Στις πρόσφατες εκλογές, η κάλπη έβγαλε συναίνεση, τα κόμματα είδαν αδιέξοδο, αλλά ο λαός βιώνει, με απορία και απογοήτευση, έναν παραλογισμό..! Άραγε, αντιλαμβάνεται κανείς «το νόημα της ιστορίας..»;Είμαστε, σε μια παράδοξη ταξική ψηφοφορία και πολύ φοβάμαι ότι οι προσεχείς εκλογές δεν θα δώσουν λύση στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, που δεν είναι το χρέος, αλλά η δυσλειτουργία του Κράτους! Η χώρα χρειάζεται προγραμματισμό, με αλλαγή κανόνων διοίκησης και εφαρμογής, για να διαθέτει την οργάνωση, τον έλεγχο και την τάξη, που δεν θα επιτρέπει στον κάθε διαφθορέα ή διεφθαρμένο να είναι, εκμεταλλευτής και θύμα, παράλληλα! Ουτοπία, ίσως, αλλά αν δεν είμαστε ειλικρινείς και δεν εργαζόμαστε να γίνουν πράξη, η οικονομική ανάταση, η κοινωνική ειρήνη, η ασφάλεια, η εργασία, η υγεία, η παιδεία, κλπ, τότε παχιά λόγια λέμε και τα κόμματα κάνουν το ίδιο, για να είναι αρεστά..!
Οι τραυματικές συζητήσεις πολλαπλασιάζονται, αλλά καταλήγουν, μόνιμα, σε μια μίζερη, χωρίς προοπτική, ανακύκλωση! Ζητάμε ένα Κράτος, με ειλικρινή σεβασμό στον πολίτη, που δεν θα δηλώνει άλλα, θα υπονοεί άλλα και θα κάνει άλλα, όμως αυτό συμπεριφέρεται όπως ο πολίτης, πλην καλών κ’ αγαθών, βέβαια..! Εύλογη, λοιπόν, η σύγχυση του Έλληνα, αφού συλλογίζεται, επανεξετάζει, προσπαθεί να αξιολογήσει για το ποιος και τι φταίει, αλλά πάντα αδυνατεί να συνειδητοποιήσει την διαδρομή της χώρας! Αλήθεια, στις εκλογές, θέλουμε να υπάρξει λύση ή τις κάνουμε για να μετρηθεί αποκλειστικά το μέγεθος του θυμού μας..;
Η διαδικασία θα ήταν θετική, αν υπήρχε η αντίληψη ότι πρέπει να φέρουμε στην επιφάνεια τη πραγματική μας ταυτότητα, μαζί μ’ αυτήν που ονειρευόμαστε, ώστε να γίνει συγκεκριμένο τι να υπερασπιστούμε και τι να κατακτήσουμε..! Να γνωρίζουμε, αντικειμενικά, ειλικρινά και με σαφήνεια, ποιοι είμαστε, τι επιθυμούμε, τι μπορούμε, τι θα κρατήσουμε, τι θα αλλάξουμε, ποιοι θα παραμείνουμε ή ποιοι θα γίνουμε! Αυτό όμως προϋποθέτει, δεσμεύσεις, σεβασμό και ευθύνες, για την δημιουργία Κράτους, με αμοιβαία αγάπη, και όχι όπως το καταντήσαμε και μας κατάντησε!
