλονται σ’ όσους εγκαταλείπουν ασυσκεύαστα είδη στο πεζοδρόμιο, χώματα και μπάζα, και σ’ όσους δεν τηρούν (καταστηματάρχες) τον κανονισμό λειτουργίας πλατειών και πεζοδρομίων.
Επίσης για φθορές στον αστικό εξοπλισμό καθαριότητας, μνημείων, παιδικών χαρών κ.λπ.
Μένει ν’ αποδειχθεί εάν αυτή η απόφαση: πρώτον, φέρει κάποιο αποτέλεσμα και δεύτερον αν βρει μιμητές, γιατί αυτό το χάλι στους ελληνικούς δρόμους και στις πόλεις πρέπει κάποτε να σταματήσει, ένα χάλι για το οποίο όλοι έχουμε  ευθύνη.
Πρέπει να είμαστε (όπως και σε άλλα αρνητικά) η μοναδική Ευρωπαϊκή χώρα στην οποία το μουντζούρωμα και η αναγραφή συνθημάτων σε τοίχους και πινακίδες έχει καταντήσει σήμα κατατεθέν της χώρας μας.
Βλέπεις τα σχολεία, τα πανεπιστήμια μας, και γενικά τους δημόσιους χώρους μας και μαυρίζει η ψυχή σου κάνοντας σύγκριση με άλλες χώρες.
Εκεί όμως που δίνουμε τα ρέστα μας είναι η ανεξέλεγκτη αφισοκόληση.  Δεν υπάρχει στην ελληνική επικράτεια κολώνα, γέφυρα, κτήριο, τηλεφωνικός θάλαμος και άλλα απίθανα που να μην έχουν «φιλοξενήσει» έστω και μια φορά, κάποια αφίσα ή πανό.  Ειδικά οι ξύλινες κολώνες της ΔΕΗ «αναστενάζουν» κυριολεκτικά. Το τι κάρφωμα και τι αφίσα έχουν δεχθεί τα τελευταία χρόνια, δεν λέγεται. Και τι δεν έχουν προβάλλει οι φουκαριάρες, κηδείες, μνημόσυνα, πανηγύρια, μπαράκια, συναυλίες, ενοικιαζόμενα, παροχές υπηρεσιών, γενικώς τα πάντα, και πάντα αφιλοκερδώς.
Απέναντι, σ’ αυτά, τα απλά αλλά χρονίζοντα προβλήματα οι δημοτικές αρχές  έχουν την υποχρέωση και την ευθύνη να δώσουν λύσεις.  Αλλιώς τι νόημα έχουν οι κανονισμοί, οι αντιδημαρχίες, και οι διάφορες επιτροπές;