Πλανώνται γραμμές στην σκέψη μου εμπλουτισμού άρθρου για τον οικισμό εργατικών κατοικιών να γράψω που από την αυγή του 1987 πριν 25 χρόνια βρέθηκα με όνειρα και όρεξη για κάθε δημόσια προσφορά. Δεν μέτρησα είναι αδύνατον να μετρηθούν προτάσεις και ενέργειες για κάθε θέμα για κάθε πρόβλημα με ένα αποτέλεσμα να μη χωρούν σε τόμο. Κάθε γωνιά, κάθε πεζόδρομος, σημεία πλατείας, παιδικής χαράς και περιμετρικού του οικισμού δρόμου και προς όλα τα σημεία περιβάλλοντος δημόσιων χώρων υπάρχει κατάθεση πνευματική και χειρονακτική ψυχής. Κάθε δένδρο από μωρό ακόμα και κάθε κλαδί χαϊδεύτηκε από τα χέρια μου.
Αρχίζω λοιπόν με τίτλο αυτόν του ποιητή για τον πίσω των καταστημάτων της πλατείας πεζόδρομο μήκους πενήντα μέτρων. Ανέστειλα την ολοκλήρωση του άρθρου μετά την διαπίστωση ότι δεν χωρά η ιστορία του.
Μελετήθηκε ως ο πίσω των τριών καταστημάτων και της αίθουσας συγκέντρωσης που διαθέτουν πίσω πόρτες σε περίπτωση φορτοεκφορτώσεων και σύνδεση τεσσάρων παροχών νερού και σύνδεση με τον αποχετευτικό αγωγό. Στα δένδρα που φυτέψαμε κατατέθηκε μεγάλο κομμάτι της προσωπικής μου εργασίας για να έχουν το σημερινό σχήμα με τα κλαδιά να μη σκαλώνουν στα κεραμίδια.
Μετά την ανακαίνιση της πλατείας έγινε ο μόνος πεζόδρομος χωρίς κράσπεδο και εντάθηκε η χρήση του με αυτοκίνητα από τους μόνιμους κατοίκους του οικισμού. Από γερανό που μετέφερε και απόθεσε υλικά της ανακαίνισης υποχώρησε η άσφαλτος πάνω από τον σωλήνα αποχέτευσης του καταστήματος και άνοιξε τρύπα επικίνδυνη για αυτοκίνητα. Εξ αρχής πρότεινα να ανοίξει η πορεία του σωλήνα και να αποκατασταθεί αλλά ο Δήμος προτιμούσε να αποκαθιστά πρόχειρα. Τρεις φορές γέμισε από συνεργείο και πέντε φορές με προσωπική εργασία αλλά υποχωρούσε ξανά και ξανά. Σήμερα στο ασφαλτικό επικάλυψης άνοιξε μικρότερη τρύπα που γέμισα αλλά παραμένει η επικινδυνότητα.
Από την πίσω πλευρά των καταστημάτων έγιναν άστοχες παρεμβάσεις για λεβητοστάσια που χάλασαν τις πίσω όψεις των καταστημάτων εσωκλείοντας κιβώτιο μετρητή ΔΕΗ και φρεάτιο ύδρευσης.
Από τα οπορωφόρα δένδρα των κατοικιών με κλαδιά πάνω από τον δρόμο έριχναν τους καρπούς τους. Ελιές, βερίκοκα, σύκα, αχλάδια και φύλλα λέρωναν περισσότερο από κάθε άλλον αυτόν τον πεζόδρομο. Το σκηνικό συμπληρωνόταν με πέτρες, αιχμηρά μεταλλικά αντικείμενα και ότι δεν φαντάζεστε που μετέφεραν παιδιά αγνοώντας κινδύνους.
Φιλοξένησε το τρέιλερ του συλλόγου μας Ποντίων Κιλκίς «οι Αργοναύτες» τρία χρόνια. Στάθμευσε με τον ένα τροχό επί του πεζοδρομίου για να επιτρέπει την διέλευση Ι.Α. από το υπόλοιπο οδόστρωμα. Η φροντίδα για το φρένο του, τις πέτρες εμπόδια να μη κυλήσει και χτυπήσει παιδιά που αρέσκονταν να ανοίγουν τον μουσαμά για πρόσβαση στην γεμάτη από εξοπλισμό του Πρότεινα τον ηλεκτροφωτισμό του με έναν ή δύο δημοτικούς λαμπτήρες ως τον μόνο που ήταν σκοτεινός αλλά εκτιμήθηκε από τον Δήμο ότι θα καλυφθεί με την αντικατάσταση των λαμπτήρων της πόλης με ισχυρότερες που τότε άρχισε, κάτι που αποδείχτηκε αναποτελεσματικό για αυτόν τον πεζόδρομο.
Ο πεζόδρομος δεν φαίνεται στο Google Earth γιατί τον επικαλύπτουν τα μεγάλα δένδρα με αποτέλεσμα πολλοί να τον επιλέγουν για παρκάρισμα τους καλοκαιρινούς μήνες.
Σε αυτόν τον δρόμο πετούσαν τα πλαστικά και άλλα κουτάκια ελάχιστα ευτυχώς παιδιά από σπίτια που δεν κατάλαβαν ότι έχουμε μπλε κάδους για ανακύκλωση.
Στο κάτω του σταυροδρόμι έμπαιναν εμπόδια από τελευταίο κάτοικο του οικισμού για να μη χρησιμοποιείται, ίσως γιατί ενοχλήθηκε από την 25ετή κατάθεση ψυχής μου.
Επειδή ήταν ο πίσω δρόμος και για τους παραπάνω λόγους του αφιέρωνα τα περισσότερα ‘μεροκάματα’ τα τελευταία από τα εικοσιπέντε χρόνια, για σκούπισμα, περιποίηση δένδρων και εργασίες οδοποιίας.
Πληρώνομαι καθημερινά για τα ‘μεροκάματα’ με κουρέλιασμα των πνευματικών λόγων που με έκαναν πρωταγωνιστή της προσωπικής εργασίας.
