Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2024, 9:18:16 μμ
Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016 22:26

Οι Εγκληματίες

Του Ανδρέα Μακρίδη 

 

Ξεκίνησε τη ζωή του σαν ένας θρησκευόμενος Γερμανός. Πραγματοποίησε θεολογικές σπουδές στο Λονδίνο και το Άμστερνταμ και υπήρξε μαθητής του διαπρεπούς λουθηρανού θεολόγου Καρλ Μπαρθ. Την τριετία 1937-1940, διετέλεσε και επιθεωρητής του εκπαιδευτικού προγράμματος της ευαγγελικής θεολογικής σχολής στο Βούπερταλ. Τίποτε απ' όλα αυτά ωστόσο, δεν προϊδέαζε για τα έργα και της ημέρες του Μπέντζαμιν Λόχερ στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Ο Λόχερ, δεν υπηρέτησε στην Ελλάδα ως απλός στρατιώτης. Σε ηλικία 33 ετών, βρέθηκε να υπηρετεί ως υπαξιωματικός στην GFP, στην Μυστική Στρατιωτική Αστυνομία του Τρίτου Ράιχ και επικεφαλής της Γκεστάπο στην Κατερίνη. Τα έργα του είναι καταγεγραμμένα στις μαρτυρίες που δόθηκαν ενώπιον των ελληνικών ανακριτικών αρχών μετά την απελευθέρωση, προκειμένου να ζητηθεί από τη Γερμανία η δίωξή του ως εγκληματία πολέμου.

Όπως καταθέτει ο διερμηνέας του, Ναούμ Αβίτσας, στην Κατερίνη ο Λόχερ "οργάνωσε και εξόπλισε τα τάγματα ασφαλείας υπό την ηγεσία του ιλάρχου Γκαρίπη", ενός ανθρώπου που έγραψε τη δική του ιστορία συνεργαζόμενος με τους χιτλερικούς στην Πιερία αλλά και στη Θεσσαλονίκη. Ο ανθυπομοίραρχος της Χωροφυλακής, Αλέκος Θεολόγου, καταθέτει με τη σειρά του, πως ο Λόχερ οργάνωσε “ομάδα τρομοκρατική από διάφορα εγκληματικά στοιχεία” και με τους ανθρώπους αυτούς που αποτελούσαν και την προσωπική του φρουρά, εκτελούσε Έλληνες πολίτες κατόπιν βασανιστηρίων και χωρίς καν οποιαδήποτε τυπική διαδικασία.
“Έχω προσωπικήν αντίληψιν των βασανιστηρίων και των φόνων, διότι την επομένην μεμονωμένης ή ομαδικής εκτελέσεως πολιτών, ανευρίσκαμε τα πτώματα ακρωτηριασμένα" σημειώνει στην κατάθεσή του ο ανθυπομοίραρχος Θεολόγου. “Μου έλεγεν ότι ετέλει εν γνώσει του φόνου και με διέτασσε να μην προβώ εις ταφήν των πτωμάτων, αλλά να τα εγκαταλείπω άταφα δια να παραδειγματιστούν και να τρομοκρατούνται οι κατά των Γερμανών δρώντες [...] Είναι ο κύριος υπεύθυνος των εκτελέσεων αίτινες εγένοντο εις την περιφέρειαν Κατερίνης και Γουμενίτσης, καθώς και του βιασμού πολλών γυναικών και κοριτσιών Κατερίνης, καίτοι εις τον πολιτικόν του βίον, είχε το επάγγελμα του πάστορος...”.

Με τον φάκελο που σχημάτισαν οι ελληνικές αρχές για τον Λόχερ, ζήτησαν την συνδρομή της γερμανικής Δικαιοσύνης για την δίωξή του. Τον Απρίλιο του 1959, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών του Μπόχουμ, ανταποκρίθηκε στο αίτημα του ελληνικού κράτους και ξεκίνησε ανακρίσεις. Η Ελλάδα ωστόσο, ήδη από τον Φεβρουάριο είχε ψηφίσει τον διαβόητο νόμο 3933 “Περί αναστολής διώξεως εγκληματιών πολέμου”. Στα 1964, οι έρευνες για τα έργα της Γκεστάπο στην Κατερίνη, σταμάτησαν τυπικά και για την γερμανική Δικαιοσύνη.

Ο Λόχερ δεν αντιμετώπισε πρόβλημα. Επιστρέφοντας στην Γερμανία διετέλεσε ιεροκήρυκας στο Βούπερταλ, κατέλαβε ανώτερη θέση στην ιεραρχία της λουθηρανικής εκκλησίας στη Βόρεια Γερμανία, και εστάλη μάλιστα ως εκπρόσωπός της στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. Οι χρήστες του διαδικτύου, μπορούν να τον απολαύσουν και στην ιστοσελίδα του Μουσείου Μνήμης Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ, να δίνει συνέντευξη για την στάση των χριστιανών απέναντι στον Χίτλερ, σχεδόν ως “αντιστασιακός”.
Δεν ξέρουμε αν η ελληνική κυβέρνηση, σκοπεύει πραγματικά να αξιώσει τις αποζημιώσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από την Γερμανία, τώρα ή στο μέλλον. Αν είναι όντως ειλικρινής στις εξαγγελίες της, πιστεύουμε πως θα πρέπει πρωτίστως να ανοίξει τους φακέλους των εγκληματιών πολέμου και να ενημερώσει τη γερμανική και διεθνή κοινή γνώμη για τα όργια των χιτλερικών στην Ελλάδα. Ίσως είναι καιρός να τα θυμηθούμε κι εμείς. Η Ιστορία, δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να ξαναγραφτεί.