Οι Τεχνικός Ασφάλειας της Εργασίας και ο Γιατρός Εργασίας είναι σύμβουλοι του εργοδότη και υποδεικνύουν γραπτώς σε ειδικό βιβλίο υποδείξεων που υπογράφει ο εργοδότης. Ισχύει το ίδιο κι αν δεν είναι εργαζόμενοι της επιχείρησης αλλά εξωτερικοί συνεργάτες. Είναι υπεύθυνοι αν δεν έχουν υποδείξει τις επικινδυνότητες που προκάλεσαν το ατύχημα.

Συνήθως οι υποδείξεις τους υποβαθμίζονται από πολλούς εργοδότες με αποτέλεσμα την αύξηση των θανατηφόρων και λοιπών εργατικών ατυχημάτων.

Ο θεσμός πέρασε από χίλια κύματα για να έχουμε σήμερα την χειρότερη αντιμετώπιση της προστασίας των εργαζομένων τόσο στην χώρα μας με το πλουσιότερο νομοθετικό πλαίσιο όσο και στην Ε.Ε. που θεωρούν επιπλέον έξοδο και όχι επένδυση το κόστος για την προστασία των εργαζομένων. Παρά την τραγική αύξηση των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων ή δυστυχημάτων οι χώρες συνεχίζουν να υποβαθμίζουν την προστασία των εργαζομένων με υποστελέχωση των ελεγκτικών  μηχανισμών της τεχνικής επιθεώρησης εργασίας και τις πολιτικές ηγεσίες των υπουργείων εργασίας να ζουν στον κόσμο τους.

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας στο Μπιλπάο χορτάριασε και δεν γνωρίζω αν εισακούονται οι προτάσεις του για θέματα προστασίας και πρόληψης. Στην Ε.Ε. ενδιαφερόμαστε μόνο για το κέρδος και όχι για τους εργαζόμενους.

Είμαι απαισιόδοξος για αναστροφή της στρεβλής πορείας του θεσμού και της νοοτροπίας να αποδίδουμε στο ανθρώπινο λάθος και την κακιά στιγμή ευτελίζοντας έτι περαιτέρω την προστασία και πρόληψη των εργαζομένων κατά την διάρκεια της εργασίας τους. 

Δυστυχώς είναι ασταμάτητα τα δάκρυα για τις πέντε εργαζόμενες των Τρικάλων και όλων των θυμάτων από εργατικά ατυχήματα ή δυστυχήματα.

Στην Μνήμη όλων των θυμάτων εργατικών ατυχημάτων καταθέτω αυτές τις γραμμές. 

Λυπάμαι που πολλοί άσχετοι ή εκ του πονηρού στον δημόσιο διάλογο ή τα κανάλια πηγαίνουν πάντα σε λάθος κατεύθυνση την Προστασία και την Πρόληψη.