Ο Τραμπισμός δεν είναι καλλιτεχνικό κίνημα… όπως ο κλασικισμός, φουτουρισμός, ρεαλισμός, που προάγει τον πολιτισμό και δημιουργεί Σχολές Καλών Τεχνών. O Τραμπισμός παραπέμπει σε υπάρχουσες κοσμοθεωρίες, όχι βέβαια σε εσχατολογικές ή θρησκευτικές, όπως ο Βουδισμός, Μωαμεθανισμός… αλλά ιδεολογικοπολιτικές, όπως o φασισμός, ναζισμός… με τα χαρακτηριστικά του ανορθολογισμού, αλαζονείας, προσωπολατρίας, παράνοιας και εκφοβισμού, αφού ο Τραμπ έχει ως ανάγνωσμα στο κομοδίνο του το Βιβλίο «ο Αγών μου!», του επίσης παρανοϊκού Χίτλερ.
Άλλωστε η φασιστική νοοτροπία του είναι εμφανής σε κάθε τηλεοπτική παρουσία του, χωρίς ή με τη σύζυγό του Μελάνια -την δύστυχη Μελάνια- που πάντα παίζει το ρόλο της μαριονέτας…χωρίς φωνή…χωρίς βούληση!!
Τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης του Τραμπ…τέσσερα χρόνια άγχους, φόβου, βίας και διχασμού. Καμία προσπάθεια βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης, αδιάφορος και ασυγκίνητος ο Ηγεμών…!!
Θυμηθείτε το αποτρόπαιο σκηνικό με τους αστυνομικούς, που πατούσαν με τις μπότες τους το λαιμό και τα άκρα του άτυχου Μαύρου Φλόϊντ, για να του επιφέρουν το θάνατο από ασφυξία! Ο Τραμπ ασυγκίνητος, ενώ όλη η υφήλιος συγκλονίστηκε…!!
Θυμηθείτε τους χιλιάδες νεκρούς από την πανδημία του κορωνοϊού και πάλι ο Τραμπ ασυγκίνητος και αδιάφορος…!
Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να μείνει ισόβιος Πρόεδρος των ΗΠΑ, όπως ο Πούτιν και ο Βορειοκορεάτης Κινγκ – Γιούνγκ. Ακόμη και όταν ηττήθηκε στις εκλογές του έτους 2020, μετά το πέρας της τετραετίας του, δεν παραδέχτηκε την ήττα του, αλλά ζήτησε και πάλι την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων. Ωστόσο δε σταμάτησε τις προσπάθειες του για επάνοδο στην Προεδρία…κατέφυγε στα δικαστήρια, αμφισβήτησε και τις αποφάσεις των δικαστηρίων και αφού απέτυχε και εκεί, κάλεσε τους ομοϊδεάτες του, μέσω διαδικτύου, να καταλάβουν το Καπιτώλιο, τον Ναό της Δημοκρατίας!
Μέσα σε λίγες ώρες, πλήθος κόσμου –μία σέχτα από ομάδες διαφόρων ιδεολογικών αποχρώσεων– φασίστες…νεοναζί…εξτρεμιστές…με κέρατα και προβιές, με πρόσωπα ζωγραφισμένα πολιόρκησαν το Καπιτώλιο. Σπάζοντας παράθυρα και πόρτες εισήλθαν στους διαδρόμους και τις αίθουσές του και θρονιάστηκαν στις πολυθρόνες και στα γραφεία. Μία βεβήλωση των πάντων…ένα θέατρο του παράλογου…η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου… προσφέροντας έτσι τη μεγαλύτερη χαρά και ευφρόσυνη σε Μόσχα και Πεκίνο…
Τέτοια φαινόμενα δείχνουν αδύναμες Δημοκρατίες και έχουν ως αίτια την πολιτική του λαϊκισμού, του ψεύδους, του αυταρχισμού, της συγκέντρωσης πλούτου στα υψηλά κοινωνικά στρώματα, της συνεχούς αφαίμαξης των ευάλωτων και αδύναμων ομάδων, ώστε ο λαός να αναζητά σωτήρες σαν τον Χίτλερ και τον Τραμπ…
Ας ελπίσουμε ότι η νίκη των Δημοκρατικών θα επαναφέρει την Αμερική στην παγκόσμια Σκηνή, ώστε να επέλθει η ισορροπία των Μεγάλων Δυνάμεων, να επαναπροσδιορισθούν οι σχέσεις Ανατολής και Δύσης και να αποφευχθούν οι πόλεμοι…
Ας ελπίσουμε ότι δε θα γεννηθούν άλλοι Χίτλερ…Τραμπ…Κίσινγκερ…Όστβαλντ και άλλοι όμοιοι τους…!!!
Ας είμαστε, λοιπόν, αισιόδοξοι, με την πίστη επάνω στην ελπίδα…!!!