Κάποιοι, θεωρώντας ότι Ελλάδα είναι ό, τι βρίσκεται μέσα στα σημερινά της όρια, πιστεύουν ότι αξία έχουν όσοι γεννήθηκαν εντός αυτών, ως μόνοι ιδιοκτήτες..! Επομένως, η πολιτική δράση πρέπει να περιορίζεται στην προστασία τους… Άλλοι θεωρούν ότι Ελλάδα είναι, πάνω απ’ όλα, η γλώσσα και ο πολιτισμός της, που πρέπει να προφυλαχθούν και να προωθηθούν, πάση θυσία! Άρα, προτεραιότητα έχει η μόρφωση και η Παιδεία, για να υπερασπιζόμαστε την κληρονομιά μας, οπότε, ο ξένος είναι ευπρόσδεκτος, αρκεί να μιλάει τη γλώσσα μας και να δέχεται τον τρόπο ζωής μας. Κάποιοι τρίτοι ισχυρίζονται ότι Ελλάδα είναι οι αξίες, για τις οποίες πρέπει να παλεύουμε, διαρκώς και επομένως, το πιο σημαντικό είναι να κτισθεί ένα κράτος δικαίου, όπου οι αξίες θα δένουν με το επιλεγμένο κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Τέλος, υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα πρέπει να είναι ένας τόπος ευχάριστης διαβίωσης, όπου ο καθένας θα νοιώθει ευτυχής, αναπτύσσοντας τις προσωπικές του προοπτικές. Δηλαδή, μια Ελλάδα-Ξενοδοχείο, όπου κανείς δεν θα έχει κάποια ιδιαίτερη σχέση. Κάθε άποψη τρέφεται από τη προηγούμενη και καταλήγουν να είναι όλο και λιγότερο συζητήσιμες, όλο και πιο αφηρημένες, όλο και λιγότερο αποδεκτές, γιατί ένας άνθρωπος μπορεί να πολεμήσει και να πεθάνει για τις αξίες του και τον πολιτισμό του, αλλά ποιος θα έκανε όλα αυτά για ένα ξενοδοχείο..;
Η χώρα οφείλει να διαθέτει, για να κρατήσει τους νέους, ένα υγιές σύστημα υγείας, παιδείας, ασφάλειας, προσφέροντας εργασία, χωρίς πολιτικές μανούβρες..; Ζούμε, όμως, μια εφιαλτική πραγματικότητα, γιατί βιώναμε λάθος όνειρο..! Τώρα, που ξυπνήσαμε, πάνω στον πόνο μας, κάποιοι υπόσχονται, προσπαθώντας να πείσουν ότι θα ξαναμπούμε στο όνειρο! Πώς; Όχι, βέβαια, με καταγγελίες! Στα παράθυρα κάνουν βόλτα ελπίδες και υποσχέσεις, ενώ η αλήθεια είναι ότι, για μια 5ετία τουλάχιστον, οφείλουμε να κτίσουμε μια μεταρρυθμισμένη κρατική μηχανή, η οποία, δια ροπάλου, θα μεριμνά, αυστηρά, δίκαια και επίμονα, για την ορθή και ουσιαστική διαχείριση, δίνοντας έμφαση στο πως θα επανέλθει η Ελλάδα σε ορθολογιστική οδό και ευημερία! Αυτά θα πάρουν χρόνο και κανείς δεν λέει ότι χρειάζονται θυσίες, θέληση και εγρήγορση… Ελλάδα όμως είμαστε εμείς και πρέπει να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας, για να έχουμε μέλλον!
Μας φταίνε πάντα οι άλλοι, καθώς η αθάνατη Ελλάδα… Ναι, αλλά, στην πράξη, τα εγώ, τα μικρά ή μεγάλα σχέδια και συμφέροντα, δεν έχουν καμία σχέση με το αθάνατο της Ελλάδας! Η υποκρισία περισσεύει και, πάνω της, στηρίχθηκε η κάθε εκμετάλλευση, υπό την σκέπη και προστασία πολιτικών θέσεων πάντα… Δηλαδή, να είναι καλά η Αθάνατη Μαμά Ελλάδα που είναι για «άρμεγμα» και, μετά, όταν έλθουν τα δύσκολα, τα «καλούδια» της φοροκλοπής, της διαφθοράς ή του μαύρου χρήματος, οδεύουν σε λογαριασμούς τραπεζών, με την εγγύηση της ελβετικής κουλτούρας περί προστασίας του χρήματος, έναντι αδρής αμοιβής βέβαια!
Λέγεται ότι η τάση προς το Συ.Ριζ.Α θα έχει εξέλιξη, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι, η 6η Μάη ήταν η αρχή του τέλους της υπερψήφισης της Αριστεράς, διότι χάθηκε η ευκαιρία να γίνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού! Δεδομένου όμως ότι η Ευρώπη αναζητεί μια διαφορετική πλέον κοινωνική συμμαχία, η ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου όφειλε να δώσει άμεση απάντηση στο πρόβλημα! Μάλλον, οι απότομες πολιτικές αλλαγές έφεραν ίλιγγο και προτιμήθηκε το ταμπούρωμα! Έτσι, η δεξιά ψήφος συσπειρώνεται.., κάποιο άλλο τμήμα ευθυγραμμίζεται με ανεξάρτητες φωνές και η σχέση, μεταξύ Αριστεράς και λαϊκής βάσης, δείχνει να αιωρείται..! Γεγονός είναι ότι η παλιά αριστερή διάβρωση, ενώ φάνηκε να ξεπερνιέται, οι συνιστώσες, κάποιες τουλάχιστον, επιβάλουν πολιτικές κρατισμού.., ενώ, χρειαζόμαστε, με σθένος και αποφασιστικότητα, επείγουσες μεταρρυθμιστικές λύσεις, χωρίς αγκυλώσεις, εξ αιτίας των οποίων φθάσαμε σ’ αυτό το χάλι! Πάλι οι υποσχέσεις συνεχίζουν να χαϊδεύουν αυτιά..!
Θεωρώ ότι η Αριστερά, επειδή δεν γυροφέρνει πια το 3%, πρέπει να πάψει να πιστεύει ότι απευθύνεται μόνο σε «άτομα με ειδικές ανάγκες..!» Ένα ευρύ φάσμα πολιτών άφησε το βαθύ ΠΑΣΟΚ, εξ αιτίας των λαθών που ξεθώριασαν τα θετικά που έκανε το κίνημα..! Ωστόσο, ανάμεσά τους, είναι όλα τα βαρίδια (πρασινοφρουροί), που, χάνοντας προνόμια, χρήμα και εξουσία, όπως τα ποντίκια, πήγαν στη διπλανή αποθήκη του Συ.Ριζ.Α για να συνεχίσουν το ροκάνισμα! Δύσκολο, λοιπόν, να πει κανείς ότι, κοινωνιολογικά, κέρδισε η Αριστερά, αφού, στη σημερινή συγκυρία, η αριστερή τάση οφείλεται, κυρίως, στον πολιτικό λόγο που ζύγισε και «περπάτησε» πάνω στον «πόνο» των Ελλήνων! Το ίδιο έκαναν από δεξιά, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Χρυσή Αυγή, με μηνύματα εθνικοφροσύνης και προστασία ηλικιωμένων…!
Παραμένει, ωστόσο, η πικρή αλήθεια ότι οι δανειακές ανάγκες της χώρας επιβάλουν 5-10 χρόνια λιτότητας! Για τον 25χρονο άνεργο, επειδή αυτό σημαίνει καταστροφή, μία πιθανή έξοδος από την ευρωζώνη ή μία χρεωκοπία φαντάζει ριζοσπαστική! Για τον συνταξιούχο, τον μισθωτό ή τον μικροεπιχειρηματία γονιό του, όμως, κάτι τέτοιο σημαίνει διάλυση, αφού με την υποτίμηση, η αξία του εισοδήματός του θα μειωθεί κατά 50-60%, από τη σημερινή, ενώ, το χάος θα υποχρεώσει το Κράτος να δει τις υποχρεώσεις του, με βουτιά προς τα κάτω..!
Με τη χώρα να μη χρηματοδοτείται από πουθενά, τουλάχιστον για μια 10ετία, πώς θα μπορεί η χώρα να αντιμετωπίσει τις άμεσες υποχρεώσεις, όπως συντάξεις, μισθοί, πετρέλαιο, υγεία, παιδεία, φάρμακα ή πρώτες ύλες; Γνωρίζοντας τι σημαίνει Ελληνικό Κράτος, το εφιαλτικό σενάριο θα είναι, μια Ελλάδα, εκτός ευρωζώνης, ανίκανη να επωφεληθεί την πολύ μεγάλη υποτίμηση της δραχμής, για να κάνει τις δομικές αλλαγές, που έχουμε απόλυτη ανάγκη! Με άλλα λόγια, μέσα ή έξω από το ευρώ, η Ελλάδα οφείλει να πάει σε οδυνηρές μεταρρυθμίσεις! Η διαφορά έγκειται στο ότι η μείωση μισθών και συντάξεων θα είναι δυσβάσταχτη, αφού η επιστροφή σε μια υπερβολικά υποτιμημένη δραχμή, πέρα από τον υπερπληθωρισμό, θα έχει και άλλες αρνητικές επιπτώσεις.
Η όλη κατάσταση πρέπει να ξεκαθαρίσει, στο μυαλό του Έλληνα! Δυστυχώς, ακόμη και στις δύσκολες αυτές στιγμές, υπάρχουν οι παπατζήδες, οι τσαμπουκάδες, οι ψεύτες και οι έμποροι ελπίδας… Η τόλμη, όμως, για τη δημιουργία μιας Ελλάδας, που θα φροντίζει και θα αγαπά τον πολίτη, ξεκινά από μας τους ίδιους! Γι’ αυτό, ας μην έχουμε το μυαλό στο βόλεμα, ας μάθουμε να απαιτούμε ξεκάθαρες απαντήσεις και να αρνούμαστε υποσχέσεις, λέγοντας, με αποφασιστικότητα, όχι στο ψέμα, όχι σε αβεβαιότητες και όχι σε ανύπαρκτους στόχους..!
Μια αυτοκτονία εξαφανίζει πάντα τις εντυπώσεις και, στη συνέχεια, η ωμή αλήθεια κείτεται! «Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα..!» Ναι, γιατί, πονηρά, μας υπόσχονται, όταν μιλούν για την τιμή του παντζαριού, ενώ δεν γνωρίζουν πως φυτεύεται το ραδίκι..!